با اعلام اسامی افرادی که موفق به دریافت ویزای آمریکا نشدند، حالا تصویر کاملتری از وضعیت کاروان تیم ملی ایران برای حضور در جام جهانی ۲۰۲۶ به دست آمده است؛ تصویری که بیش از هر چیز، پرسشهای تازهای را به وجود میآورد.
حالا رسما مشخص شده که تیم ملی در این رقابتها از حضور مدیر تیم یا همان سرپرست خود محروم خواهد بود و این سوال مطرح میشود که در جلسات هماهنگی پیش از مسابقات، چه کسی قرار است به نمایندگی از فوتبال ایران در کنار مسئولان فیفا و مدیران تیمهای حریف حاضر شود؟
اوضاع اما به همین جا ختم نمیشود؛ مدیر رسانهای تیم ملی نیز در میان افرادی قرار دارد که موفق به دریافت ویزا نشدهاند. به این ترتیب، کادرفنی ایران باید یکی از مهمترین تورنمنتهای فوتبال جهان را بدون حضور بخشی از عوامل اجرایی و رسانهای خود پشت سر بگذارد. امیدواریم حداقل مترجم تیم ملی با چنین مشکلی مواجه نشده باشد؛ چرا که با توجه به محدودیتهای زبانی سرمربی، نقش او در نشستهای خبری و برنامههای رسمی مسابقات اهمیت ویژهای پیدا میکند!
نکته عجیب اینجاست که چنین اتفاقاتی برای فوتبال ایران تازگی ندارد. هنوز ماجرای مراسم قرعهکشی جام جهانی و مشکلات ایجادشده برای برخی مدیران فدراسیون فوتبال از یاد نرفته است. اما شاید تلخترین بخش ماجرا به محل استقرار تیم ملی مربوط باشد؛ جایی که ایران در آخرین لحظات، کمپ خود را از لسآنجلس به تیخوانا در مرز مکزیک منتقل کرد. در شرایطی که تیمهایی مانند عراق وارد خاک آمریکا شدند، کاروان ایران ناچار شد اردوگاه خود را خارج از کشور میزبان برپا کند.
در این میان، خبرهای نگرانکننده همچنان ادامه دارد. سفیر ایران در مکزیک اعلام کرده است که تیم ملی از این موضوع مطلع شده که باید در همان روز مسابقه وارد خاک آمریکا شود و بلافاصله پس از پایان بازی نیز این کشور را ترک کند. اگر این روند تا زمان آغاز مسابقات ادامه داشته باشد، بدون تردید شرایطی غیرعادی برای یکی از تیمهای حاضر در جام جهانی رقم خواهد خورد؛ شرایطی که با استانداردهای معمول میزبانی در بزرگترین رویداد فوتبال جهان فاصله زیادی دارد.
و در نهایت این پرسش مطرح میشود که واکنش فوتبال ایران به مجموعه این اتفاقات چیست؟ از رد شدن ویزاها گرفته تا محدودیتهای رفتوآمد، تاکنون با نشانهای از یک موضعگیری جدی یا واکنش قاطع از سوی تصمیمگیران فوتبال کشور مواجه نشده است. گویی همه چیز باید به هر شکل ممکن پیش برود و تیم ملی، حتی با تحمل این حجم از مشکلات و محدودیتها، خود را به جام جهانی برساند.
شاید بهترین توصیف برای وضعیت فعلی فوتبال ایران همین باشد؛ حضور در جام جهانی «با اعمال شاقه».
بیشتر بخوانید: اظهارات ضد و نقیض سفیر و مدیر؛ شب در آمریکا میمانیم یا نمیمانیم؟
