معمولا روش مدیران در فوتبال ما چنین است که ابتدا کاری را که میخواهند انجام دهند، به صورت شایعه در فضای فوتبالی منتشر میکنند تا به قول معروف زهر عکسالعملها را بگیرند و سپس با وجود تمام گفتههای کارشناسان و دلسوزان و همه نقدها به تصمیمات غلط، آن کاری را که میخواهند انجام میدهند!
سالهاست در فوتبال ایران پول حرف اول و آخر را میزند و دلالها بزرگترین سهم را از سرمایه و سفره فوتبال برمیدارند. آنها که هر سال به دنبال افزایش تیمهای لیگ برتر هستند چرا که هر تیمِ بیشتر یعنی کلی قرارداد برای بازیکنان و مربیان (در هر دو نیمفصل!) و پورسانت برای واسطهها؛ آنها که به صورت ناخواسته حمایت برخی مدیران غیرفوتبالی را هم دارند.
نمایندگانی که مدام میخواهند برای اخذ رای خود، تیمی را به استان و شهر خود برده یا به سطح بالاتر فوتبال بیاورند؛ استانداران و فرمانداران یا شهردارانی که کمترین تخصصی در فوتبال ندارند و به موقعیت خود نگاه میکنند نه صلاح فوتبال و متاسفانه که مسئولان فوتبالی همواره در این سالها نشان دادهاند نسبت به چنین توصیهها و تلفنهایی حساس و جز جوابِ چشم، چیز دیگری نمیگویند.
در همان روزها که به خاطر جنگ تحمیلی مسابقات تعطیل بود، دوباره زمزمه افزایش تعداد تیمها به بهانه ناتمام ماندن لیگ بیستوپنجم بالا گرفت. دوباره رسانهها و کارشناسان مضرات افزایش تعداد تیمها را گوشزد کردند و حالا دوباره مسئولانمان کاری را کردند که همیشه میکنند؛ یعنی پاسخ مثبت به گردش مالی بالاتر و جلب رضایت مسئولان غیرفوتبالی!
نیازی به یادآوری دهها مطلب که در همین خبرورزشی نوشته شد، نیست. این فوتبال نه امکانات سختافزاری برای ۱۸ تیم را دارد و نه زمانی برای برگزاری ۳۴ هفته، اما وقتی تصمیمی فوتبالی نیست، دیگر صحبت از دلایل فوتبالی خندهدار است. محمدرضا کشوریفرد در مقام دبیری سازمان لیگ به صورت رسمی اعلام کرد لیگ بیستوپنجم برای همیشه به تاریخ پیوست و هیچ تیمی از آن سقوط نخواهد کرد و دو تیم از لیگ آزادگان به فصل بعد در لیگ بیستوششم اضافه میشوند.
خلاصه همه اینها میشود سلام به مصیبت، پیروزی پول و شکست فوتبال!
در همین ارتباط بخوانید: آزموده را آزمودن خطاست؛ لیگ ۱۸ تیمی برای ما خاطره تلخ است!