یکی از چهرههای سرشناس فوتبال ایران که در کنار پرویز قلیچ خانی فوتبال بازی کرده، محمد مایلی کهن است. سرمربی اسبق تیم ملی که سابقه همبازی بودن با این ستاره فراموش نشدنی در پرسپولیس را داشت.
حاجی مایلی در رابطه با مرگ پرویز قلیچ خانی و البته وضعیت فوتبال کشورمان با ما به گفتگو نشست:
- قبل از هر چیز درگذشت مرحوم پرویز قلیچ خانی را به جامعه ورزش کشورمان تسلیت میگویم. ایشان یکی از تابناکترین ستارههای فوتبال کشورمان بودند که لقب بزرگی هم داشتند و به او میگفتند سردار فوتبال ایران. آقا پرویز در کنار آقای علی پروین جزوبهترینهای فوتبال ایران به حساب میآمدند. آقای قلیچخانی به لحاظ قدرت بدنی مانند یک ستون بود و شوتهای فوق العاده سنگینی میزد ولی آقای پروین تکنیک بالاتری داشت.
- علی آقای پروین هم مانند بقیه فوتبالیستهای آن زمان، احترام فوق العادهای برای پرویز قلیچ خانی قائل بود و هرگز ایشان را صرفاً با اسم کوچک صدا نمیکرد بلکه همواره با عبارت «پرویزخان» او را مورد خطاب قرار میداد.
- در دهه ۵۰ توجه به اندیشههای چپ گرایانه متداول بود و آقای قلیچخانی هم به آن سمت کشیده شد. ایشان با آقای مهدی لواسانی رفقای بسیار نزدیکی بودند. میدانستم آقای لواسانی در آمریکاست و اگر زنده است، امیدوارم سلامت باشد. آقا پرویز در مقطعی قبل از انقلاب حتی زندان هم رفت ولی مورد عفو قرار گرفت.
- در مورد اینکه چرا پرویز قلیج خانی حداقل طی ۱۵ سال اخیر تمایلی برای برگشت به ایران نشان نداد، احساس میکنم یکی از احتمالات از نظر خودش این بود که میترسید برگردد. منظورم این نیست که اگر برمیگشت برایش حتماً مشکلی درست میشد ولی احتمالاً خودش چنین تصوری داشت و روی همین اصل برنگشت. اینکه پرویز قلیچ خانی در ایران دفن شود یا فرانسه، به نظرم تفاوتی نمیکند چون ایشان در هر کجا که به خاک سپرده شود، جزو مفاخر ورزش ما به حساب میآید. روحش شاد باشد. این را هم بگویم که ما چندی قبل استاد عبدالله موحد یکی از نوابغ کشتی جهان را نیز از دست دادیم، به نظرم افرادی همچون پرویز قلیچ خانی و عبدالله موحد حتی نیازی به اینکه برایشان داخل کشور مجلس ترحیم برگزار شود هم ندارند چون آنقدر نامشان بزرگ است که همواره در یاد مردم باقی خواهند ماند.
- در رابطه با تیم ملی و خط خوردن سردار آزمون به نظرم فشار و توصیهای در کار نبود بلکه احساس میکنم سردار به خاطر مصدومیت سنگینی که داشت، از نظر فنی عقب ماند و نتوانست در جمع مسافران جام جهانی قرار بگیرد. بعید میدانم کسی توصیه یا تلفن کرده باشد که سردار را خط بزنند.
- حتی با وجود شرایط ایجاد شده و مشکلات ناشی از جنگ، بازهم تیم ملی در وضعیت کنونی به مراتب امکانات بیشتری در قیاس با اواسط دهه ۷۰ و دوره سرمربیگری من دارد. ما کلاً با دو بازی تدارکاتی به جام ملتهای ۱۹۹۶ امارات رفتیم و سوم شدیم. خوابگاه و زمینهای تمرین تیم ملی در آن مقطع هم که اصلاً قابل مقایسه با وضعیت امروز نیست. شاید باورتان نشود ولی به ما اجازه نمیدادند در زمین شماره یک ورزشگاه آزادی تمرین کنیم! یادم میآید یک بار به هر زحمتی بود، مجوز گرفتیم تا تیم ملی در زمین شماره یک آزادی تمرین کند اما ناگهان گفتند که مجوز شما لغو شده! وقتی پیگیری کردم، به من گفتند یک تعدادی از بانوان محترمه دقیقاً در همان زمان باید روی سکوهای ورزشگاه آزادی حرکات گروهی خود جهت برپایی یک جشن را تمرین کنند و چون بازیکنان شما شورت ورزشی میپوشند، نمیتوانند در زمین همزمان با حضور آن بانوان تمرین کنند! شاید باورتان نشود ولی با وجود اینکه تمرین در فصل تابستان بود، من گرمکن پای تک تک بچهها کردم تا فرصت استفاده از زمین شماره ۱ مجموعه ورزشی آزادی را از دست ندهیم! الان کمتر کسی این حرفها را باور می کند ولی دقیقاً عین واقعیت است و ملیپوشان وقت میتوانند شهادت بدهند.
- فدراسیون فوتبال کمیتههای مختلفی دارد که در رابطه با برگزاری یا عدم برگزاری هفتههای باقیمانده لیگ بیست و پنجم تصمیم میگیرند. به نظرم آنها باید یک تصمیم قاطعانه در مورد این ماجرا اتخاذ کنند و با هر تیمی که از تصمیمات اتخاذ شده سرپیچی کرد هم قاطعانه و البته در راستای قانون برخورد نمایند.
- امیدوارم مشکلات اقتصادی این مملکت کاهش یابد چون واقعاً مردم در شرایط بسیار سختی قرار گرفتهاند. قبلاً هم گفتم و باز تکرار میکنم، دیدن عزیزانی که برای تامین مخارج خود تا کمر درون سطل آشغال خم میشوند، فوق العاده تلخ است. من این روزها در سراسر ایران بنرها و پلاکاردهای زیادی را پیرامون موضوعات مختلف میبینم که به نظرم میشد به جای چاپ آنها، هزینهاش را صرف کم کردن مشکلات اقتصادی مردم کرد.
بیشتر بخوانید: علی پروین: این اتفاق تلخ همه ما را ناراحت کرد/ پرویز قلیچخانی بهترین فوتبالیست تاریخ ایران بود
