اولیور کان پس از حذف آلمان از جام جهانی مقابل پاراگوئه، از یولیان ناگلزمن دفاع کرد و تأکید داشت که سرمربی تیم ملی عامل اصلی این ناکامی نیست. به اعتقاد اسطوره فوتبال آلمان و مدیرعامل پیشین بایرن مونیخ، ریشه مشکلات فوتبال این کشور بسیار عمیقتر از نیمکت مربیگری است و صحنه ضربات پنالتی، ضعفهای اساسی تیم را بهروشنی آشکار کرد.
کان این دیدگاه را که ناگلزمن باید مسئول حذف غیرمنتظره آلمان در مرحله یکشانزدهم نهایی برابر پاراگوئه شناخته شود، رد کرد. او معتقد است تمرکز بر عملکرد سرمربی، توجهها را از مشکلات ساختاری و ریشهداری که سالهاست فوتبال آلمان با آن دستوپنجه نرم میکند، منحرف میکند.
کان در یادداشتی که پس از حذف آلمان در لینکدین منتشر کرد، با اشاره به عملکرد سه سرمربی اخیر تیم ملی، نوشت: «بحث درباره انتخاب سرمربی بعدی، اصل موضوع را نادیده میگیرد. سه سرمربی تیم ملی در یک نقطه شکست خوردهاند؛ یواخیم لو، هانسی فلیک و یولیان ناگلزمن. سه فلسفه متفاوت، سه سبک رهبری متفاوت، اما یک نتیجه یکسان. وقتی سه مربی با رویکردهای کاملاً متفاوت، همگی در یک نقطه به شکست میرسند، یعنی ریشه مشکل جای دیگری است.»
کان همچنین شکست آلمان در ضربات پنالتی را تعیینکنندهترین و افشاگرانهترین لحظه این تورنمنت توصیف کرد و به صحنهای اشاره داشت که یاشوا کیمیش، کاپیتان تیم، پیش از ضربات سرنوشتساز به دنبال داوطلب برای پنالتی زدن میگشت.
او گفت: «وقتی ضربات پنالتی وارد مرحله مرگ ناگهانی شد، دیدید که یاشوا کیمیش به دنبال پنالتیزن میگشت. برای من، این گویاترین صحنه این حذف بود. یک تیم بزرگ در چنین لحظهای به دنبال داوطلب نمیگردد؛ بازیکنانی دارد که خودشان مسئولیت را میپذیرند، توپ را برمیدارند و خواهان زدن ضربه هستند.»
کان در ادامه، از فدراسیون فوتبال آلمان (DFB) نیز انتقاد کرد و خواستار بازنگری اساسی در نگاه این نهاد به مفهوم موفقیت و عملکرد در سطح حرفهای شد. به اعتقاد او، فوتبال آلمان بهتدریج به سمت آسایش، جایگاه و منافع فردی حرکت کرده و ارزشهایی مانند مسئولیتپذیری، فداکاری و روحیه رقابت را کمرنگ کرده است.
او در اینباره نوشت: «یک سازمان قدرتمند با یک موفقیت تعریف نمیشود، بلکه با تواناییاش در خلق مستمر عملکردی در بالاترین سطح شناخته میشود. در چنین سازمانهایی، مسئولیت به شانس واگذار نمیشود؛ بلکه آموزش داده میشود، الگوسازی میشود و به بخشی از فرهنگ سازمان تبدیل میشود. در این فضا، عملکرد از جایگاه مهمتر است، جاهطلبی بر آسایش ارجحیت دارد و تیم همواره بالاتر از منافع و غرور فردی قرار میگیرد. شاید بزرگترین سوءبرداشت ما همین باشد؛ ما عاشق نتایج در سطح جهانی هستیم، اما هر روز کمتر حاضر میشویم بهای رسیدن به آن را بپردازیم. میخواهیم بدون تحمل حداکثر فشار، به موفقیت در سطح جهان برسیم؛ میخواهیم بدون فداکاری، به نتایجی استثنایی دست پیدا کنیم. اما عملکرد در بالاترین سطح هرگز به این شکل به دست نمیآید.»
حذف آلمان از جام جهانی، بدون تردید فشارها بر ساختار مدیریتی و فنی فدراسیون فوتبال این کشور را افزایش خواهد داد. با این حال، هنوز مشخص نیست که مدیران DFB به همکاری با ناگلزمن ادامه خواهند داد یا تصمیم به پایان دادن به دوران حضور او در تیم ملی میگیرند. خود ناگلزمن پیشتر اعلام کرده که قصد استعفا ندارد و تا زمانی که از حمایت فدراسیون برخوردار باشد، به کار خود ادامه خواهد داد.
بیشتر بخوانید: خشم کلینزمن از فاجعه آلمان در جام جهانی؛ همه باید پاسخگو باشند