زهران ممدانی، شهردار نیویورک، روز دوشنبه با انتقاد از سیاستهای مهاجرتی دولت دونالد ترامپ در ارتباط با جام جهانی فوتبال، اعلام کرد محدودیتهایی که برای بازیکنان، مربیان و خبرنگاران اعمال شدهاند، با ارزشها و اهداف این رویداد جهانی در تضاد کامل هستند.
این اظهارات در جریان نشست پرسش و پاسخ پس از یک کنفرانس خبری مشترک با حضور مقامات محلی و ایالتی و همچنین برگزارکنندگان مسابقات مطرح شد؛ نشستی که در آن از برگزاری مراسم تماشای دیدار فینال جام جهانی در سنترال پارک در تاریخ ۱۹ جولای خبر دادند. همچنین اعلام شد سامانه قرعهکشی برای توزیع بیش از ۵۰ هزار بلیت رایگان این رویداد از روز پنجشنبه آغاز به کار خواهد کرد.
انتقاد از سیاستهای مهاجرتی
اظهارات ممدانی در پاسخ به پرسشی از سوی خبرنگار نیویورک تایمز درباره وعده تام هومن، تزار مرزی دولت ترامپ، برای تشدید اجرای قوانین مهاجرتی در پنج منطقه اصلی شهر نیویورک مطرح شد. شهردار نیویورک در پاسخ، عملیاتهای اداره مهاجرت و گمرک آمریکا (ICE) را بیرحمانه و غیرانسانی توصیف کرد و خواستار انحلال این نهاد فدرال شد. او افزود: «این موضوع را مستقیماً با رئیسجمهور نیز در میان گذاشتهام.»
ممدانی که از طرفداران قدیمی فوتبال است و بارها به تجربه حضور خود در جام جهانی ۲۰۱۰ آفریقای جنوبی اشاره کرده، سپس به تأثیر منفی رویکرد سختگیرانه کاخ سفید در حوزه مهاجرت بر بزرگترین جشن فوتبال جهان پرداخت. او گفت: «برخی از تصمیماتی که از سوی دولت فدرال اتخاذ شدهاند، چه رد ویزای خبرنگاران برخی کشورها، چه رد ویزای مربی یک تیم، و چه صدور ویزاهای یکروزه برای برخی تیمهای ملی خارجی، کاملاً مغایر با آن چیزی است که این مسابقات باید نماینده آن باشند.»
وی ادامه داد: «اگر حتی نتوانیم اجازه دهیم بازیکنان، تیمها و خبرنگارانی که این تیمها را پوشش میدهند وارد این شهر و این کشور شوند، آنگاه پرسش بزرگتری درباره تعهد ما به روح این رقابتها مطرح میشود.»

محدودیتها برای تیم ملی ایران و خبرنگاران خارجی
بر اساس گزارشها، تیم ملی ایران تنها ویزاهای یکروزه برای ورود به آمریکا دریافت کرده است؛ موضوعی که موجب میشود اعضای تیم برای هر یک از سه دیدار مرحله گروهی خود که در خاک آمریکا برگزار میشود، ناچار به رفتوآمد میان محل استقرارشان در مکزیک و ایالات متحده باشند.
به گزارش نیویورک تایمز، شماری از اعضای کادر پشتیبانی تیم، از جمله مربیان، مربیان بدنسازی و نیروهای پزشکی، اساساً اجازه ورود به آمریکا را دریافت نکردهاند.
وزارت خارجه آمریکا نیز در بیانیهای به بیبیسی اعلام کرد این تصمیم به دلیل نگرانی از آن اتخاذ شده که تیم ممکن است «از این سیستم سوءاستفاده کرده و تحت پوششهای جعلی، افراد تروریست را وارد ایالات متحده کند.»
در شرایطی که روابط میان ایران و آمریکا در پی جنگی که در ۲۸ فوریه توسط ایالات متحده و اسرائیل آغاز شد به پایینترین سطح خود رسیده است، محدودیتهای اعمالشده تنها متوجه ایران نیست.
اعتراض انجمن جهانی خبرنگاران ورزشی
انجمن بینالمللی مطبوعات ورزشی (AIPS) هفته گذشته در نامهای خطاب به فیفا اعلام کرد که بسیاری از خبرنگاران آفریقایی و همچنین خبرنگاران ایرانی تنها ویزاهای یکبار ورود از آمریکا دریافت کردهاند. این مسئله به آن معناست که آنها قادر نخواهند بود تیمهایی را که در طول مسابقات میان سه کشور میزبان جابهجا میشوند، بهطور کامل همراهی و پوشش خبری کنند.
در نامهای که توسط جانی مرلو، رئیس این سازمان، منتشر شده، آمده است: «این موارد بیشمار هستند و تکرار میکنم: غیرقابل قبولاند. سیاستمداران همیشه میگویند ورزش مردم را متحد میکند و میان جوانان کشورهای درگیر مناقشه پل میسازد، اما در این مورد ما دقیقاً در جهت مخالف حرکت میکنیم.»
همچنین صبح روز دوشنبه خبر رسید که عمر آرتان، یکی از داوران برجسته فوتبال سومالی، از سوی مقامات آمریکایی از ورود به این کشور منع شده و به ترکیه بازگردانده شده است.

برگزاری مراسم تماشای فینال در سنترال پارک
انتقاد شهردار نیویورک از سیاستهای کاخ سفید در حالی مطرح شد که او، مقامات ایالتی و برگزارکنندگان جام جهانی در بخشهای مختلف این نشست خبری، نیویورک را بهعنوان شهری جهانی و شایسته میزبانی رویدادی با ابعاد بینالمللی ستودند.
در این نشست اعلام شد دیدار فینال جام جهانی در تاریخ ۱۹ جولای بهصورت زنده در محوطه «گِریت لاون» سنترال پارک برای هواداران به نمایش گذاشته خواهد شد. این مراسم ظرفیت میزبانی از ۵۰ هزار نفر را خواهد داشت و امکاناتی از جمله اجرای زنده دیجیها، غرفههای عرضه غذا و سایر خدمات رفاهی برای حاضران در نظر گرفته شده است. کتی هوکول، فرماندار ایالت نیویورک، نیز اعلام کرد که ۱۰ هزار بلیت از مجموع بلیتهای این رویداد به گروههای فوتبال جوانان، سازمانهای محلی و نهادهای غیرانتفاعی اختصاص خواهد یافت.
همچنین بخوانید: نقطه پایان، زیر نظر مردی که عقده پیامبری دارد/ جامی که شوربختانه نمیتوان نادیده گرفت!

