پنجشنبه ۱۸ تیر ۱۴۰۵ - ۱۲:۱۲
۰ |
۰

فرانسه – مراکش؛ وقتی فوتبال، تاریخ مشترک دو ملت را روایت می‌کند/ نبردی زیر سایه مهاجرت و رفاقت

کیلیان امباپه، عثمان دمبله، مایکل اولیسه- اشرف حکیمی، براهیم دیاس، یاسین بونو
زمان مطالعه: ۳ دقیقه

دیدار فرانسه و مراکش در یک‌چهارم نهایی جام جهانی، رویارویی دو کشوری است که تاریخ، مهاجرت و فوتبال سال‌هاست آن‌ها را به هم پیوند داده است.

فرانسه و مراکش پنج‌شنبه در مرحله یک‌چهارم نهایی جام جهانی مقابل یکدیگر قرار می‌گیرند؛ دیداری که پیوندهای تاریخی دو کشور، به‌ویژه روابط پس از دوران استعمار، در تمام ابعاد آن دیده می‌شود. این ارتباط از بازیکنان مراکشی متولد و پرورش‌یافته در فرانسه آغاز می‌شود و تا دوستی نزدیک میان کیلیان امباپه و اشرف حکیمی، که در دوران حضور مشترکشان در پاری‌سن‌ژرمن شکل گرفت، ادامه دارد.

در حالی که در فرانسه، به‌دلیل نگرانی‌های امنیتی، پیش، حین و پس از این مسابقه تدابیر گسترده‌ای در نظر گرفته شده است، برگزاری این دیدار در بوستون می‌تواند فضای متفاوتی ایجاد کند؛ فضایی خانوادگی‌تر برای تقابل دو کشوری که تاریخشان به‌شدت در هم تنیده است و فوتبالیست‌ها و هوادارانشان نیز اغلب از طریق مهاجرت، زبان، پیوندهای خانوادگی و دوستی‌های شخصی به یکدیگر مرتبط هستند.

مراکش از سال ۱۹۱۲ تا ۱۹۵۶ تحت‌الحمایه فرانسه بود. پس از استقلال نیز روابط دو کشور از طریق حوزه‌هایی مانند آموزش، تجارت و مهاجرت نزدیک باقی ماند و فوتبال به یکی از روشن‌ترین نمادهای این ارتباط تاریخی تبدیل شد.

شش بازیکن از فهرست تیم ملی مراکش در فرانسه متولد شده‌اند. چند بازیکن دیگر نیز سابقه بازی در لیگ فرانسه یا حضور در سیستم پرورش استعدادهای فوتبال این کشور را دارند؛ پیش از آنکه تصمیم بگیرند پیراهن تیم ملی مراکش را بر تن کنند.

هواداران مراکش

مسیر حرفه‌ای این بازیکنان، نشان‌دهنده پیوند عمیق ورزشی میان دو کشور و توانایی مراکش در تبدیل جامعه مهاجران خود به یک نقطه قوت رقابتی است.

ایوب بوعدی، بازیکن جوان مراکشی، یکی از واضح‌ترین نمونه‌های این پیوندهای چندلایه است. او در فرانسه متولد شد، در آکادمی باشگاه لیل رشد کرد، در رده‌های پایه برای تیم‌های ملی فرانسه به میدان رفت و سپس انتخاب کرد که برای مراکش بازی کند. او نمادی از همان هویت دوگانه فوتبالی است که به رویارویی فرانسه و مراکش معنایی فراتر از یک مسابقه معمولی می‌دهد.

فرانسه، قهرمان جام جهانی ۲۰۱۸، یکی از قدرت‌های تثبیت‌شده فوتبال جهان است؛ تیمی با تجربه بالای حضور در رقابت‌های بزرگ و استعدادهای هجومی فراوان که بار دیگر برای قهرمانی در جام جهانی تلاش می‌کند.

در سوی دیگر، مراکش با اعتمادبه‌نفس تیمی وارد میدان می‌شود که طی سال‌های اخیر بارها توانسته معادلات را تغییر دهد. این تیم چهار سال پس از تبدیل شدن به نخستین کشور آفریقایی تاریخ که به مرحله نیمه‌نهایی جام جهانی رسید، بار دیگر در جمع مدعیان حضور دارد.

