به من ‌گفتند عابدزاده و کاویانپور در کانادا پناهنده می‌شوند/ شایعه شده بود ملی پوشان ایران زندانی شده و هر شب دعای کمیل اجباری می‌خوانند!

شمارش معکوس برای آغاز جام جهانی ۲۰۲۶ به صدا درآمده و باید خودمان را آماده تماشای جنجالی‌ترین جام جهانی تاریخ بکنیم. مسابقاتی که البته تیم ملی ایران هم در آن حضور دارد.

در آستانه این پیکارها، سراغ محمد مایلی کهن رفتیم و با سرمربی اسبق تیم ملی در مورد حواشی جام جهانی و اتفاقات دیگر فوتبال کشورمان صحبت کردیم. حاجی مایلی مثل همیشه با صراحت لهجه جواب داد و حرف‌های بسیار جذابی بر زبان آورد که توصیه می‌کنیم خودتان آنها را دنبال کنید:

• قبل از شروع حرف‌هایم باید در گذشت پدر شهیدان پورزند را به جامعه ورزش تسلیت بگویم. همچنین تسلیتی هم به آقای حبیب کاشانی بگویم که این روزها سوگوار از دست دادن برادر محترمش شده است. در ارتباط با بحث جام جهانی باید بگویم اگر به شما بگویم این مسابقات را نگاه نمی‌کنم، دروغ گفته ام. همه ما از اتفاقات ماه‌های اخیر ناراحتیم ولی به هر حال باید زندگی کرد و نمی‌شود هیچ کاری نکرد. من جام جهانی را از ۱۹۶۶ به خاطر دارم، آن زمان بعضی منازل تلویزیون داشتند و هر طوری که بود، خودم را به جایی می‌رساندم تا بتوانم از طریق تصاویر تلویزیونی این تورنمنت را ببینم.
• ترجیح می‌دهم مسابقات را نگاه کنم و اینطوری نیستم که غیر از تیم ملی ایران، طرفدار متعصب تیم دیگری باشم اما قطعاً برزیل، آرژانتین و اسپانیا جزو تیم‌های دوست داشتنی هستند چون فوتبال زیبایی بازی می‌کنند. به نظرم کسی نیست که لیونل مسی را دوست نداشته باشد و البته کریستیانو رونالدو هم همینطور. در مورد یامال نیز باید بگویم اگرچه برخی افراد دنبال حاشیه سازی هستند اما این بازیکن جوان حداقل تا امروز خیلی خوب خود را نشان داده است.
• روند صدور ویزا برای هر تورنمنتی قاعده مند است و بر اساس یک چک لیست، روادید صادر می‌شود اما ما یک لشکر با خودمان برده‌ایم و توقع داریم همه آنها نیز ویزا بگیرند! آقایان از یک طرف می‌گویند پول نداریم ولی از طرف دیگر با قیمت سرسام آور دلار، اینهمه همراه در کاروان تیم ملی حضور داشته که تازه به ۱۵ نفر از آنها ویزا هم داده نشده است! شما دیدید که به تمام بازیکنان و اعضای کادر فنی ویزا دادند اما در مورد همراهان سخت‌گیری کردند.
• در مورد اینکه به تیم ملی ویزای ساعتی و روزانه آمریکا می‌دهند، اطلاع دقیقی ندارم ولی بعید می‌دانم چنین حرکتی امکان‌پذیر باشد.
• پیرامون گزارش رسانه دیلی میل باید بگویم این چیزها گاهی اوقات در اروپا عادی است و من فکر می‌کنم این گزارش کاملاً غلو شده باشد و حاشیه سازی در آن وجود دارد. برایم جالب است که هیچ اسمی از تیم فوتبالی که مدعی‌اند یکی از بازیکنانش چنین کاری را انجام داده، نیاورده‌اند اما خیلی سریع شناسنامه طرف مقابل را رو کرده و مدعی شده‌اند که یک فرد ۱۴ ساله بوده است!
• چنین حاشیه سازی‌هایی همیشه وجود داشت. زمان من هم به نوع دیگری وجود داشت و برخی افراد مدعی بودند محمد مایلی کهن بازیکنان را در تیم ملی زندانی می‌کند! یک عده می‌گفتند ملی‌پوشان در دوره سرمربیگری من موظف بودند نماز شب بخوانند، بعضی آقایان هم می‌گفتند مایلی کهن هر شب در اردوی تیم ملی دعای کمیل می‌گذرد! این دوستان جدا از اینکه دروغ گفته بودند، حتی اطلاعات مذهبی دقیق هم نداشتند و نمی‌دانستند که مراسم دعای کمیل هر شب برگزار نمی‌شود و فقط یک شب در هفته خوانده می‌شود.
