مثل چه کسانی؟ مانند فوتبالیستهایی که بهواسطه مهاجرت، فرصت شکوفاکردن استعداد خود را بهدست آوردند و با عملکرد درخشانشان، شهرت بسیاری کسب کردند. تا جایی که میتوانیم بگوییم اگر این فوتبالیستها مهاجرت نمیکردند، ممکن بود هیچوقت آنها را نشناسیم!
در ادامه به همین موضوع میپردازیم و قصه ۴ فوتبالیستی را شرح میدهیم که مهاجرت، سرنوشت آنها را زیر و رو کرد. همراهمان باشید.
سرجینیو دست؛ مدافعی از کشور گلهای لاله
سرجینیو دست، دفاع راست «آ. ث. میلان» و «تیم ملی فوتبال آمریکا» است که در جامجهانی ۲۰۲۲ برابر ایران به میدان رفت و با ارسال تنها پاسگل این بازی، باعث صعود ایالات متحده به مرحله یکهشتم نهایی شد.
دست که صاحب پیراهن شماره ۲ تیمملی فوتبال آمریکاست، در این کشور بهدنیا نیامده. بلکه او سال ۲۰۰۰ در شهر آلمیره هلند متولد شد. اما بعدها توانست بهواسطه پدرش، ویزای خانوادگی آمریکا را دریافت کند و با بازی در تیمملی فوتبال ایالات متحده، استعداد برتر این کشور در سال ۲۰۱۹ لقب بگیرد.
پس بیراه نیست اگر بگوییم این جابهجایی، بهترین تصمیم سرجینیو بود. زیرا با وجود رقبایی مانند دومفرایس یا فریمپانگ در تیمملی هلند، ممکن بود او نتواند فرصت کافی برای درخشش در ترکیب لالههای نارنجی بهدست بیاورد و شانس حضور در رقابتهای مهمی مانند جامجهانی را از دست بدهد.
البته کار او برای مهاجرت به آمریکا چندان هم ساده نبود. زیرا دریافت ویزای خانوادگی این کشور ممکن است مدتها طول بکشد. تازه! همه نمیتوانند این نوع ویزا را دریافت کنند. به همین خاطر کارشناسان مهاجرتی عنوان میکنند بهترین راه مهاجرت به آمریکا، اقدام از طریق لاتاری است که راحتترین، سریعترین و حتی ارزانترین شیوه مهاجرت به ایالات متحده محسوب میشود.
به این صورت که هرساله، یک قرعهکشی کامپیوتری بین ثبتنامکنندگان در لاتاری آمریکا برگزار میشود و پس از اعلام نتایج لاتاری، این شانس به برندگان داده میشود تا در سریعترین زمان ممکن و با صرف کمترین هزینه، ویزای ایالات متحده را دریافت کنند و مانند سرژینیو، برای عملیکردن آرزوهای خود راهی آمریکا بشوند.
آلفونسو دیویس؛ ابرقهرمانی در کمپ پناهندگان
هنگامی که والدین دیویس، زندگی در کمپ پناهندگان غنا را به زندگی در کشورشان ترجیح دادند، هرگز فکر نمیکردند آلفونسوی کوچک آنها که در این اردوگاه متولد شده، روزی به قهرمان ملی فوتبال کانادا تبدیل شود.
اما دست سرنوشت، دیویس پنجساله را از اردوگاه پناهندگان غنا به ادمونتون کانادا رساند و زمینههای شکوفایی استعدادش را فراهم کرد. چگونه؟ به این صورت که مربی ورزش او، متوجه توانایی فوقالعاده دیویس شد و از مسئولان فوتبال مدرسهای درخواست کرد که بازی او را تماشا کنند.
سپس موسس لیگ مدرسهای Free Footie هم آلفونسو را به مربیان محلی معرفی کرد. پس از آن نیز تمام اتفاقات بهصورت زنجیرهوار پیش رفت و در نهایت، دیویس بهعنوان ستارهای آیندهدار راهی بایرن مونیخ شد و مهمترین مهره تیمملی کانادا لقب گرفت.
تا آنجا که تیم فوتبال این کشور با تکیه بر مهارت او، توانست بعد از ۳۶ سال راهی جامجهانی قطر بشود و به طلسم عدمحضور خود در این رقابتها پایان بدهد. ضمنا گلی که آلفونسو دیویس در طی همین جام برابر کرواسی بهثمر رساند، اولین گل تاریخ کانادا در رقابتهای جام جهانی فوتبال بود.
همه اینها در حالی است که اگر خانواده آلفونسو در جمهوری جنگزده لیبریا باقی میماندند یا به زندگی در کمپ پناهندگان غنا ادامه میدادند، ممکن بود دیویس هیچگاه نتواند به سطح اول فوتبال دنیا برسد و اینگونه تاریخسازی کند.
هرچند که امروزه، مهاجرت به کانادا بسیار آسانتر از قبل شده و دیگر نیازی به پناهندگی نیست. یعنی طبق قوانین جدید اداره مهاجرت این کشور، تمام کسانی که میخواهند به کانادا مهاجرت کنند و مانند آلفونسو دیویس به رویاهای خود جامه عمل بپوشانند، میتوانند ابتدا ویزای توریستی کانادا را دریافت کنند و با حضور در این کشور، نوع ویزای خود را به ویزای کاری تغییر بدهند.
