در آستانه بازی با نیوزلند و آغاز جام جهانی ۲۰۲۶ برای تیم ملی فوتبال ایران، مشخص شد که دولت آمریکا با اعطای روادید به مهدی تاج و مهدی محمد نبی مخالفت کرده بنابراین آقای نبی که وظیفه سرپرستی تیم ملی را بر عهده داشت، نمیتواند در جلسه هماهنگی شب قبل از بازی حاضر شده و روی نیمکت بنشیند.
این ماجرا و سایر سوژههای مرتبط با فوتبال ایران دستمایه خوبی شد تا با محمد مایلی کهن سرمربی اسبق تیم ملی همکلام شویم:
- معمولاً مسابقات اول تیمها در تورنمنتهایی مانند جام جهانی جذاب از کار در نمیآید. این اتفاق قبلاً هم رخ داده و خودتان دیدید که برزیل نتوانست از سد مراکش بگذرد اما آرام آرام شرایط بهتر میشود.
- باور کنید ما بالاخره نفهمیدیم که فدراسیون فوتبال پول دارد یا ندارد!؟ آقایان از یک طرف مدعی بیپولی هستند اما از طرف دیگر، با وجود نرخ سرسام آور دلار شاهد حضور تعداد زیادی افراد با عناوین مختلف در کاروان تیم ملی هستیم! اگر پول نداریم پس چطوری یک لشکر با خودمان بردهایم!؟ البته از بابت صادر نشدن ویزا برای برخی اعضای کاروان تیم ملی ناراحتم چون به هر حال آقای تاج و آقای ممبینی جدا از شخصیت حقیقی، دارای شخصیت حقوقی هم هستند. آنها رئیس و دبیرکل فدراسیون فوتبال ایران هستند به همین خاطر دلم نمیخواهد اعتبارشان در عرصه بین المللی خدشهدار شود.
- در رابطه با بحث آقای نبی و سرپرستی تیم ملی فکر نمیکنم مشکلی برای ایران از بابت عدم حضور ایشان روی نیمکت ایجاد شود چون بحث فنی که به مربیان برمیگردد و در جلسه هماهنگی قبل از بازی هم یکی از اعضای کادر فنی میتواند تحت عنوان سرپرست شرکت کند.
- این اتفاقات نشان داد برخلاف نظر عدهای که میگویند دنیا دیگر دنیای قلدری نیست، اتفاقا خیلی بیشتر از این حرفها، بحث قلدری مطرح است بنابراین ما هم باید خودمان را قوی کنیم و به جای اینکه به جان هم بیفتیم و دچار مشکلات داخلی شویم، باید با دشمن مبارزه کنیم.
- آدمهای بزرگ گاهی اوقات ترکشهای بزرگی هم به جان میخرند. همه ما در زندگی خودمان اشتباهاتی مرتکب شدهایم ولی این دلیل نمیشود که گذشته را فراموش کنیم. آقای علی پروین چهرهای بزرگ در فوتبال ایران و آسیا است. مردی غیر قابل کتمان در این عرصه بنابراین مطمئن باشید توهینهایی که متاسفانه به او شده، خوشبختانه چیزی از ارزشهای ایشان کم نمیکند. به نظرم اصلاً نباید به چنین آدمهایی که امثال علی پروین را مورد اهانت قرار میدهند، توجه کرد.
- به من قبل از آغاز جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه پیشنهاد شد راهی این کشور شده و جام جهانی را از نزدیک ببینم ولی گفتم به اندازه کافی چنین مسافرتهایی رفتهام و از پای تلویزیون راحتتر تماشا میکنم بنابراین دلم نمیخواهد خرج روی دست مملکت بگذارم. نرفتم و گفتم به جای من یک جوان را ببرید.
- در دهههای گذشته چند بار موقعیت زندگی برایم در خارج از ایران فراهم شد اما با وجود مشکلات و تهمتهایی که گاهی اوقات شنیدم، مملکتم را با هیچ کجای دنیا عوض نمیکنم و همه شاهد هستند که از آن خارج نشدهام. حتی یک بار چینیها برای مربیگری سراغم آمدند و من همراه با آقای فریاد شیران به آن کشور سفر کردیم اما توافق صورت نگرفت. وقتی به مسافرت خارجی میروم، چند روز که میگذرد حس دلتنگی سراغم میآید چون هر کجای دنیا غیر از ایران برایم غربت است.
- با افتخار میگویم که کنار مردم زندگی میکنم و حتی تمام خریدهای روزانه را هم خودم انجام میدهم چون از لطف مردم انرژی میگیرم. شاید باورتان نشود ولی هنگام خریدن ارزاق عمومی اگر من را نشناسند، گاهی اوقات چانه هم میزنم(میخندد)
- سطح فوتبال نیوزلند اصلاً قابل مقایسه با انگلیس نیست بنابراین نباید نگران تکرار نتیجهای باشیم که در ابتدای جام جهانی ۲۰۲۲ برایمان رقم خورد. امیدوارم تیم ملی کشورم موفق باشد و نتایج خوبی در جام جهانی بگیرد تا مردم با وجود این همه گرفتاری، برای لحظاتی مشکلات خود را از یاد ببرند و خوشحال باشند. این حقیقتی غیر قابل کتمان در مورد فوتبال است و بارها باعث شده مردم ه واسطه کسب پیروزیهای بزرگ، مشکلاتشان را برای مدتی فراموش کنند و شاد شوند.
بیشتر بخوانید: لشکرکشی تیم ملی به سوی لسآنجلس؛ همه میروند!