• وقتی با تیم ملی به خارج از کشور می‌رفتیم، گاهی اوقات به بازیکنان استراحت می‌دادم و همه آنها را به یک مرکز خرید می‌بردم. در آنجا هماهنگ می‌کردم و می‌گفتم: آقایان! یک زمان معین، مثلاً دو ساعت در اختیار خودتان هستید و هر کس می‌خواهد، اینجا خرید کند. این را هم بگویم که به دوستان حراست که همراه تیم می‌آمدند، خیلی محترمانه و در عین حال قاطعانه می‌گفتم در امور شخصی بازیکنان دخالت نکرده و حریم آنها را نقض نکنند چون وظیفه حراست چیز دیگری است و بازیکنان صرفاً باید زیر نظر سرمربی و سرپرست تیم باشند.
• تابستان سال ۷۶ فرصتی پیش آمد تا ما برای برگزاری یک دیدار دوستانه به کانادا برویم. قبل از این سفر به من گفتند برخی بازیکنان تیم ملی به کانادا می‌روند و پناهنده می‌شوند! برای مثال، روی حامد کاویانپور و احمدرضا عابدزاده خیلی زوم بودند. عموی حامد کاویانپور در کانادا زندگی می‌کرد و فکر می‌کنم برادر آقای عابدزاده هم ساکن این کشور بود اما قاطعانه مسئولیت پذیرفتم و گفتم اگر آنها آنجا ماندند، مسئولیتش با من! همه دیدید که تیم ملی سالم رفت و سالم برگشت. بدون اینکه کوچک‌ترین مشکلی درست شود.
•  تنها نکته‌ای که هنگام مسافرت‌های خارجی تیم ملی در دوران سرمربیگری من را ناراحت کرد، رفتار یکی، دو نفر از ملی‌پوشان بود. در آن مقطع تفاوت قیمت تلویزیون رنگی در ایران و خارج از کشور زیاد بود و اگر کسی می‌توانست آن را وارد کند، برایش سود داشت اما من همیشه تاکید داشتم فوتبالیست ایرانی به هیچ عنوان نباید کاری انجام بدهد که به شخصیت خودش و اعتبار فوتبال کشور لطمه وارد کند روی همین اصل تاکید داشتم کسی نباید با خود تلویزیون به ایران بیاورد اما متاسفانه دو نفر این کار را کردند و در فرودگاه با برخورد گمرک مواجه شدند. البته در آن مقطع عموی من کارمند گمرک فرودگاه بود و سر همین ماجرا از ایشان کمک گرفتم تا قضیه با استفاده از راهکارهای قانونی حل و فصل شود اما واقعا ناراحت شدم چون قبلاً به بچه‌ها گفته بودم تلویزیون نیاورند.
• بیشتر حاشیه‌های فوتبال ایران زمانی ایجاد می‌شود که مسابقات برقرار نیست و یکی از همین حواشی طی روزهای اخیر پیرامون خداداد عزیزی و پرسپولیس مطرح شده است. به نظرم سرپرست شدن او در تیم پرسپولیس یک اتفاق کاملاً بعید است و نه خداداد و نه باشگاه پرسپولیس چنین تصمیمی نخواهند گرفت.
• محسن خلیلی بازیکن خوبی بوده و بچه خوبی هم محسوب می‌شود. او قبلاً سرپرستی در پرسپولیس را تجربه کرده و به نظرم الان هم می‌تواند چنین مسئولیتی را دوباره بر عهده بگیرد. اینکه می‌گویند او به خاطر بر عهده داشتن سمت معاونت باشگاه، وقت کافی جهت سرپرستی تیم را ندارد هم به نظرم خیلی درست نیست چون می‌تواند کار را جمع کند. مگر همین آقای نبی سالیان متمادی با حفظ سمت به عنوان دبیرکل فدراسیون فوتبال، سرپرست تیم ملی نبود؟ اتفاقا حتی یک سفر خارجی هم از زیر دستش در نمی‌رفت!

بیشتر بخوانید: مدیران استقلال در حدی نیستند که به من حکم بدهند