کد مطلب: ۲۰۷۶۵۸
تاریخ انتشار: دوشنبه ۲۶ فروردين ۱۳۹۸ - ۱۳:۳۸
سعی می‌کنم بیزینس‌من شوم
یوسین بولت به تازگی گفت‌وگوی بسیار مفصلی با مجله اکیپ داشته و در آن درباره شرایط این روز‌های زندگی اش، دوومیدانی و ناکامی اش در دنیای فوتبال حرف زده است.
خبرورزشی/کارن فیروزی؛ یوسین بولت دونده افسانه‌ای دنیای سرعت که رکورد‌های خیره‌کننده‌ای از خودش به جا گذاشته و هنوز هم کسی برای شکستنش پیدا نشده به تازگی گفت‌وگوی بسیار مفصلی با مجله اکیپ داشته و در آن درباره شرایط این روز‌های زندگی اش، دوومیدانی و ناکامی اش در دنیای فوتبال حرف زده است. بخشی از این گفت‌وگوی مفصل را از نظر می‌گذرانید.
*این روز‌ها ارتباط‌تان با دنیای دو ومیدانی را چطور ارزیابی می‌کنید؟
آن‌طور که خودم دوست دارم در ارتباط نیستم. راستش این روز‌ها حسابی سرم شلوغ است و بی‌وقفه در حال مسافرت هستم. البته با تعدادی از بچه‌هایی که هنوز در عرصه دوومیدانی هستند، صحبت می‌کنم تا در جریان امور قرار بگیرم. مثل همین فان نیکرک (قهرمان المپیک و رکورددار دوی ۴۰۰ متر دنیا). بگذارید همین جا اعتراف کنم که وقتم را در شبکه‌های مجازی و سایت‌ها برای پیگیری اخبار دوومیدانی تلف نمی‌کنم. مرجع خبری من در این زمینه اخباری است که نوگان واکر (دوست دوران کودکی بولت که هنوز هم در کنار همدیگر هستند) به من می‌دهد.
*دل‌تان برای این رشته تنگ شده است؟
دلم برای مسابقه دادن و آدرنالینی که ترشح می‌شود تنگ شده؛ ولی اصلاً دلتنگ تمرین کردن نیستم! این موضوع را بار‌ها اشاره کرده‌ام. با این حال بی‌صبرانه منتظر هستم تا بازی‌های بعدی المپیک شروع شود و به عنوان تماشاگر بتوانم رقابت‌ها را نگاه کنم. قانع شده‌ام که رقابتی بسیار مهیج در خواهد گرفت.
*فکر می‌کنید دونده‌ای باشد که بتواند جانشین شما شود؟
در این زمینه آدم محافظه کاری هستم. سال گذشته می‌شنیدم که می‌گفتند فلانی جایم را می‌گیرد ولی چندی بعد از یک نفر دیگر نام می‌بردند. درخشش در یک فصل قبول نیست. مهمترین چیز در این مورد این است که دونده موفق در چندین فصل ثبات داشته باشد.
*تصور نمی‌کنید جانشین شما یک دونده دیگر از جامائیکا باشد؟
این روز‌ها در بین دونده‌های مرد جامائیکایی ستاره‌ای که چشم‌ها را متوجه خودش کند، نداریم. در این زمینه آمریکایی‌ها فعلاً پیشتاز هستند.
*ابتدای فوریه یک فیلم خیلی کوتاه از شما منتشر شد که مشغول تمرین دو ومیدانی هستید. ممکن است دوباره برگردید؟
فیلمی که می‌گویید را همین دوستم که تازه صحبتش را کردم، گرفته است؛ آن تمرین فقط برای این بود که کمی روی فرم بیایم وگرنه مدت‌های طولانی است که تقریباً هیچ کاری نکرده‌ام. ضمن اینکه مربی‌ام هم به من گفته اگر انگیزه واقعی نداشته باشی هیچ وقت دیگر نباید به رقابت‌ها برگردی، چون این‌طوری مسابقه دادن فایده‌ای ندارد.
