سرمربی تیم ملی در بازگشت به ایران، این بار برای اثبات ادعای خود به حذف آلمان و هلند اشاره کرد و گفت وقتی قبلاً گفته بود جام جهانی ۴۸ تیمی سختتر است، خیلیها از او انتقاد کردند اما حالا با حذف قدرتهای فوتبال دنیا مشخص شده که حرفش درست بوده است!
اما واقعاً چنین است؟ اگر قرار باشد حذف آلمان و چند تیم بزرگ، معیار سختتر شدن جام جهانی باشد، پس جامهای جهانی قبلی را چگونه باید تحلیل کرد؟
مگر آلمان، مدافع عنوان قهرمانی جهان، در جام جهانی ۲۰۱۸ همان مرحله گروهی حذف نشد؟ مگر همین آلمان در جام جهانی ۲۰۲۲ هم دوباره از مرحله گروهی بالا نیامد؟ مگر ایتالیا اصلاً به جام جهانیهای ۲۰۱۸، ۲۰۲۲ و حتی ۲۰۲۶ نرسید؟ مگر بلژیک با نسل طلاییاش در جام جهانی ۲۰۲۲ در همان مرحله گروهی حذف نشد؟
اصلاً حذف قدرتهای فوتبال، مگر پدیده تازهای در تاریخ جام جهانی است؟
نکته عجیبتر اینجاست که در فرمت جدید جام جهانی، ۳۲ تیم از میان ۴۸ تیم راهی مرحله حذفی میشوند؛ یعنی دو سوم تیمهای حاضر در مسابقات شانس صعود پیدا میکنند.
پس اگر قرار باشد فقط به آمار نگاه کنیم، اتفاقاً عبور از مرحله گروهی نسبت به گذشته آسانتر شده، نه سختتر.
واقعیت این است که حذف قدرتهای فوتبال، بخشی از ذات جام جهانی است؛ از دیروز بوده، امروز هم هست و فردا هم خواهد بود. استناد به حذف آلمان یا هلند، نه یک تحلیل فنی است و نه میتواند حذف تیم ملی ایران را توجیه کند.
آنچه مردم از تیم ملی انتظار داشتند، صعود به جمع ۳۲ تیم مرحله حذفی بود؛ هدفی که با وجود افزایش تعداد تیمهای صعودکننده نیز متاسفانه محقق نشد.
بیشتر بخوانید: خبر مهم درباره حضور ایران جام ملتهای آسیا ۲۰۲۷
