برای دههها فوتبال دوستان آمریکای جنوبی در کری خوانی برای هواداران اروپایی یک برگ برنده داشتند و آن قهرمانی برزیل در جام جهانی ۱۹۵۸ بود. فیفا تا جام جهانی ۲۰۰۲ میزبانی جام جهانی را یک در میان بین دو قاره آمریکا و اروپا تقسیم کرده بود و تنها یکبار، برزیل توانست در خاک رقیب جام را بالای سر ببرد.
اما در جام جهانی ۲۰۱۴ که برزیل میزبان بود، بالاخره اروپاییها توانستند جواب کری خوانی اهالی آمریکای جنوبی را بدهند. در این تورنومنت برزیل که مدعی اصلی قهرمانی بود، در نیمه نهایی در ماراکانای بزرگ و مقدس ۷-۱ به آلمان باخت و ژرمنها توانستند جام قهرمانی را به اروپا ببرند تا غولهای دو قاره مدعی فوتبال ۱-۱ مساوی شوند.
برای نخستین بار تابو میزبانی در قاره آسیا با میزبانی مشترک ژاپن و کره شکست و پس از آن هم که دیدیم جام جهانی ۲۰۱۰ در قاره آفریقا برگزار شد. حالا در جام جهانی ۲۰۲۶ یک تابو دیگر شکسته و آن میزبانی همزمان سه کشور است. مثل همیشه برزیل و آرژانتین مقابل آلمان، فرانسه و انگلیس، به عنوان قدرتهای سنتی مدعی جام قهرمانی هستند و البته که اسپانیا و هلند و خیلی تیمهای دیگر را هم نمیتوان دست کم گرفت.
ژرمنها با یک مربی ۳۸ ساله و در قدم اول با هفت گل پیروز شدند تا در مقابل سایر رقبا خط و نشان بکشند. به خصوص که برزیل مقابل مراکش متوقف شده بود. اگرچه این پیروزی برابر کوراسائو بود و آلمان در هر دو نیمه با گل زود هنگام پیش افتاد، اما به جز آن دقایق ابتدای نیمه اول که حریف به گل مساوی هم رسید، در سایر دقایق اختلاف سطح فوتبال بیداد میکرد.
با این وجود آلمان اگرچه آن نتیجه تاریخی مقابل برزیل را تکرار کرد اما از شکستن رکورد خودش جا ماند. ژرمنها در جام جهانی ۲۰۰۲ در قدم اول عربستان را با ۸ گل در هم کوبیدند. آلمان آمده بود تا وقتی دوباره در بازی اول برابر یک کشور گمنام در جهان فوتبال -البته آن روز- قرار گرفته، رکورد گلزنی را جابجا کند ولی این بار هم گل خورد و هم به عدد ۸ نرسید!
بیشتر بخوانید: آلمان؛ پادشاه جدید جام جهانی/ رکورد تاریخی برزیل شکسته شد