این روزها همه لیست ضررهای مالی باشگاه استقلال را دنبال میکنند. از خرید دو بازیکن اهل بوسنی تا آنها که توسط مدیران قبلی و بعدی آمدند و یک چرخه غلط که مدام تکرار میشود و دلارهای بیزبان که از کیسه بیت المال در کنار آبروی فوتبال ایران ذبح می شوند. اتفاقی که اگرچه امروز بهانه آن، استقلال است اما فقط محدود به آبیها نیست و تقریبا باشگاهی را سراغ نداریم که هر سال از این اشتباهات نداشته باشد.
این را همه قبول دارند که مدیران در فوتبال ایران، ضعیفترین و غیرحرفهایترین قشر از اعضای این خانواده هستند. خانوادهای بزرگ که شامل بازیکنان، مربیان، ایجنتها، خبرنگاران، داوران و هواداران هم میشود و اگر بقیه به واسطه علاقه و تلاش وارد این خانواده میشوند، برای مدیران فقط ارتباطات کافیست!
مدیرانی که فقط ضرب و جمع ضررهای دلاری کوتاه مدت تصمیمات آنها آنقدر آشکار است که دیگر کسی فرصت و حوصله رسیدگی به ضررهای پنهان و دراز مدت ایشان را ندارد!
اما برای مثال این گونه ضررها کافیست به ماجرای اخیر باشگاه سپاهان نگاه کنیم. محمد مهدی محبی یکی از خط خوردههای اردوی آخر تیم ملی بود که به جام جهانی نمیرود. مدیرعامل سپاهان پیرامون وضعیت او در آخرین گفتگو میگوید: قرارداد محمد مهدی محبی از ابتدا قرضی بود و این بازیکن را فقط نیم فصل در اختیار ما قرار دادند. در نتیجه به کلباء برمیگردد، چرا که با آنها قرارداد دارد. مبلغی را هم که در ازای قرارداد قرضی این بازیکن توافق کرده بودیم پرداخت کردیم و بدهی نداریم.
فوتبالیها با شنیدن این قصه بلافاصله یاد مهدی قایدی میافتند، دیگر ستاره ملیپوش ما در لیگ امارات که اتفاقاً محبی دقیقاً پا جای پای او گذاشته و به همان مسیر رفته است. البته که او تنها مثال نیست، نزدیک ترین گزینه از نظر زمانی و مکانی به این مثال است که همین ۳ سال قبل رخ داد و طرف ماجرا هم اماراتی ها بودند.
قایدی ستاره استقلال و جوان اول فوتبال ایران بود که به راحتی میتوانست در یک پروسه درست، به اروپا ترانسفر شود و تا سالها فوتبال ما و خودش، از نظر فنی و مالی بهره مند شوند. اما او را مفت و مسلم با یک میلیون و هشتصد هزار دلار فروختند و چون انتخاب غلط بود، به نیمکت دوخته و سپس قرض داده شد. ظرف یک سال آنقدر افت کرد که اصلاً آیندهاش به خطر افتاد و سال بعد، استقلال او را با یک میلیون و صد هزار دلار به شکل قرضی برگرداند.
قایدی دوباره اینجا احیا شد، به استقلال هم کمک کرد و به تیم ملی برگشت اما دو دستی قدیم اماراتیها شد و سودش را باشگاههای اماراتی بردند و هنوز هم میبرند و تا سالهای بعد هم خواهند برد. حالا همین ماجرا عیناً برای ستاره سپاهان تکرار شده است.
محبی فصل قبل به عنوان ستاره لیگ ایران و ملیپوش، با ۶۰۰ هزار دلار به امارات رفت و همان زمان همه کارشناسان و دلسوزان هشدار دادند که این کار را نکنید. او هم در امارات دچار مشکلات قایدی شد، ابتدا نیمکت نشین و بعد به نشانه تحقیر، ملیپوش بزرگسالان ایران را به تمرینات تیم امید باشگاهش فرستادند. او هم بعد از یک نیم فصل چنان به هم ریخت که خطر پایان یافتن فوتبالش میرفت. پس سپاهان بخش عمده همان پول را داد تا برای یک نیم فصل محبی را برگرداند!
مثل قایدی، محبی در خانه احیا و دوباره ستاره لیگ و دوباره به تیم ملی رسید و حالا مدیر سپاهان میگوید دوباره باید او را آماده تحویل اماراتیها دهند. در اوج برمیگردد تا برای آنها بازی کند.
اینها خساراتی است که مدیران ناشی به فوتبال ایران میزنند و متاسفانه هرگز به آن رسیدگی نمیشود. استعدادهای جوانی که چوب ضعف مدیریت را خورده و به ثمن بخس، ترانسفر میشوند. سپس برای احیا دوباره به ایران برمیگردند و دوباره حاضر و آماده، سودشان نصیب باشگاه اماراتی میشود، چه از خود بازیکن استفاده کنند و چه او را به تیمی دیگر بفروشند. بازیکنانی زیر ۲۵ سال که میتوانند تا یک دهه سودآوری داشته باشند اما این سود نصیب کشورهای عربی می شود.
بیشتر بخوانید: مصدومیتهای تلخ در آستانه اردوی جدید؛ اسم ۳ ستاره خط خورد