از همان روزی که نام دنیس اکرت در فهرست نهایی تیم ملی برای جام جهانی قرار گرفت، سوالهای زیادی درباره دلیل دعوت او مطرح شد؛ مهاجمی که نه در اردوها نشانی از آمادگی داشت و نه در نهایت توانست حتی یک دقیقه برای ایران به میدان برود. حالا بعد از پایان سه بازی مرحله گروهی، آمار نشان میدهد اکرت در تمام ۲۷۰ دقیقه جام جهانی حتی یک فرصت هم برای بازی پیدا نکرد تا عملاً بدون هیچ نقشی این تورنمنت را پشت سر بگذارد.
امیر قلعهنویی در سه مسابقه ترجیح داد از تمام مهاجمان دیگرش استفاده کند. مهدی طارمی، شهریار مغانلو، علی علیپور و حتی حسینزاده همگی فرصت حضور در زمین را به دست آوردند، اما اکرت در پایینترین اولویت کادر فنی قرار داشت و حتی در شرایطی که تیم به تغییر در خط حمله نیاز داشت نیز نیمکت را ترک نکرد.
هر کسی که تمرینات تیم ملی را از نزدیک دنبال کرده بود، به خوبی میتوانست متوجه شود این بازیکن فاصله زیادی با آمادگی مطلوب دارد و کیفیت فنی لازم برای حضور در چنین سطحی را نشان نمیدهد. همین موضوع این سوال را پررنگتر میکند که او بر چه اساسی به فهرست نهایی جام جهانی رسید؛ تصمیمی که از همان ابتدا هم برای بسیاری عجیب و غیرقابلدرک بود.
اگر قرار بود یک مهاجم در تمام طول جام جهانی حتی یک دقیقه هم بازی نکند، منطقیتر بود این سهمیه به یکی از استعدادهای جوان فوتبال ایران مانند امیرحسین محمودی یا کسری طاهری برسد. شاید همان چند دقیقه حضور در بزرگترین تورنمنت فوتبال دنیا میتوانست تجربهای ارزشمند برای آینده آنها باشد، اما در نهایت این فرصت از جوانان شایسته فوتبال ایران گرفته شد و به بازیکنی رسید که نقش او در جام جهانی چیزی فراتر از یک تماشاگر و توریست روی نیمکت نبود.
بیشتر بخوانید: پشت پرده عجیب و غریبترین بازی جام جهانی ۲۰۲۶/ برای حذف ایران تبانی نکردیم؛ این بازی از فیلمهای هیچکاک هم عجیبتر بود!
