در فاصله ۲۴ ساعت تا شروع بازی بزرگ هفته اول دور برگشت، تمام فوتبال دوستان پیگیر اخبار مربوط به بازگشت بازیکنان خارجی تیم های محبوب خود و رقبا بودند. دیدار استقلال و تراکتور که بجای تهران، در یزد برگزار می شد و با سوت آغاز مسابقه، مشخص شد که با تمام وعده ها و تلاش های احتمالی، بالاخره بازی بدون خارجی ها را شاهد هستیم.
اما ساپینتو و اسکوچیچ -که خود خلاف دستیاران و بازیکنانشان کنار تیم هایشان بودند- ترجیح دادند بدون بازیکنان اصلی هم تغییری در سیستم بازی خود ندهند. در واقع اسکلت دو تیم ثابت بود و مهره ها جایگزین شدند که این خلاف نظر بسیاری مربیان بزرگ دنیاست. آنها که اعتقاد دارند این داشته های یک مربی است که سیستم بازی او و تاکتیک هایش را تعریف می کند اما دو مربی اروپایی ترجیح دادند همان روش همیشگی را از مهره های جایگزین بخواهند.
در استقلال، عارف غلامی جانشین صالح حردانی محروم شده بود تا تیم با همان ۴ مدافع بازی کند. دو مهاجم و دو هافبک دفاعی ثابت بودند و تنها در دو سمت خط میانی، کوشکی مهره مکمل همیشگی خود یعنی یاسر آسانی را نداشت تا اسلامی فرصت بازی در سمت راست را پیدا کند. شانس ساپینتو این بود که بجز آسانی و حدادی (و در زمان مصدومیت فرعباسی به اجبار آدان) سایر خریدهای خارجی این فصل اصلا در حد ترکیب اصلی نبودند!
اما تراکتور خیلی از نبودن خارجی هایش آسیب دید. میلاد کر که فصل قبل هم فقط یک بار در قلب دفاع بازی کرد، زوج شجاع بجای سدلار شده بود. خامربکوف و شیری در مرکز زمین، باید جای خالی پوستونسکی را پر می کردند و زائرکاظمینی جانشین هلیلوویچ در خط سوم شده بود. حسین زاده یک خط جلو رفت تا جای خالی اشترکال و دروژدک را پر کند و زحمت نبودن او در خط سوم روی دوش ترابی و هاشم نژاد افتاد.
نکته مهم این بود که گلر دوم هر دو تیم خارجی و این نگرانی در چهره هر دو مربی موج می زد که در صورت مصدومیت بیرانوند و فرعباسی چه باید بکنند!
اینجا را بخوانید: ترکیب استقلال مقابل تراکتور/ همچنان خبری از خارجیها نیست