تیم ملی فوتبال ایران از زمستان سال ۱۳۸۳ کار خود در مرحله نهایی پیکارهای انتخابی جام جهانی ۲۰۰۶ را استارت زد و طبق برنامه باید پنجم فروردین ۱۳۸۴ در ورزشگاه آزادی از ژاپن میزبانی میکرد.
از اواخر دهه ۷۰ شمسی این بحث به صورت جدی مطرح شد که در تیم کایزرس لاترن آلمان یک بازیکن جوان به نام فریدون زندی حضور دارد که دورگه بوده و پدرش ایرانی است. این بازیکن سابقه دعوت شدن به تیمهای ملی جوانان و امید آلمان را داشت ولی یورگن کلینزمن، سرمربی وقت تیم ملی بزرگسالان این کشور در اوایل دهه ۸۰ چندان به او روی خوش نشان نداد و به همین خاطر محمد دادکان، رئیس وقت فدراسیون فوتبال ایران با هماهنگی برانکو ایوانکوویچ، سرمربی آن زمان ما به طور جدی با زندی وارد مذاکره شد تا پیراهن تیم ملی کشورمان را بپوشد. خود برانکو هم پای کار آمد و در نهایت فریدون زمستان سال ۸۳ تصمیم بزرگی گرفت و حاضر شد برای تیم ملی ایران بازی کند.
زندی اول فروردین ۱۳۸۴ برای نخستینبار تحت عنوان بازیکن تیم ملی برای جدال با ژاپن وارد ایران شد و مورد استقبال گرم سایر ملیپوشان قرار گرفت. او در آن مقطع حتی به فارسی هم چندان مسلط نبود و گاهی اوقات در مصاحبههایش کلمات را پس و پیش میگفت.
فریدون زندی در دوره برانکو فیکس تیم ملی شد و جام جهانی ۲۰۰۶ هم به میدان رفت.
بیشتر بخوانید: تیم ملی لحظه سال تحویل در میدان/ سفره هفتسین در فرانسه، بین دو نیمه!