احمدرضا براتی -عضو سابق هیئت رئیسه فدراسیون فوتبال- در یادداشتی که در اختیار خبرورزشی قرار داد نسبت به تصمیمی که خود و دیگر اعضای هیئت رئیسه فدراسیون فوتبال وقت، در زمان انتخاب امیر قلعهنویی به عنوان سرمربی تیم ملی گرفتند، مطالب مهمی را مطرح کرد که در آستانه ورود تیم ملی به جام ملتهای ۲۰۲۷ آسیا در عربستان میتواند همچون یک چراغ راه برای مسئولان فعلی این فدراسیون محسوب شود.
در ادامه یادداشت عضو سابق هیئت رئیسه فدراسیون فوتبال را از نظر میگذرانید:
فرصت به مربی ایرانی
من از جمله افرادی بودم که در زمان حضورم در هیأترئیسه فدراسیون فوتبال از انتخاب امیر قلعهنویی به عنوان سرمربی تیم ملی حمایت کردم. اعتقاد ما این بود زمان آن رسیده که فوتبال ایران به مربیان داخلی اعتماد کند و همان فرصتی را که سالیان متمادی در اختیار مربیان خارجی قرار داده، برای مربیان ایرانی نیز فراهم آورد.
حمایت پس از ناکامی ۲۰۲۳
حتی پس از حذف تیم ملی از جام ملتهای ۲۰۲۳ آسیا در قطر و شکست برابر قطر نیز من و اکثر اعضای هیأترئیسه همچنان از ادامه همکاری با قلعهنویی حمایت کردیم. در آن مقطع معتقد بودیم پروژه جوانگرایی و نوسازی تیم ملی نیازمند زمان است و نباید با یک نتیجه یا یک تورنمنت درباره آن قضاوت کرد.
خروجی ۴ ساله
اما امروز شرایط متفاوت است. چهار سال از آغاز این مسیر گذشته و اکنون زمان ارزیابی عملکرد بر اساس نتایج و دستاوردهای واقعی فرا رسیده است. هر پروژه فنی در فوتبال پس از چهار سال باید خروجی مشخص و قابل دفاع داشته باشد و نمیتوان همچنان از ضرورت صبر و انتظار سخن گفت.
فاکتور ویژه برای قلعهنویی
واقعیت این است که امیر قلعهنویی در زمره معدود مربیان ایرانی قرار دارد که در دو مقطع مختلف هدایت تیم ملی را بر عهده گرفتهاند. علاوه بر این، او در مجموع فرصت حضور در سه تورنمنت بین المللی شامل جام ملتهای آسیا ۲۰۰۷، جام ملتهای آسیا ۲۰۲۳ و جام جهانی ۲۰۲۶ را به عنوان سرمربی تیم ملی داشته است. کمتر مربی ایرانی در فوتبال معاصر از چنین میزان اعتماد، حمایت و فرصت برخوردار بوده است.
ایجاد موقعیت بازگشت به تیم ملی
برخی از مربیان ایرانی حتی پس از کسب نتایج قابل قبول نیز هرگز فرصت بازگشت به نیمکت تیم ملی را پیدا نکردند، اما قلعهنویی برای دومین بار هدایت تیم ملی را برعهده گرفت و در این دوره نیز چهار سال کامل فرصت داشت تا برنامهها و دیدگاههای فنی خود را پیاده کند. بنابراین امروز دیگر بحث فرصت دادن یا فرصت ندادن مطرح نیست، زیرا فدراسیون فوتبال فرصت کافی و حتی بیش از آنچه در اختیار بسیاری از مربیان ایرانی قرار گرفته، در اختیار ایشان گذاشته است.
در همین راستا بخوانید: انتقاد تند پیشکسوت فوتبال از قلعهنویی: خودکرده را تدبیر نیست/ چرا میخواهید کار کوچک را بزرگ جلوه دهید؟
شرایط صعود آسان
از سوی دیگر، جام جهانی ۲۰۲۶ با حضور ۴۸ تیم برگزار شد و در شرایطی که آسیا هشت و نیم سهمیه برای حضور در جام جهانی دارد و دیگر صعود به جام جهانی برای ما یک دستاورد چشمگیر محسوب نمی شود، تیم ملی ایران نیز در گروهی قرار گرفت که یکی از مناسبترین و آسان ترین گروههای ممکن برای صعود ارزیابی میشد. در چنین شرایطی انتظار میرفت تیم ملی بتواند از ثبات کادر فنی، تجربه بینالمللی بازیکنان و زمانی که در اختیار داشته، استفاده کند و به نتایجی در شأن فوتبال ایران دست یابد.
نیوزیلند نماد ناکامی
به اعتقاد من، دیدار برابر نیوزیلند نماد این ناکامی بود. تیمی که کارشناسان معتقدند حتی تیم های لیگ برتری ما قادر به شکست آن بودند و تیم ملی برای صعود تنها به یک پیروزی مقابل این تیم نیاز داشت. بلژیک و مصر از این فرصت بهره بردند و موفق شدند نیوزیلند را شکست دهند، اما تیم ملی ایران نتوانست از این شانس استفاده کند. انتقادها صرفاً متوجه یک مسابقه نیست، بلکه متوجه عملکرد کادر فنی است که چهار سال فرصت در اختیار داشته و در مهمترین آزمون خود نتوانسته انتظارات را برآورده کند.
کافا؛ مهمترین موفقیت!
نکته قابل تأمل دیگر این است که مهمترین دستاورد حضور قلعه نویی به عنوان سرمربی تیم ملی را میتوان قهرمانی در رقابتهای کافا دانست. تورنمنتی که با احترام به آن، از نظر سطح فنی و اعتبار بینالمللی قابل مقایسه با جام ملتهای آسیا و جام جهانی نیست، هرچند که تیم ملی حتی در همین سطح از مسابقات نیز نتوانست روند موفقیت خود را تداوم ببخشد و در دومین دوره این مسابقات در سال ۲۰۲۵ مقابل ازبکستان شکست خورد و در دفاع از عنوان خود ناکام ماند.
برای جام ملتهای ۲۰۲۷ ملاحظات را کنار بگذارید
افکار عمومی و جامعه فوتبال حق دارند عملکرد تیم ملی را بر اساس نتایج در مهمترین صحنههای فوتبال ارزیابی کنند. به همین دلیل معتقدم فدراسیون فوتبال باید با نگاهی کارشناسی و فارغ از ملاحظات، درباره آینده نیمکت تیم ملی تصمیمگیری کند. زمان زیادی تا جام ملتهای ۲۰۲۷ آسیا در عربستان باقی نمانده و هر روز تعلل در تصمیمگیری میتواند فرصت آمادهسازی برای این رقابت مهم را کاهش دهد.
بیشتر بخوانید: آقای قلعهنویی ناشکری نکن! صندلی تو جایگاه داییها و مهدویکیاهاست