آنتونیو کونته در را برای بازگشت به تیم ملی ایتالیا کاملاً باز گذاشت و اعتراف کرد که آیندهاش در ناپولی نامشخص است. او گفت: «اگر من رئیس فدراسیون فوتبال ایتالیا بودم، خودم را هم در نظر میگرفتم.»
این مربی ۵۶ ساله پس از ناکامی ایتالیا در صعود به سومین جام جهانی متوالی، به یکی از جدیترین گزینهها برای هدایت آتزوری تبدیل شده است، در حالی که او پیشتر بین سالهای ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۶ هدایت تیم ملی را بر عهده داشت و سپس برای تجربهای جدید به چلسی رفت.
از او در نشست خبری پس از پیروزی ۱-۰ ناپولی مقابل میلان که باعث صعود به رتبه دوم شد، پرسیده شد که آیا شایعات درباره تیم ملی او را ناراحت یا خوشحال کرده است؛ پاسخ او بسیار صریح بود. کونته گفت: «فراموش نکنیم که سال گذشته، در سه ماه پایانی فصل، رسانهها میگفتند من ناپولی را ترک میکنم و به یوونتوس میروم، درست است؟ رسانهها باید چیزی بنویسند و طبیعی است که نام من هم در این فهرست باشد. اگر من رئیس فدراسیون بودم، خودم را در کنار دیگران در نظر میگرفتم. به دلایل زیادی، نام کونته را در آن لیست قرار میدادم. به هر حال، من قبلاً با تیم ملی کار کردهام و با این فضا آشنا هستم. باعث افتخار است، چون نمایندگی کشور چیزی فوقالعاده است.» همه شما میدانید که یک سال دیگر از قراردادم با ناپولی باقی مانده و در پایان فصل با رئیس باشگاه برای بررسی آن صحبت خواهم کرد.»
یک سرمربی جدید تنها بخشی از راهحل است، چرا که فوتبال ایتالیا از زمان قهرمانی جام جهانی ۲۰۰۶ با مشکلاتی روبهرو بوده و قهرمانی یورو ۲۰۲۰ بیشتر شبیه یک استثنا به نظر میرسد تا نشانهای از بازگشت به اوج.
برای بهبود شرایط چه باید کرد؟ کونته گفت: «ناامیدکننده است که اگر آن ضربات پنالتی مقابل بوسنی را میبردیم و به جام جهانی صعود میکردیم، همه از یک دستاورد بزرگ و فوتبال زیبای ایتالیا صحبت میکردند. متأسفانه امروز فقط نتیجه اهمیت دارد. اما بعد از سه جام جهانی پیاپی، باید اقدامی جدی انجام شود. زمانی که من سرمربی تیم ملی بودم، صحبتهای زیادی میشد اما کمک کمی از سوی باشگاهها دریافت کردم. اکنون همه چیز بهعنوان فاجعه دیده میشود، اما حتی در فاجعه هم چیزی برای نجات وجود دارد. باید درک کنیم اگر شرایط درست کار نمیکند، چه صعود کنیم چه نکنیم، تغییری ایجاد نمیشود. اگر صعود کرده بودیم، همین منتقدان آن را یک موفقیت بزرگ میدانستند.»
بیشتر بخوانید: اهداف یک تیم ملی تحقیرشده در ادامه سال ۲۰۲۶؛ آتزوری چگونه ادامه خواهد داد؟