بعضی باشگاه‌های دولتی پول‌های خوبی دارند، اما چون پول دارند باید خوب خرج کنند؟ این پول‌ها از کجا می‌آید؟

تیم‌های دولتی بودجه این قرارداد‌ها را از کجا می‌آورند؟
خبرورزشی/ علی جوادی؛ با آنکه بسیاری از باشگاه‌های دنیا به دلیل ورود ویروس کووید ۱۹ مبلغ قرارداد‌ها و حقوق هفتگی بازیکنان را کاهش داده‌اند، اما در کشور ما کرونا موجب اتفاقی شگفت‌انگیز شده و رقم قرارداد‌ها به شکلی وحشتناک بالا رفته است.

دلال‌ها می‌تازند
در یک کلام باید گفت دلال‌ها به طور کامل اختیار باشگاه‌ها را در دست گرفته‌اند و قرارداد بازیکنان‌شان را با هر رقمی که اراده کنند، می‌بندند و متأسفانه هیچ نگاهی هم متوجه آن‌ها نیست. مدیریت ضعیف باشگاهی موجب شده اختیار باشگاه‌ها به دست دلال‌ها بیفتد و نکته دردناک این است که تسلط آن‌ها به دو باشگاه پرطرفدار تهرانی هم کشیده شده و اختیاردار این دو باشگاه هم شده‌اند. یکی از این دو باشگاه به صورت کامل و به شکلی غیرمنطقی به یک دلال سپرده شده تا همه امور در این باشگاه به یک اسم ختم شود و این اسم تعیین کند فلان بازیکن در ترکیب ثابت این فصل بماند یا با قراردادی نجومی به باشگاهی دیگر برود.

تراکتور، آرام‌تر از همیشه
فصل قبل حرف و حدیث‌های فراوانی درباره قرارداد‌ها در تراکتور شنیده شد. اینکه قرارداد‌ها دلاری است یا بازیکنان گرانقیمت جذب شده‌اند، اما این باشگاه در این فصل آرام‌تر از همیشه است. در بازار خراب نقل و انتقالات امسال که رقم قرارداد مربیان بدون جام تا بالای ۱۰ میلیارد بالا رفته است و هزینه تیم‌های پولدار دولتی نسبت به فصل قبل ۱۰ برابر شده، تراکتور می‌توانست بیشتر از همه خرج کند، چون یک باشگاه خصوصی است و هرچه خرج کند، از جیب مالک است با این حال تراکتور آرام نشسته و این بازار ویرانگر را زیر نظر دارد. استقلال دولتی ادعا می‌کند الکس نوری (که گفته می‌شود قیمتش 1/5 میلیون یورو است) را استخدام خواهد کرد. تراکتور که می‌توانست این پول را خرج کند و پولش را هم داشت، مربی ۲ میلیارد تومانی استخدام کرد، اما همچنان در باشگاه‌های دولتی قرارداد‌های نجومی حرف اول را می‌زند.

این پول‌ها چگونه پرداخت می‌شود؟
باشگاه‌های پرطرفدار پایتخت مدام با مقوله‌ای به نام تحصن بازیکنان به دلیل پرداخت نشدن پول مواجه بودند. آن‌ها برای پرداخت ۱۰ درصد قرارداد ۲ میلیاردی بازیکنان به مشکل می‌خوردند و نمی‌توانستند آن را پرداخت کنند، چون باید برای واریز این ۱۰ درصد، ۵ میلیارد پول تهیه می‌کردند. حالا چگونه است که قرارداد‌های بالای ۱۰ میلیارد می‌بندند؟ بازیکن بالای ۳۰ سال قرارداد بالای ۱۰ میلیارد بسته و مدیر به این قرارداد افتخار می‌کند. حالا ۱۰ درصد این قرارداد‌های جدید از ۱۰ میلیارد هم فراتر می‌رود. باشگاه‌هایی که نمی‌توانستند ۵ میلیارد برای پرداخت تنها ۱۰ درصد قرارداد‌ها تهیه کنند و بازیکنان مدام در حالت قهر و اعتصاب بودند، چگونه می‌توانند با گشاده‌دستی، قرارداد‌های نجومی با بازیکنان ببندند؟ سقف قرارداد‌های یک تیم شاید تا ۱۵۰ میلیارد برود. آیا این پول را از همین حالا تأمین کرده اند یا قرار است ماجرای قرارداد ویلموتس تکرار شود؟

پول باشگاه‌های دولتی از کجا تأمین می‌شود؟
بعضی باشگاه‌های دولتی پول‌های خوبی دارند، اما چون پول دارند باید خوب خرج کنند؟ این پول‌ها از کجا می‌آید؟ در شرایط بد اقتصادی مردم، چرا باید پول مردم صرف قرارداد‌های کلان و نجومی شود؟ نتیجه زحمت و مرگ کارگر معدن و نفت و کارخانه‌های مختلف چرا باید بابت زیاده‌خواهی برخی عناصر خاص در این فوتبال خرج شود؟ چرا مدیریتی بر باشگاه‌های دولتی حاکم نیست؟ اگر باشگاه‌های خصوصی به این صورت خرج کنند، هیچ نقدی به آن نداریم، چون پول شخصی است، اما باشگاه‌های دولتی چه پول داشته باشند و چه نداشته باشند، حق ندارند بازار نقل و انتقالات را خراب کنند.

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
9 + 6 =

به یاد دیگو مارادونا

آخرین عناوین

ویدیو

پربازدیدترین