این دو دهه کم نیستند کسانی که میگفتند مسی و رونالدو آخرین بازماندگان نسل ستارههای طلایی در فوتبال هستند. ستارههایی که مردم به خاطر هنر گلزنی و درخشش آنها به ورزشگاه میآیند. با فوتبال تمام فیزیکی و پرس شدید از بالا، اول پست پلی میکر حذف شد وبا فقر گلسازان خلاق، پیروزیهای حداقلی به مد روز تبدیل و کم کم همه آماده خداحافظی با تعداد گلهای بالا از سوی بازیکنان و تداوم درخشش آنها بودند.
یعنی ممکن بود یک بازیکن یک بار بیاید و در یک فصل چند گل بزند، اما به محض شهرت او مهار میشد و دیگر شانسی برای تداوم درخشش نداشت. به این ترتیب آمار نویسان ناامیدتر از همیشه شدند، چرا که باید با احتمال شکستن بسیاری رکوردها خداحافظی میکردند. رکوردهای گل زنی در یک دوره از جام جهانی یا بازیکنانی که با تعداد بازیهای ملی دو رقمی، تعداد گلی بیشتر از دفعات بازی و حضور در زمین داشتند.
در فوتبال خود ما هم هستند بازیکنانی که در اولین بازی ملی گل زده یا در دو بازی ملی سه گل دارند اما وقتی صحبت از تداوم و تعداد بازی ملی بیش از ۱۰ یا ۲۰ باشد، رکورد گرد مولر و افسانه پوشکاش تا ابد دست نخورده به نظر میرسید. پوشکاش که برای دو کشور بازی و با اختلاف آمار رسمی و ثبتی، به هر حالت بیش از ۸۰ بازی و میانگین یک گل ملی در هر بازی دارد و بمب افکن آلمانی که در ۶۲ بازی ملی ۶۸ گل ملی زد!
بعید به نظر میرسید رکورد گرد مولر دیگر تکرار شود. حتی در خود تیم ملی آلمان میروسلاو کلوزه به ۱۳۷ بازی ملی در حدفاصل ۴ دوره حضور در جام جهانی برای رسیدن به این عدد، زمان لازم داشت! در حالیکه مولر فقط ۸ سال پیراهن مانشافت را به تن داشت، آن هم نه آلمان متحد، تکه غربی که شانس استفاده از استعدادهای بخش شرقی را نداشت.
اما ببینید که حالا هالند چه آماری دارد. در اولین جام جهانی عمر و نرسیده به ۲۶ سالگی، در فقط ۴ بازی به میدان آمده و ۷ گل زده است! در تمام بازیها گل زده و ۳ بار دبل کرده! آن هم برابر برزیل! او با گلهایش نروژ را بعد از سالها به جام جهانی رساند که اگر قرار باشد توالی آنها را هم محاسبه کنیم، به عددی عجیب و غریب میرسیم. اما داستان فقط این نیست که بگوییم شیلاچی هم در یک دوره جام جهانی و فقط در یک ماه خوش درخشید.
بچه غول که از سالزبورگ و دورتموند تا سیتی، فقط گل میزند و رکورد میشکند، تا الان در ۵۴ بازی ملی ۶۲ گل زده! بیایید و لحظهای به این فکر کنید که اگر این استثنا در کشوری که جز مدعیان سنتی قهرمانی در جام جهانی است، متولد شده بود، چه اتفاقی میافتاد!
به طور سنتی آرژانتین، برزیل، آلمان و انگلستان در همه ادوار جام جهانی و طی دهههای اخیر اسپانیا و فرانسه، با اتکا به مهاجران و نسلهای جدید و لیگهای قدرتمند به عنوان مدعی وارد تورنومنتهای مختلف میشوند. اسپانیا تنها قهرمانی جام جهانی خود را بدون مهاجم کلاسیک به دست آورد!
حالا یک لحظه تصور کنید به جای تیمی مثل نروژ که در یک مسابقه نهایتاً یک یا دو بار میتواند برای هالند فرصت گلسازی ایجاد کند، او همین حالا عضو تیم ملی آرژانتین، فرانسه یا اسپانیا بود! میتوانید تصور کنید او تا الان چند گل ملی داشت یا در همین جام جهانی چند گل زده بود؟
بیشتر بخوانید: آنالیز نتیجه غیرمنتظره در جام جهانی؛ نروژ برای برد، برنامه تیمی داشت اما برزیل، فقط ستارههای فردی...