کد مطلب: ۱۵۸۳۷۷
تاریخ انتشار: چهارشنبه ۱۵ فروردين ۱۳۹۷ - ۱۳:۲۶
همه‌چیز عجیب به نظر می‌رسید؛ گل دقیقه دوم کریستیانو، سه بار اصابت توپ به تیرک دروازه بوفون، سه بار لرزیدن تور دروازه یوونتوس، اخراج دیبالا و بالاخره تحسین رونالدو از روی سکوها آن‌هم از طرف هواداران تورینی به خاطر آن قیچی‌برگردان بی‌نظیر در ارتفاعی که برای زدن ضربه سر هم کمی سخت به نظر می‌رسید.

قلم شما| مگر می‌شود این پسر را تشویق نکرد

رویارویی یوونتوس مقتدر که چهار سال پیاپی در سریآ به قهرمانی رسیده و امسال نیز یکی از دو مدعی جدی کسب این عنوان است در مقابل رئال بحرانزده در این فصل که عطای دو جام داخلی را به لقایش بخشیده را شاید بتوانیم رقابت بین کیفیت دو لیگ اسپانیا و ایتالیا بدانیم. یوونتوس هر چند در سالهای اخیر با قدرت و صلابت فاتح سریآ میشود اما در فینال سال گذشته با چهار گل مغلوب رئال شده و در این بازی نیز در خانه خود با سه گل شکست را پذیرا میشود به طوری که قبل از شروع بازی نیز همه ما میدانیم که شانس رئال حتی در شرایط نامطلوب این فصل نیز از یوونتوس بیشتر است. اگر فارغ از نتیجه به نوع بازی دو تیم در زمین نیز بپردازیم بیشتر به تفاوتهای ساختاری دو تیم پی خواهیم برد. گردش توپ در زمین و مالکیت رئالیها در زمین حریف، ایجاد موقعیتهای بیشتر آنهم در مقابل دفاع با صلابت یووه و به چالش کشیدن مدافعانی که کمتر دیده بودیم اشتباهی مرتکب شوند، نمایانگر کلاس برتر رئال نسبت به یووه بود. البته نباید کیفیت فنی بالای بازیکنان رئال را نادیده گرفت. ترکیب کروز، مودریچ، کاسمیرو و ایسکو چهار هافبک میانی رئال که وجود هر کدامشان برای یک تیم غنیمت است در کنار هم، در وسط زمین اجازه هر گونه بازیسازی از تیم حریف را میگیرد. هافبکهایی که دقت پاسهایشان گاهی از نود درصد بالاتر است و در هر بازی به طور متوسط یک یا دو پاس اشتباه ارسال میکنند از نقاط قوت رئال محسوب میشود. از طرفی داشتن بازیکنی همچون رونالدو در خط آتش که هر لحظه و هر ثانیه ممکن است تیر خلاص را شلیک کند و در طول بازی اجازه بالا آمدن مدافعان حریف و فشار همهجانبه آنها را نمیدهد برای رئال دلانگیز است. در کنار همه این مسائل نشستن شخصی روی نیمکت همچون زیدان که هوش والای او چه در زمان بازی کردن و چه در چند سالی که هدایت رئال را بر عهده گرفته به اثبات رسیده است، برای مادریدیها نقطه عطفی محسوب میشود و انگیزههای زیزو برای تبدیل شدن به تنها مربی که سه سال پیاپی توانسته باشد لیگ قهرمانان را فتح کند مزید بر علت برای درخشش رئال است. آرزویی که برای رسیدن به آن همه ابزار لازم را در اختیار دارد و اگر چنین شود دیگر هیچ نقطهای برای اعتراض به تصمیمات زیزو باقی نمیگذارد و دیگر نخواهیم گفت چرا گرت بیل روی نیمکت است، چرا آسنسیوی آماده در اواخر بازی پا به میدان میگذارد و چرا بنزما همیشه در ترکیب اصلی جای میگیرد.

* ارسالی از میثم یزدانی

نظر مخاطبان
ارسال نظر
* نام:
ایمیل:
* نظر:
آخرین عناوین
عناوین برتر