یحیی گل محمدی مهاجم یک و نیم میلیون دلاری برای پرسپولیس میخواهد. او به رضا درویش و مدیران باشگاه گفته در لیگ قهرمانان آسیا بازیکن ۵۰۰ یا ۶۰۰ هزار دلاری به کارش نمیآید و بازیکنانی که بتوانند در آن سطح بالا بازی را درآورند، حداقل یک و نیم میلیون دلار قیمتشان است.
حق کاملا با یحیی است و به همین دلیل هم رضا درویش با سازمان لیگ نامه نگاری کرده تا مجوزی برای عبور از سقف هزینهها بگیرد. مهدی عبدی هم با همین تفکر راهی تراکتور شد و بازیکنانی که وقتی لازم باشد، از لیست خارج خواهند شد؛ چه خارجی مثل «وحدت حنانوف» و چه داخلی مثل سینا اسد بیگی. اما یادتان هست که در ابتدای فصل و پس از تغییر قوانین نقل و انتقالاتی قرار بود پرسپولیس یک دروازهبان برزیلی بگیرد ؟ دروازهبانی که سهمیه زیر ۲۳ سال باشد تا در مواقع غیبت بیرانوند مشکلی پیش نیاید. اصلا احمد گوهری به همین دلیل رفت؛ چرا که بازیکن بزرگسال محسوب میشد. برنامهریزی قرمزها از ابتدا این بود که برای این پست با توجه به حضور بیرو از یک جوان استفاده کنند.
انتخاب پرسپولیس محمدرضا خالد آبادی بود. حتی خود بیرانوند با او صحبت کرد و داود فنایی مربی او در هوادار هم توصیه کرد به پرسپولیس برود اما بنا به هر دلیلی خالدآبادی استقلالی شد و اینجا بود که صحبت از ولسلی ننکا مربی برزیلی دروازهبان های پرسپولیس به میان آمد. او کسی را در لیگ برزیل میشناخت که مشخصات مورد نظر پرسپولیس را داشت. یحیی گل محمدی هم اوکی داد، باشگاه هم وارد عمل شد و حتی تاریخ ورود این بازیکن به تهران معلوم شد اما ...
درست در همین زمان علیرضا بیرانوند مقابل فدراسیون پس از جلسه کمیته انضباطی، مخالفت خود را با انتخاب دروازهبان خارجی اعلام کرد. البته که استدلالهای بیرانوند همه درست بود اما اینکه بعد از اعلام نظر یک بازیکن ناگهان کادرفنی و مدیریتی باشگاه تغییر نظر بدهند، از آن دست اتفاقاتی بود که فقط در فوتبال ما قابل مشاهده است. در واقع بیرانوند به همه ثابت کرد کت تن کیست!
