بر فرض که اینفانتیو و فیفا تضمین هم بدهند، چه تضمینی به تضمین‌شان هست؟!

پانزدهم اردیبهشت مهدی تاج در تجمع مردمی مقابل دوربین صداوسیما ایستاد و حرف‌هایی زد که نخستین واکنش رسمی او در پی اتفاقات مربوط به سفر اخیر به کانادا بود. می‌دانیم که رئیس فدراسیون به همراه دبیرکل و دستیارش با ویزای مخصوص وارد فرودگاه تورنتو شدند اما چه به روایت تاج -به دلیل بی‌احترامی- خود بازگشته باشند و چه بر اساس اخبار برخی رسانه‌ها که در نهایت اجازه ورود به آن‌ها داده نشد، در هر حال نتیجه یکی بود و آن هم بی‌احترامی به شأن پرزیدنت فوتبال ایران...

مهدی تاج، رئیس فدراسیون فوتبال گفت که جیانی اینفانتینو، رئیس فیفا باید تضمین بدهد که در جام جهانی به سپاه پاسداران توهین نمی‌شود. او شرط حضور تیم ملی در جام جهانی را تضمین‌های سیاسی فیفا اعلام کرد.

اینجا اصلا کاری به جایگاه مهدی تاج به عنوان نایب رئیس AFC نداریم. مسئله رفاقت و رابطه شخصی او با اینفانتینو یا شیخ سلمان هم به کنار، سابقه حضور مهدی تاج در تشکیلات بین‌المللی هم جای خود، اینجا فقط صحبت از اعتبار فوتبال ایران و جایگاه حقوقی رئیس فدراسیون فوتبال ماست.

گفته شد که فیفا از تاج عذرخواهی کرده اما کیست که نداند اهانتی که به جایگاه نفر اول فوتبال ایران شد، دیگر با هیچ عذرخواهی‌ای جبران نمی‌شود. حالا مسئله مهم، جلوگیری از تکرار این ماجراست. باید تمام تمهیدات لازم در این زمینه را خود پیشاپیش بیندیشیم تا مبادا در جام جهانی این اتفاق برای کل کاروان تیم ملی تکرار شود.

حتما آن داستان قدیمی معروف را شنیده‌اید که طرف به خواستگاری دختر موردعلاقه‌اش رفت و وقتی دوستانش از او پرسیدند نتیجه چه شد، گفت فعلا همه‌چیز ۵۰-۵۰ است، از سمت من همه‌چیز اوکی شده اما آن سمت را نمی‌دانم! حالا حکایت همین تضمین خواستن ما از فیفاست. این‌که ما تضمین می‌خواهیم که اتفاق بد تکرار نشود، کاملا درست و به حق است اما مسئله اینجاست که خواستن ما فقط ۵۰ درصد ماجراست و ۵۰ درصد باقی، قبول طرف مقابل و از آن مهمتر، انجام عملی کار است.

این اواخر که گفت‌وگوهای ایران و آمریکا در اسلام‌آباد جریان داشت، مصاحبه‌ای از جی دی ونس، معاون رئیس جمهور آمریکا در رسانه‌های رسمی بین‌المللی -و نه پست مجازی!- توجه جهانیان را به خود جلب کرد. آن‌جا که از او پرسیدند آن‌چه می‌گویید با آن‌چه در منابع رسمی داخل ایران گفته می‌شود خیلی تفاوت دارد و پاسخ داد همسرم طبق قانون حق دارد از هواپیما بپرد، من هم چنین حقی دارم اما هر دو با یکدیگر توافق کرده‌ایم به خاطر خطرات این موضوع و آینده خانواده‌مان، هرگز چنین کاری نکنیم. ما به آن‌چه از قول مسئولان ایرانی گفته می‌شود، کاری نداریم و مهم اتفاقی است که در عمل می‌افتد.

حالا حکایت همین ماجراست؛ این‌که ما در کلام و یا حتی مکاتبات رسمی روی کاغذ، درخواستی از فیفا یا شخص اینفانتینو داشته باشیم یک چیز است و این‌که آن‌ها در عمل به خواسته ما احترام بگذارند و این اتفاق بد تکرار نشود، یک چیز دیگر!

بیشتر بخوانید: بلیت میلیون دلاری جام جهانی به شرط هات داگ و نوشابه!