خبرورزشی/ اردشیر لارودی:١- حرف حساب را درباره تیم ملوان از گزارشگر شبکه باران شنیدیم، آنجا که گفت:... تیم اصلى ملوان یا روى نیمکت نشانیده شده است یا در خانههاى خود به سر مىبرند.
بىدلیل نبود که ملوان کارى از پیش نمىبرد و در بازى خانگى اش آنقدر بد پیش رفت و آنقدر بى سروشکل فوتبال کرد که یک گل از تیم قشقایى شیراز- سابق بر این برق شیراز- خورد و آنگاه بهخودش آمد.
فرهاد پورغلامى، بعد از آنکه عقب افتاد، تازه متوجه ثروت روى نیمکتش شد و از میان دانیال ماهینى، شهریار مقانلو- که مىگفتند آنفلوانزا دارد- و میلاد کمندانى و پژمان نورى- که روى نیمکت هم نبود- مقانلوى آنفلوانزایى را به میدان فرستاد تا توسط او از باخت برهد و به لطف بازى او، دو بار هم توپ را به تیر دروازه بکوبد.
حرف اول را گزارشگر شبکه باران زد، حرف آخر را هم از زبان او نقل مىکنیم که گفت:... امروز آقاى فرهاد پورغلامى چه خوشتیپ شده است.
راستى! این چه جور آنفلوانزاى گلزنى بود؟
حیف از نفت! حیف از تهرانسر
٢- سخن را درباره ملوان کوتاه کنیم که باز هم خودزنى کرد و باز هم یک برد خانگى مهم را از دست داد. بپردازیم به حذف تیم نفت تهران که «باقیات صالحاتى» بود از حمید شیرزادگان، بهترین شماره ٧ تیم ملى، در اواخر دهه ٣٠ و اوایل دهه ٤٠. بزرگى از بزرگترین تیم ملى نیم قرن پیش.
نفت تهران نیست شد و به عدم پیوست (نفت تهران را نیست کردند و به عدم پیوندش دادند). آنهم تیمى که در همین سالهاى اخیر، علیرضا بیرانوند، مرتضى پورعلىگنجى، وحید امیرى، وریا غفورى، امیرارسلان مطهرى و ٥، ۶ بازیکن خوب دیگر و یک مربى در نیمه راه جا زده- علیرضا منصوریان- را تحویل فوتبال ایران داده است. ترسمان این است که تهرانسر، تبدیل شود به یک مجموعه ساختمانى.
در روزى که نفت تهران حکمش را تحویل مىگرفت، اروند خرمشهر را دیدیم که تیم خوبى مىتواند باشد. استقلال جنوب را دیدیم که سوغات جام آزادگان اگر شد، تعجبى نکنید. بانىگستر ارومیه را هم دیدیم ولى اینان را مالى ندیدیم. هستند که باشند. آمدهاند که بروند. مهمان یکساله.
بادران تهران هم دوباره باد مىراند.
شاهین بوشهر، تجلىگاهى است براى درخشش دوباره محمود فکرى.
راستى. یک- صفرهاى بودار هم باید... باید مواظبت شوند.
سپاهان در کمین همه
٣- استقلال در شهر جم به پارس جنوبى باخت و دچار بىقرارى شد. سایپا به تراکتورسازى باخت و على دایى به اهمیت غیرقابل انکار تماشاگران تراکتور اشاره کرد.
پیکان براى تکرار و تداوم نتایج خوبش، خود را تنهاتر از همیشه دید، تماشاگران در حدود هیچ نفر.
فولاد اهواز هم همین حال را دارد. مىبرد، تماشاگر ندارد. مىبازد هم تماشاگر ندارد. هیچ دلى بهخاطر فوتبال اهواز نمىتپد.
استقلال روزهاى ناخوشى را تجربه مىکند، اما واکنش مردان سرخپوش، متفاوت است. پرسپولیس بهخود آمده. پرسپولیس، نقش خود را در بازىهاى بدش انکار نکرده و قول جبران داده است.
پرسپولیس که باید در آبادان با نفت آبادان بازى کند، یک کار دیگر هم باید که انجام دهد. کارى که برعهده برانکو قرار دارد و الا، قافیه را به سپاهان مىبازد و برابر تراکتور هم کم مىآورد:
برانکو، باید علیپور را دوباره بسازد. منشا را وادار به درست بازى کردن کند و بشار رسن و سیامک نعمتى را تبدیل کند به مهرههاى درجه اول.
