یکی از ویژگیهایی که میشود به علیرضا بیرانوند نسبت داد، علاقهاش به بازیهای بزرگ و تقابل با ستارههای فوتبال دنیاست. کسانی که بیرانوند را از نزدیک میشناسند، میدانند که او هرچه نام حریف بزرگتر باشد، انگیزه بیشتری پیدا میکند و معمولاً بهترین نمایشهایش را در همین مسابقات ارائه میدهد.
این موضوع را بارها در دوران حضورش در پرسپولیس هم دیدهایم؛ از درخشش در دربیها و تبدیل شدن به ستاره مسابقه گرفته تا مهارهای فراموشنشدنی در لیگ قهرمانان آسیا، از جمله سیو استثنایی مقابل ضربه سر ژاوی.
در تیم ملی هم همین داستان تکرار شده است. بیرانوند که سومین جام جهانی خود را تجربه میکند، بارها برابر بزرگان فوتبال جهان ایستاده و اغلب موفق از زمین خارج شده است. معروفترین قاب، بدون شک مهار پنالتی کریستیانو رونالدو در جام جهانی ۲۰۱۸ است؛ دیداری که نام او را در سطح جهان بر سر زبانها انداخت. در همان تورنمنت نیز مقابل اسپانیا، با وجود دریافت یک گل روی صحنهای که با برخورد توپ به دیگو کاستا همراه بود، بارها ضربات ستارههایی مانند اینیستا، داوید سیلوا، ایسکو و دیگر بازیکنان مطرح اسپانیا را مهار کرد.
در جام جهانی ۲۰۲۶ هم بیرانوند بار دیگر ثابت کرد که مرد شبهای بزرگ است. او برابر بلژیک با چهار مهار تماشایی و عملکردی مطمئن در خروجها، اجازه نداد مهاجمان پرستاره این تیم از جمله کوین دیبروینه، روملو لوکاکو، یوری تیلمانس و لئاندرو تروسار دروازه ایران را باز کنند. نمایش درخشان او باعث شد عنوان بهترین بازیکن زمین را به دست آورد و امیر قلعهنویی نیز در پایان مسابقه به طور ویژه از سنگربان شماره یک تیمش قدردانی کند.
حالا چالش بعدی بیرانوند از راه رسیده است؛ تقابل با یکی دیگر از بزرگترین ستارههای فوتبال جهان. محمد صلاح و تیم ملی مصر آخرین مانع ایران برای صعود هستند و بیرانوند یک بار دیگر فرصت دارد ثابت کند که هرچه نام حریف بزرگتر باشد،او درخشانتر ظاهر میشود.
بیشتر بخوانید: فیفا کوتاه نیامد؛ درخواست مشترک ایران و مصر رد شد
