کد مطلب: ۱۶۲۲۷۶
تاریخ انتشار: چهارشنبه ۲۶ ارديبهشت ۱۳۹۷ - ۱۳:۴۴
متأسفانه هرچه بیشتر به جام جهانی نزدیک می‌شویم، به جای آن که لحظه‌شماری ما برای آغاز این رقابت‌ها بیشتر شود، دلهره‌ها بیشتر می‌شود.

 از نامناسب بودن شرایط آمادهسازی تیم ملی که صدای اعتراض کیروش را به سکوت تبدیل کرده، تا آنچه در برخی از پستها از جمله درون دروازه با آن روبهرو هستیم. در این مطلب شرایط نامناسب آمادهسازی تیم ملی را به کناری میگذاریم و به عنوان یک هوادار متعصب تیم ملی از دغدغهای میگوییم که در دروازهبانی با آن روبهرو هستیم. در حال حاضر به وضوح گلر شماره یک تیم ملی ما یعنی علیرضا بیرانوند از روزهای خوبش فاصله گرفته و با توجه به قدرت تهاجمی فوقالعاده همگروهیهای ما و به خصوص اسپانیا و پرتغال که هر تدارک حمله آنها بوی گل را در ورزشگاه پخش میکند، این نگرانی ما هم افزایش پیدا میکند. متأسفانه بیرانوند علیرغم اینکه مدتهاست در سختترین بازیهای این چند وقت اخیر تیم ملی کلینشیت کرده و در برخی از بازیها نمایش خوبی هم داشته، هماکنون شرایط مناسبی ندارد و در سوی مقابل دیگر گلرهای ما هم با توجه به این که در این چند سال پشت نام علیرضا بودند و کمتر فرصت بازی داشتند، از تجربه و اعتماد به نفس لازم برخوردار نیستند.

با این شرایط چاره کار چیست؟ شاید باید همچنان اعتماد بیشتری به بیرانوند داشت و از نقش و تجربه او در این سالها به سادگی عبور نکرد ولی قطعاً کادر فنی تیم ملی باید یکی از اولویتهای اصلی خود در راه آمادهسازی تیم ملی را روی ریکاوری بیرانوند بگذارد.

در وهله نخست با افزایش توان روحی و تمرکز و سپس تمرینات سختتر و البته کاراتر، او را باید همهجوره مهیای این بازیها کنند، ضمن آن که خود علیرضا نیز باید درک بهتری از شرایط پیش رو و آنچه در جام جهانی با آن روبهرو خواهد شد، داشته باشد تا به عنوان یک بازیکن خاص، آرزوی میلیونها هوادار تیم ملی را به یأس تبدیل نکند.

دیدگاه
نام:
ایمیل:
* نظر:
آخرین عناوین
عناوین برتر