تا رسیدن نیمفصل دوم، ١٠ بازى در پیش است و سپاهان سخت به کمین نشسته.
بىدلیل نبود که ملوان کارى از پیش نمىبرد و در بازى خانگى اش آنقدر بد پیش رفت و آنقدر بى سروشکل فوتبال کرد که یک گل از تیم قشقایى شیراز- سابق بر این برق شیراز- خورد و آنگاه بهخودش آمد.
فرهاد پورغلامى، بعد از آنکه عقب افتاد، تازه متوجه ثروت روى نیمکتش شد و از میان دانیال ماهینى، شهریار مقانلو- که مىگفتند آنفلوانزا دارد- و میلاد کمندانى و پژمان نورى- که روى نیمکت هم نبود- مقانلوى آنفلوانزایى را به میدان فرستاد تا توسط او از باخت برهد و به لطف بازى او، دو بار هم توپ را به تیر دروازه بکوبد.
حرف اول را گزارشگر شبکه باران زد، حرف آخر را هم از زبان او نقل مىکنیم که گفت:... امروز آقاى فرهاد پورغلامى چه خوشتیپ شده است.
راستى! این چه جور آنفلوانزاى گلزنى بود؟
حیف از نفت! حیف از تهرانسر
٢- سخن را درباره ملوان کوتاه کنیم که باز هم خودزنى کرد و باز هم یک برد خانگى مهم را از دست داد. بپردازیم به حذف تیم نفت تهران که «باقیات صالحاتى» بود از حمید شیرزادگان، بهترین شماره ٧ تیم ملى، در اواخر دهه ٣٠ و اوایل دهه ٤٠. بزرگى از بزرگترین تیم ملى نیم قرن پیش.
نفت تهران نیست شد و به عدم پیوست (نفت تهران را نیست کردند و به عدم پیوندش دادند). آنهم تیمى که در همین سالهاى اخیر، علیرضا بیرانوند، مرتضى پورعلىگنجى، وحید امیرى، وریا غفورى، امیرارسلان مطهرى و ٥، ۶ بازیکن خوب دیگر و یک مربى در نیمه راه جا زده- علیرضا منصوریان- را تحویل فوتبال ایران داده است. ترسمان این است که تهرانسر، تبدیل شود به یک مجموعه ساختمانى.
در روزى که نفت تهران حکمش را تحویل مىگرفت، اروند خرمشهر را دیدیم که تیم خوبى مىتواند باشد. استقلال جنوب را دیدیم که سوغات جام آزادگان اگر شد، تعجبى نکنید. بانىگستر ارومیه را هم دیدیم ولى اینان را مالى ندیدیم. هستند که باشند. آمدهاند که بروند. مهمان یکساله.
بادران تهران هم دوباره باد مىراند.
شاهین بوشهر، تجلىگاهى است براى درخشش دوباره محمود فکرى.
راستى. یک- صفرهاى بودار هم باید... باید مواظبت شوند.
سپاهان در کمین همه
٣- استقلال در شهر جم به پارس جنوبى باخت و دچار بىقرارى شد. سایپا به تراکتورسازى باخت و على دایى به اهمیت غیرقابل انکار تماشاگران تراکتور اشاره کرد.
پیکان براى تکرار و تداوم نتایج خوبش، خود را تنهاتر از همیشه دید، تماشاگران در حدود هیچ نفر.
فولاد اهواز هم همین حال را دارد. مىبرد، تماشاگر ندارد. مىبازد هم تماشاگر ندارد. هیچ دلى بهخاطر فوتبال اهواز نمىتپد.
استقلال روزهاى ناخوشى را تجربه مىکند، اما واکنش مردان سرخپوش، متفاوت است. پرسپولیس بهخود آمده. پرسپولیس، نقش خود را در بازىهاى بدش انکار نکرده و قول جبران داده است.
پرسپولیس که باید در آبادان با نفت آبادان بازى کند، یک کار دیگر هم باید که انجام دهد. کارى که برعهده برانکو قرار دارد و الا، قافیه را به سپاهان مىبازد و برابر تراکتور هم کم مىآورد:
برانکو، باید علیپور را دوباره بسازد. منشا را وادار به درست بازى کردن کند و بشار رسن و سیامک نعمتى را تبدیل کند به مهرههاى درجه اول.
تا رسیدن نیمفصل دوم، ١٠ بازى در پیش است و سپاهان سخت به کمین نشسته.