به گزارش خبرورزشی، شاید این پیروزی و صعود برای آنها یک شادی وصف ناپذیر بود. شادی که بعد از نزدیک به 17 سال دوباره تکرار شد. اگرچه جالوروسی در سال 2007 و 2008 به صورت متوالی قهرمان جام حذفی شد اما قهرمانی سریآ در سال 2001 برای این تیم آخرین عنوان مهم بوده و شاید شادی مثل آن تا بعد از سوت پایان جدال با بارسا، هیچوقت تکرار نشده بود. در آن سال تیم رُم پر بود از ستارههای دوست داشتنی که حیف بود اگر در کنار هم قهرمانی به دست نمیآوردند. باتیستوتا، مونتلا، کافو، امرسون، توتی و حتی همین اوزهبیو دیفرانچسکو...
نام سرمربی برنده آمد، مردی که باز هم عنوان « شغل ایتالیایی » را یادآور شد. مردی که مثل یک فرمانده با تدبیر، غیر ممکن را ممکن کرد. دیفرانچسکو، هافبک سابق جالوروسی پس از دوران بازیاش، مثل اکثر فوتبالیستها به مربیگری رو آورد. حضور او در ساسولو فوقالعاده بود. در اولین فصل حضورش این تیم را به سریآ آورد. در آنجا خوش درخشید و کار را برای غولهای فوتبال ایتالیا سخت کرد. ساسولویی که قبل از او، پیولی و آلگری را هم به عنوان مربی خود داشت. جالب است که عاملین اصلی ناکامی دو سال گذشته بارسا در اروپا، هر دو از ساسولو آمدند. در حال حاضر هم دیفرانچسکو و تیم رُم در رتبه چهارم سریآ هستند و در رقابتی نزدیک با لاتزیو و اینتر تلاش میکنند تا سهمیه لیگ قهرمانان را برای خود تضمین کنند. اما فعلاً رُم در اروپا نگاهها را بیشتر به خودش خیره کرده. حالا مشخص میشود که رُم با شایستگی تمام به عنوان تیم اول از گروهش صعود کرد، گروهی که اتلتیکو مادرید در آن سوم شد و چلسی رده دومی هم یک ماه پیش توسط همین بارسا با نتیجه 4-1 از رقابتها کنار رفت.
جالوروسیها با تیمی یکدست دنبال شگفتیسازی بیشتر هستند و پیروزیشان انگیزه آنها را دو چندان کرده. حالا حتی اگر رئال و بایرن هم مقابل این رُم حاضر شوند نمیتوان آنها را از قبل برنده دانست. این وسط اما فقط جای یک نفر در ترکیب خالیست و آن هم اسطوره و یگانه گلادیاتور رُم است، فرانچسکو توتی.