غیبت وریا غفوری در آخرین جلسه تمرینی استقلال یکی از سوژههای رسانههای ورزشی بود که همه به دنبال دلیل آن میگشتند. کنشهای اجتماعی وریا یا ویژگیهای شخصیتی او، همراه دو شکست استقلال در سفر آسیایی مقابل الحسین اردن، همه به همه باعث بروز شایعاتی در این زمینه شد.
اما وقتی از آغاز ساعات بعدازظهر خبر برکناری قریبالوقوع ساپینتو رسانهای شد، دیگر کسی سراغی از وریا نگرفت. سپس حرفهای مربی پرتغالی تیتر رسانهها شد و آخر شب، بیانیه باشگاه استقلال در برکناری او! شما خوب که نگاه کنید راز غیبت کوتاهمدت وریا نیز پشت همین قضایا نهفته است.
به طور طبیعی استقلال در یکسوم باقیمانده از فصل تمایل به انتخاب یک مربی ایرانی دارد که زمانی را صرف شناخت تیم و بازیکنان نکند. فشردگی تقویم لیگ و جام حذفی -که استقلال آنجا هم مدعی است- در سال منتهی به جام جهانی که مسابقات داخلی باید زودتر تمام شود، فرصتی برای طی پروسه زمانبر استخدام مربی خارجی نمیدهد. پس عاقلانهترین کار این است که یک مربی آشنا به شرایط فوتبال ایران و رقبا که استقلال را هم خوب بشناسد، بیاورند و او ماموریت این فصل را به پایان برساند. همین حالا اسامی مختلفی در همین فاصله زمانی کوتاه برکناری ساپینتو، رسانهای شده و تلفنها به شدت به کار افتاده و رایزنیها در پس پرده در حال انجام است.
از میان نامداران استقلال و آنها که امتحان خود را پس ندادهاند یا حتی کسانی که بسیار دور از نیمکت باشند، اسامی گوناگونی مطرح شده اما در هیچ کدام این فرضیهها اسمی از وریا غفوری نیست! کسی که به عنوان کاپیتان، آخرین جام قهرمانی لیگ را بالای سر برده، ملیپوش بوده و در بالاترین سطح بازی کرده، گل پیروزی در آخرین دربی در وقت قانونی را به ثمر رسانده و تمام مدارک عالی مربیگری را دارد، لااقل در ذهن خود برای خود، شانس و فرصتی قائل است و زمانی که بنا به تجربه سالها حضور در استقلال، متوجه رفتن قریبالوقوع مربی میشود، به طور طبیعی منتظر است تا به او هم یک بفرما بزنند!
حال تصور کنید این اتفاق نیفتد، واکنش چه خواهد بود؟
شاید ندیده باشید: شرط پیروز قربانی برای حضور در استقلال/ با احترام به همه، اصلا خوشحالم نمیکند!