پس از بهمن ۵۷ و وقوع انقلاب اسلامی، روابط ایران و آمریکا دچار تنش شد و عملا تا فروردین ۱۳۷۴ هیچ تیم ورزشی ایرانی به این کشور اعزام نشده بود ولی ماجرا در روزهای آغازین سال ۷۴ شکل دیگری به خود گرفت.
اواخر پاییز ۱۳۷۳ اعلام شد که رقابتهای جام جهانی کشتی در بهار سال ۱۹۹۵ (فروردین ۱۳۷۴) به میزبانی آمریکا و در شهر چاتاناگو برگزار خواهد شد (پیکارهای جام جهانی کشتی به صورت گروهی بوده و با قابتهای قهرمانی جهان متفاوت است). بلافاصله پس از اعلام این خبر اهالی کشتی تاکید داشتند با توجه به سیاستهای کلان کشور، تیم ملی کشتی آزاد که در آن مقطع به معنای واقعی کلمه پرستاره بود و توسط استاد منصور برزگر هدایت میشد، مسابقات بسیار خوبی را از دست میدهد و به آمریکا نخواهد رفت ولی اواسط زمستان همان سال فدراسیون کشتی اعلام کرد مقامات ارشد با سفر این تیم موافقت کردهاند و بعدا مشخص شد کاروان ایران روز ۱۳ فروردین ۱۳۷۴ به سوی ینگه دنیا پرواز میکند.
در سیزدهمین روز از بهار ۷۴ تیم ملی کشتی آزاد در حالی فرودگاه مهرآباد را به مقصد آمریکا ترک کرد که اکبر فلاح، قهرمان و نایب قهرمان اسبق کشتی آزاد جهان که یکی از چهرههای محبوب و خوشاخلاق ورزش ایران نیز تلقی میشود، به عنوان کاپیتان تیم ایران در سفر مذکور انتخاب شده و به کاپیتان نخستین تیم ورزشی کشورمان تبدیل شد که پس از انقلاب راهی آمریکا شده است.
این سفر راه را برای عزام سایر تیمهای ورزشی ایران به ایالات متحده در سالیان بعد هموار کرد و علاوه بر سفر متعدد تیمهای مختلف کشتی آزاد و فرنگی، در رشتههای دیگری همچون فوتبالو والیبال نیز شاهد اعزام نمایندگان کشورمان به آمریکا و البته حضور ورزشکاران آمریکایی در ایران بودیم.
بیشتر بخوانید: مذاکرات پنهانی با مایلیکهن برای جانشینی علی دایی!