نگرانی و بحث اصلی اهالی فوتبال و حتی تیم ملی کشورمان فراتر از قهرمانی ها در این تورنمنت های چند جانبه است. تیم ملی فوتبال کشورمان اگر تصمیم دارد که دوباره در کورس قهرمانی های جام ملتها قرار بگیرد و پابه پای تیم های سرسخت و قدرتمند ژاپن و کره و استرالیا قرار بگیرد باید یک محک جدی و سنگین تری را داشته باشد. محکی که حتی شاید با شکست همراه باشد اما تیم را هم پخته می کند و هم قدرتمند خواهد کرد.
انجام بازی های دوستانه و چند جانبه با تیم های درجه چندم آسیا و بردهای پرگل برابر آنها نمی تواند آن محک جدی باشد که قرار است در جام ملتهای آسیا برابر تیم های ژاپن و کره و استرالیا و عربستان زده شویم، هر چند از طرفی هم به دلیل تحریم ها و عدم داشتن موقعیت مالی برای انجام بازی های دوستانه برابر تیم های بزرگ از قاره های اروپا و آمریکا و حتی آفریقا شاید مجبور به تن دادن به اجبار بازی و رقابت برابر همین تیم های چند درجه پایین تر از خود باشیم اما به واقع این بازی ها برای تیم ملی به معنای واقعی کلمه نان و آب نمی شوند.
اگر قرار باشد تیم ملی کشورمان با بازی برابر افغانستان و ازبکستان و اردن و حتی قطر و از آن سو آنگولا و... بتواند سرسخت و قدرتمند و به معنای واقعی جان سخت و شکست ناپذیر شود پس دیگر چه دلیلی دارد که تیم های دیگر برابر تیم های بزرگ جهان بازی می کنند و خوب هم نتیجه می گیرند و در رقابت اصلی در جام ملتهای آسیا و حتی جام جهانی به واسطه همان بازی های سخت و بزرگ خوب آزموده می شوند و خوب نتیجه می گیرند اما تیم ملی کشورمان به دلیل همان نداشتن ها سرسخت و آزموده نمی شود و نتیجه نمی گیرد.
دوست نداریم در اینجا ناامیدانه صحبت کنیم اما از خوشبینانه صحبت کردن که بعدها باعث ناراحتی دوباره مان از حذف ها و شکست های تلخ می شود هم بسیار حذر می کنیم، دوست داریم واقع بینانه باشیم حتی اگر به بسیاری بر بخورد اما دوست نداریم تشویق های الکی کنیم و بعدها خودمان چوبش را بخوریم.
محمود فخرالحاج| باشگاه خبرنگاران آزاد
