شنبه ۸ شهریور ۱۴۰۴ - ۱۵:۰۳
۰ |
۰

روش نخ نمای گل محمدی هنوز کاربرد دارد؟

بعد باخت، همه دنیا ایراد دارند جز امپراتور سرخ!

بعد باخت، همه دنیا ایراد دارند جز امپراتور سرخ!
زمان مطالعه: ۲ دقیقه

یحیی گل محمدی بار دیگر به روش همیشگی خود متوسل و مدیریت را مسئول ناکامی در دو بازی اول فصل معرفی کرد!

یحیی گل محمدی در زمان بازی شخصیتی آرام و منطقی داشت. یک گزینه ایده آل برای کاپیتانی که در تیم ملی و در جام جهانی نیز به این افتخار رسید. یحیی از همان زمان قدرت رهبری و درایت خود را نشان می‌داد و معلوم بود که یک مربی خوب خواهد شد.

او در این سال‌ها دستیارانی داشته که جملگی توان بالقوه سرمربیگری را دارا بودند. از ساکت الهامی و مجتبی حسینی تا حمید مطهری، دستیاران یحیی همگی شخصیت و دانش نفر اول بودن را داشته‌اند و یحیی هرگز مثل برخی دیگر از مربیان، از داشتن آدم‌های قوی در کنار خود احساس خطر نکرد.

اما شاید مهمترین ویژگی مثبت یحیی این است که در روزگاری که مربیان گاه با تکیه بر داد و فریاد و رفتارهای حتی غیر ورزشی لب خط و روی نیمکت، سعی در کسب نتیجه دارند، هرگز از بابت این شخصیت آرام احساس ضعف نکرد. او هرگز چنین کاری نکرده و همکارانش نیز اجازه رفتار غیرورزشی و جنگ روانی با نیمکت حریف ندارند.

اما متاسفانه همین مربی خوب و پرافتخار، بیرون از زمین و به خصوص در کنفرانس‌های بعد بازی یک روش عجیب را در پیش گرفته که کم کم روی تمام ویژگی‌های مثبت و فنی او سایه می اندازد.

یحیی تا قبل پرسپولیس کمتر از این تاکتیک استفاده کرده بود. در پرسپولیس او با تاکتیک استعفا و حتی قهر کردن، روی نتایج ضعیف تیمش را می‌پوشاند و البته چند باری هم مقابله با مدیر را تجربه کرد. اما بعد از پرسپولیس و با جام‌هایی که گرفته بود، احساس قدرت کرده و می‌بینیم که در فولاد چقدر مستقیم مدیریت را نشانه می‌گیرد.

او که در پرسپولیس فقط یک بار جنگ با رسول پناه را به رسانه کشاند، در فولاد با هوشنگ نصیرزاده این روش را اجرا و حالا با محمد محمدی تکرارش می‌کند. غافل از اینکه استفاده از یک دلیل حتی درست، در موقعیت‌های مختلف نتیجه معکوس داده و سوالاتی را در اذهان عمومی ایجاد می‌کند.

هیچکس مدافع مدیران در این فوتبال نیست و آنها با فاصله، ضعیف ترین عضو خانواده فوتبال هستند اما چطور می‌شود که یحیی بعد از بردها و کسب جام‌ها، هرگز گلایه‌ای از مدیریت ندارد اما وقتی با همان تیم و همان مدیریت، مسابقه‌ای را می‌بازد، همه تقصیرها گردن مدیریت و به خصوص فصل نقل و انتقالات است؟!

فرض که رسول پناه مقصر بود، چطور می‌شود که سایر مدیران هم مقصر باشند؟ اصلا مقصرند، چرا تا قبل باخت و ناکامی حرفی از ایرادات آنها نمی زنید؟

دو بازی و دو باخت، شروع بد فولاد در فصل بیست و پنجم بوده و یحیی به جای پاسخگویی به ایرادات فنی، ترجیح می‌دهد کماکان به روش قدیمی متوسل و توپ را به زمین مدیریت بیندازد! انگار همه در این فوتبال عیب و ایراد دارند به جز یحیی گل محمدی!

اینجا را بخوانید: پرواز سه امتیازی قوی سپید؛ دبل یحیی در شکست

وب‌گردی و دیدنی‌های ورزش

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha

پربازدید امروز

آخرین خبرها

منهای ورزش

بازرگانی