زینالدین زیدان؛ پادشاهی از شمال آفریقا
- ثبت بیش از ۳۰۰ گل و پاسگل؛
- قهرمانی در UCL فصل ۲۰۰۱_۲۰۰۲؛
- قهرمانی در جامجهانی ۱۹۹۸ و یورو ۲۰۰۰؛
- برنده توپ طلای سال ۱۹۹۸ فرانس فوتبال؛
- برنده سهبارۀ عنوان بهترین بازیکن سال فوتبال دنیا و...
اینها، تنها نیمی از افتخارات اسطوره فوتبال فرانسه است. زیرا زیزو در طی سالیان اخیر، بهعنوان «سرمربی» فوتبال هم افتخارات فراوانی کسب کرده است.
اما آیا زیدان اصلیتی فرانسوی دارد؟ احتمالا جواب آن را میدانیم: خیر! پس زیزو دقیقا اهل کجاست؟ باید بگوییم «زینالدین یزید زیدان»، فرزند والدینی الجزایری (اسماعیل و ملیکا) است که کشورشان را پیش از آغاز جنگ ترک کردند و راهی فرانسه شدند. بنابراین اصلیت زیدان، به کشور الجزایر در شمال آفریقا بازمیگردد.
منتها نکته مهم در خصوص زیزو آن است که او، متولد خود کشور فرانسه و شهر مارسی است؛ یعنی حدودا ۲۰ سال پس از مهاجرت پدرومادرش بود که زیدان، در منطقه کاستلان مارسی متولد شد و در زمینهای فوتبال این منطقه، استعداد ذاتی خود را در فوتبال نمایان کرد.
باقی قصه را هم همه میدانیم! زیزو بهواسطه ظرافت حرکاتش، کنترل توپ قدرتمندش، توانایی دریبلینگ منحصربهفردش و... در دنیای فوتبال شهرت پیدا کرد و تیمهای مطرح جهان، یکی پس از دیگری به او پیشنهاد بازی دادند.
اما در خصوص انتخاب تیمملی باید این را بدانیم که زیدان برای رقابت در عرصه بینالمللی، میتوانست تیمملی الجزایر را هم انتخاب کند. اما عبدالحمید کرمالی، سرمربی وقت این کشور، معتقد بود زیدان برای بازی در پست هافبک بیشازحد کند است!
به همین خاطر او زیدان را به تیمملی الجزایر دعوت نکرد و همین باعث شد زیزو فرانسه را برای رقابتهای ملی انتخاب کند. انتخابی که باعث شد او به تمام افتخارات ممکن برسد و لحظاتی جادویی را پشتسر بگذارد؛ لحظاتی مانند بهثمررساندن دو گل از سه گل پیروزیبخش فرانسه، در فینال جامجهانی ۱۹۹۸.
کسی چه میداند؟! شاید اگر والدین زیدان از الجزایر به فرانسه مهاجرت نمیکردند، او هیچوقت نمیتوانست نظر کرمالی و همکارانش را عوض کند و دنیای فوتبال، همیشه در حسرت افسانه زیزو میماند.
پاتریس اورا؛ غزالی سیاه از سرزمین شیرهای ترانگا
کاپیتان سابق منچستریونایتد و تیمملی فرانسه، یکی دیگر از بازیکنانی است که نهتنها اصالت فرانسوی ندارد، بلکه حتی در خود فرانسه نیز بهدنیا نیامده. در حقیقت پاتریس اورا که در طول دوران فوتبال خود ملقب به «غزال سیاه» بود، متولد شهر داکار، پایتخت سنگال است.
اما بهواسطه پدرش که دیپلمات بود، خانواده آنها مدام از کشوری به کشور دیگر نقلمکان میکردند. تا اینکه در سهسالگی پاتریس، آنها به فرانسه رفتند و در این سرزمین ماندگار شدند. گفتنی است در همین شرایط بود که اورا فوتبال را آغاز کرد و رفتهرفته به یک فوتبالیست حرفهای تبدیل شد.
تا جایی که توانست راهی منچستریونایتد شود و در طی سالهای حضورش در این تیم، رهبری رختکن را بهدست بگیرد. فرگوسن در اینباره میگوید «پاتریس نهتنها یکی از بهترین مدافعان اروپا، بلکه رهبری بهتماممعنا نیز محسوب میشد و با تمام قدرت تیم را هدایت میکرد».
در سطح ملی نیز، اورا این شانس را داشت که سنگال را بهعنوان تیمملی خود انتخاب کند؛ اما بنا به دلایل شخصی، او تصمیم گرفت فرانسه را برای رقابتهای ملی انتخاب کند. تصمیمی که در نهایت باعث شد پاتریس اورا، ۸۱ مرتبه پیراهن تیمملی فوتبال فرانسه را بهتن کند و در جامجهانی ۲۰۱۰، بازوبند کاپیتانی این کشور را به بازو ببندد.