*بعد از خداحافظی رسمی تان از دوومیدانی، چندین بار تلاش کردید به عنوان یک بازیکن فوتبال کار جدیدی را شروع کنید. درباره نتیجه‌ای که در این راه گرفته اید چه حسی دارید؟
احساس ناراحتی. هدفی که در ذهن داشتم و برایش به استرالیا سفر کردم جواب نداد. حس می‌کنم مربی آن باشگاه فوتبال از حضور من چندان راضی نبود. شاید نمی‌خواست نوری که به تیمش تابیده را با من قسمت کند؛ نمی‌دانم به خاطر این بود که من را دوست نداشت یا نه. به هر حال او حاضر نبود برایم وقت بگذارد و توجه کند تا به رؤیایم برسد. با این حال من برایش توضیح دادم که به عنوان یک ورزشکار سابق آمده‌ام، نیاز دارم فوتبال را یاد بگیرم، به توصیه‌هایش گوش کنم. از او خواستم فقط به من شانس بازی کردن بدهد تا توانایی‌هایم را نشان دهم و در این زمینه پیشرفت کنم ولی خب هر بار دوباره مباحث زیادی مطرح می‌شد، سؤالاتی پیش می‌آمد و دوباره بحث تست دادن به مدت ۶ ماه و غیره. این شرایط واقعاً شرایط مناسبی برای پیشرفت من نبود.
*خب می‌گفتند موضوع پول هم هست؛ اینکه مارینرز آنقدر پول ندارد که بخواهد دستمزد و بقیه موارد شما را بدهد و اینکه...
(سؤال را قطع می‌کند) وقتی با هم صحبت کردیم بحث بر سر حضور اسپانسر‌ها بود. من خیلی شفاف برای آن‌ها توضیح دادم که اسپانسر تا زمانی که خیالش بابت بازی کردن من راحت نباشد حاضر نیست سرمایه‌گذاری کند. نمی‌دانم تصمیم‌گیرنده نهایی چه کسی بود ولی آن‌ها نخواستند در این زمینه ریسک کنند.
*چه پاسخی برای آن‌ها دارید که می‌گویند شما برای بازی در این تیم استرالیایی پول زیادی درخواست کرده‌اید؟‌
می‌گویم که چنین چیزی اصلاً صحت ندارد. هدف من پول درآوردن نبود، چون بالاخره همه می‌دانستند که من فوتبالیست حرفه‌ای نیستم! فقط می‌خواستم ببینم در این رشته چه آینده‌ای دارم.
*بعد از استرالیا خبر رسید که از تیم‌هایی از مالت و ژاپن هم پیشنهاد دارید...
پیشنهادات زیادی داشتم ولی در اروپا دسترسی رسانه‌ها خیلی ساده است. یکی از دلایلی که استرالیا را انتخاب کردم این بود که می‌خواستم از هیاهوی زیاد دور باشم و بتوانم هر روز، راحت، روی هدفی که دارم تمرکز کنم. درباره ژاپن هم باید بگویم که نمی‌خواستم خودم را درگیر موضوع تازه‌تری به نام زبان کنم. برای من چالش فوتبال به اندازه کافی پیچیده بود پس دیگر نمی‌خواستم چالش دیگری برای خودم ردیف کنم و مجبور شوم ژاپنی هم یاد بگیرم.
*این‌طور حس نکردید که توانایی فوتبالی شما را مسخره کردند؟
نه، شما من را می‌شناسید، هرگز توجهی به حرف این آدم‌ها که درباره‌ام چنین چیز‌هایی می‌گویند نمی‌کنم. همه می‌دیدند که چقدر در این زمینه پیشرفت کرده‌ام ولی فقط نیاز به زمان برای بازی و دلگرمی داشتم که مهیا نشد.
*خب حالا که فوتبال تمام شده است... البته بگذارید این‌طور بپرسیم؛ داستان فوتبال بازی کردن شما دیگر تمام شد؟
بله، بله، کاملاً تمام شد! (می‌خندد)
*خب حالا که فوتبال تمام شده است، شما الان مشغول چه کاری هستید؟ بیزینس‌من شده‌اید؟
سعی می‌کنم بشوم، سعی می‌کنم (می‌خندد). راستش این روز‌ها درگیر هستم و سعی می‌کنم بیزینس‌های مختلفی را بررسی کنم تا ببینم در کدامش می‌شود کار موفقی انجام داد.
نظر مخاطبان
ارسال نظر
* نام:
ایمیل:
* نظر:
آخرین عناوین
عناوین برتر