تقابل دو تیم در جام جهانی ۲۰۲۲ قطر که با پیروزی ۲ بر صفر فرانسه همراه شد، مسابقه‌ای احساسی بود؛ اما در کنار رقابت شدید، نشانه‌هایی از احترام و شناخت متقابل نیز در آن دیده می‌شد. مسیر شگفت‌انگیز مراکش در آن تورنمنت، هواداران بسیاری را در سراسر جهان جذب کرد و تیم فرانسه نیز بار دیگر نمایانگر تنوع فرهنگی و تأثیر جوامع مهاجر بر فوتبال این کشور بود.

بیشتر بخوانید: سرمربی مراکش: صعود به نیمه‌نهایی کافی نیست؛ جام جهانی را می‌خواهیم

تیم ملی مراکش

بوستون؛ صحنه‌ای متفاوت برای یک رویارویی تاریخی

بوستون میزبان جذابی برای این دیدار دوباره است.

جامعه مراکشی در بوستون به اندازه شهرهای بزرگ فرانسه گسترده و آشکار نیست، اما در منطقه شهری این شهر ریشه‌های محکمی دارد. مهاجران متولد مراکش در این منطقه شبکه‌ای از خانواده‌ها، دانشجویان، متخصصان و صاحبان کسب‌وکار را شکل داده‌اند.

برای بسیاری از این هواداران، مسابقه یک‌چهارم نهایی لزوماً به معنای تقسیم شدن جمع‌های خانوادگی یا دوستانه به دو گروه مخالف نیست. محمد سعدی، راننده تاکسی ۵۷ ساله، می‌گوید: «بعضی‌ها در یک ساختمان زندگی می‌کنند و فرانسوی‌ها و مراکشی‌ها بازی را کنار هم تماشا می‌کنند و در پایان با هم دست می‌دهند. اینجا هیچ تنشی وجود ندارد. فوتبال یک مسئله خانوادگی است و بازی فرانسه مقابل مراکش هم تفاوتی نخواهد داشت؛ حتی شاید برعکس، باعث نزدیک‌تر شدن مردم شود.»

در بوستون کامن، بیش از هزار هوادار پیش از دیدار پنج‌شنبه گرد هم آمدند، شعار «دیما لمغرب» (همیشه مراکش) سر دادند و پرچم‌های کشورشان را در یک تجمع آرام به اهتزاز درآوردند.

عملکرد اخیر مراکش، ماهیت این مسابقه را تغییر داده است. آن‌ها دیگر تنها تیم شگفتی‌ساز و دوست‌داشتنی جام جهانی ۲۰۲۲ نیستند؛ بلکه تیمی هستند که با سازماندهی دفاعی، پرورش درست بازیکنان و باور به توانایی‌های خود، قدرت رویارویی با بزرگان سنتی فوتبال جهان را پیدا کرده‌اند.

موفقیت این تیم نتیجه راهبردی است که فدراسیون فوتبال مراکش دنبال کرده؛ راهبردی که توسعه استعدادهای داخلی را با بازیکنان پرورش‌یافته در اروپا ترکیب کرده است.

فرانسه برای رسیدن به جمع هشت تیم پایانی پاراگوئه را شکست داده و خط حمله این تیم یکی از خطرناک‌ترین خطوط هجومی مسابقات بوده است، اما پیروزی ۳ بر صفر مراکش مقابل کانادا نشان داد که سرعت، نظم تاکتیکی و جاه‌طلبی این تیم همچنان می‌تواند آن‌ها را به چالش بزرگی برای هر حریفی تبدیل کند.

همچنین بخوانید: سرمربی فرانسه همه را سورپرایز کرد: حریف ما برای قهرمانی آمده است!

تیم ملی فرانسه

وب‌گردی و دیدنی‌های ورزش

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha

پربازدید

پربحث هفته

منهای ورزش

بازرگانی

آخرین خبرها