حتماً در جریان صحبتهای اخیر مرد همه کاره استقلال هستید. علی تاجرنیا، درباره اختلاف نظر باشگاهها در برگزاری ادامه لیگ برتر گفت: «استقلال فعلا صدرنشین لیگ برتر است و قهرمانی تیم ما به نظر فدراسیون فوتبال بستگی دارد. ما همیشه تابع نظرات بودیم. وقتی بقیه تیمها درخواست کردند لیگ پس از جام جهانی برگزار شود، با آنها همراهی و ما تابع مقررات هستیم. فدراسیون درخواست کرده بود اسامی با تاخیر اعلام شود که ایافسی نپذیرفت. خیلیها تلاش میکنند به مراجع بالاتر مراجعه کنند، اما به نظرم باید از نهادهای بینالمللی و آسیایی تمکین کنیم. انتظار داریم این اتفاق زودتر رخ دهد، چون در برنامهریزیها موثر است.»
شنیدن این حرفها از زبان مدیرعاملی که همیشه خود را یک هوادار معرفی کرده و حتی جاهایی که لازم بود از شخصیت سیاسی یا مدیریتی خود دفاع کند، ترجیح میداد در همان مسیر هواداری قدم زده و به فضای مجازی و شعار و کری خوانی بیشتر بها میداد، واقعا جالب است.
مشخص نیست آیا باید این را به حساب تغییر مسیر مدیریتی آقای تاجرنیا گذاشت یا اینکه آنها از چیزی اطمینان دارند که این ژست دموکرات و آزاد اندیش را به خود گرفتهاند؟ که البته در این صورت هم تناقض این حرفها با رفتارهای قبلی سر جای خود باقیست! مدیرعامل هر باشگاه باید از حقوق آن باشگاه و هوادارانش دفاع کند و انتظار داریم ۱۵ مدیر دیگر لیگ برتر نیز چنین کنند و پیگیر حقوق تیم و هواداران خود باشند.
اما در این فقره خاص و در مورد شخص جناب تاجرنیا فقط این تغییر مسیر گفتاری و رفتاری جلب توجه نمیکند. سوال اینجاست که اگر مسئولان فوتبال به هر دلیلی، تیمی دیگر را جانشین استقلال در لیگ نخبگان کنند، آیا ایشان باز هم اینقدر آزاد اندیش و دموکرات و فوتبالی خواهند بود که به تصمیمات مدیران فوتبال احترام بگذارند؟ یا دوباره در لباس هواداری ظاهر و بلوا بپا می کنند که واعدالتا!
فراموش نکنید که ما و همه رسانهها هزار بار نوشتهایم و گفتهایم که استناد به این جدول لیگ برتر عادلانه نیست، چرا که تعداد بازی های تیم ها برابر نیست. همین استقلال قبل تعطیلات، ساپینتو، سرمربی خود را به دلیل ضعف نتایج برکنار کرده بود! اما حالا با میراث این مربی مدعی حق و حقوق شده است.
عادلانهترین شکل رقابت این است که تعداد بازیهای تیمها در جدول برابر باشد، آن هم در فصلی که از ابتدای آن به کرات تیمها با سه برد یا سه باخت در بالا و پایین جدول صعود و نزول چندین پلهای داشتهاند. همین حالا در صدر جدول، سه تیم استقلال، تراکتور و سپاهان جملگی یک بازی عقب افتاده دارند که یکی از آنها دوئل رودررو استقلال و سپاهان است. سه امتیاز همین یک مسابقه میتواند جای نماینده ایران در لیگ نخبگان و قهرمانان را عوض کند!
فراموش نکنیم که در حال حاضر استقلال با ۴۱ امتیاز صدر نشین است و تراکتور و سپاهان ۳۹ امتیاز دارند و در رتبههای دوم و سوم نشستهاند. یعنی همان تک بازی معوقه سپاهان و استقلال میتواند زردهای اصفهانی را در صدر جدول نشانده و آنها را به عنوان نماینده اول ایران راهی لیگ نخبگان آسیا کند. آیا در آن صورت، باز هم جناب تاجرنیا از تمکین همه جانبه نسبت به قوانین تحت شرایط خاص کشور سخن خواهد گفت؟
در جدول فعلی ذوب آهن ۲۱ بازی دارد، گل گهر، فجر، خیبر، پیکان و شمس آذر ۲۳ بازی و مابقی ۱۰ تیم هر کدام ۲۲ بازی برگزار کرده اند. چطور میشود به استناد جدول فعلی، نماینده ایران در سطح اول و دوم آسیا را انتخاب کرد؟
و البته که این قصه سر دراز دارد و تنها محدود به انتخاب نمایندگان ایران در لیگهای آسیایی نیست. اگر قرار به استناد این جدول باشد، داستان سقوط تیمها به لیگ آزادگان و بالا آمدن از آنجا نیز کاملاً تحت تاثیر قرار خواهد گرفت. میدانیم که ارزش یک مجوز باشگاهی در لیگ برتر چند ۱۰ میلیارد بیشتر از لیگ یک آزادگان و به همین ترتیب اختلاف قیمت بین لیگ ۱ و ۲ آزادگان نیز بسیار زیاد است. با این روش، چطور میتوان افزایش یا کاهش ارزش مالی باشگاه ها را توجیه کرد؟