امیر قلعه نویی در غیاب بسیاری نامهای بزرگ و البته بازیکنانی که همراه تیم ملی امید در دبی به سر میبرند، تیمش را با این ترکیب ۱۱ نفره به مصاف افغانستان در قدم اول جام کافا فرستاد؛
پیام نیازمند مثل بازی دو سال قبل دو کشور درون دروازه ما بود و البته برخلاف آن مسابقه که از دقیقه ۷۶ جای خود را به حسین پورحمیدی داد، در این بازی تا دقیقه آخر در میدان حاضر بود.
آریا یوسفی در راست و امید نورافکن در چپ، دو مدافع سپاهانی تیم ملی در این مسابقه بودند. سپاهان که این فصل را در آسیا و لیگ اصلاً خوب شروع نکرده و به خصوص در دفاع مشکلات زیادی دارد. آریا یوسفی چه برابر الدحیل بچه در بازی با پرسپولیس، روی گلهای حریف مقصر بود!
این دو بازیکن در دقیقه ۶۲ جای خود را به رامین رضاییان در راست و محمد نادری در چپ دادند. دو بازیکن با تجربه با سابقه حضور در استقلال و پرسپولیس که یکی بعد دو سال، با انگیزههای بسیار به تیم ملی برگشت و دیگری به پاس قهرمانی تراکتور در فصل قبل به پیراهن تیم ملی رسیده بود.
در طول بازی مدافعان کناری ما در حملات شرکت میکردند و ارسالهای زیادی هم داشتند اما سن و سال بالای هر دو بازیکن باعث میشود که نتوان خیلی به آینده آنها دل بست.
در قلب دفاع علی نعمتی و عارف آغاسی به عنوان زوج مرکزی به میدان رفتند. تیم قلعه نویی حتی با شجاع خلیلزاده و حسین کنعانی زادگان -به عنوان مدافعان اصلی- تحت فشار شدید انتقادات قرار داشت و این زوج نیز با عدم هماهنگی مسببان اصلی گل افغانستان بودند!
دو مدافع گران قیمت با سابقه حضور در استقلال و پرسپولیس که بعید به نظر میرسد شانس چندانی برای حضور در ترکیب اصلی تیم ملی در جام جهانی داشته باشند. بخصوص با این نمایش برابر افغانستان!
در مرکز زمین روزبه چشمی هافبک دفاعی و کاپیتان تیم ملی بود. اگرچه در دقیقه ۹۰ با ورود مهدی طارمی بازوبند را به او داد، اما این تجربه به عنوان روزی به یاد ماندنی در زندگی او ثبت شده است. طبعاً روزبه کار سختی برای تقابل با هافبکهای بیتجربه حریف نداشت.
مهدی هاشم نژاد و مهران احمدی به عنوان دو پدیده فصل قبل لیگ از تراکتور و خیبر -که بعداً به استقلال آمد- دو بازوی روزبه در راست و چپ مرکز میدان بودند. دو بازیکن تکنیکی و سرعتی که هنگام تصاحب توپ، باید به خط آتش کمک میکردند.
هر دو بازیکن مثل دفاعهای کناری، همزمان با هم در دقیقه ۷۷ از زمین خارج و جای خود را به مهدی تیکدری و محمد خدابنده لو دادند. ستارههای گل گهر و پرسپولیس که این دومی مصدوم شد و کل تورنمنت را از دست داد تا به جایش ابوالفضل جلالی از تهران احضار شود.
هیچ کدام این بازیکنان با بازگشت علیرضا جهانبخش، علی قلیزاده، مهدی قائدی و محمد محبی -حتی با فاکتور گرفتن از نام مهدی ترابی- شانس چندانی برای حضور در ترکیب اصلی تیم ملی ندارند. حالا جوانانی چون حسین نژاد یا محمد مهدی محبی به کنار!
در خط آتش نیز امیرحسین حسینزاده -آقای گل لیگ- در کنار مجید علیاری و علی علیپور حضور داشتند. سه بازیکن گلزن که امتحان خود را به خوبی پس داده بودند اما برای آنها هم با حضور سردار آزمون و مهدی طارمی، مهدی قائدی و محمد محبی یا حتی شهریار مغانلو، چندان شانسی برای بازی کردن نیست.
در این مسابقه علیاری دو گل زد و ناخواسته پاس گل داد! او قصد دریبل و ضربه زنی داشت که حسینزاده رسید و گل زد و البته خود حسینزاده پاس گل او را در نیمه دوم جبران کرد. علیپور هم که زننده هر دو گل این فصل پرسپولیس تا اینجا بوده، در دقیقه ۶۲ جای خود را به علیرضا کوشکی ستاره فعلی استقلال داد.
کوشکی هم مثل سایر تعویضیها نتوانست تاثیر چندانی در نتیجه بگذارد و مثل خدابنده لو مصدوم و به تهران برمی گردد تا تورنمنت را از دست داده باشد. اما عجیبترین تعویض ما در دقیقه ۹۰ با ورود مهدی طارمی به جای حسینزاده رقم خورد.
ایران ۳-۱ بازی را برده بود و هیچ نیازی به طارمی نداشت. او که بدون باشگاه و بدنبال تیم است و طبعا آمادگی جسمی و روحی لازم را ندارد. او به میدان آمد و لحظاتی بعد سوت پایان بازی خورد تا همه حس کنند حضور او در زمین تنها برای افزایش رکورد بازی ملی و کاپیتانی بوده است!
خلاصه اینکه در ورزشگاه خالی هیسور در شهر دوشنبه، تقابل ایران مقابل افغانستان جز نمایان شدن ضعفهای همیشگی خط دفاعی سود دیگری برای فوتبال کشورمان و بهترینهای لیگ نداشت!
اینجا را بخوانید: حقیقت تلخ پشت تک گل افغانستان به ایران؛ این بار که حمله هم نمیکردیم آقای قلعهنویی!