در شروع جام خیلیها در این مرحله منتظر تقابل انگلیس و برزیل بودند، اما نروژ تازه وارد شگفتی ساز شد و برزیل را هم به لیست قربانیان خود اضافه کرد. با درخشش هالند، تیم دوست داشتنی وایکینگها از نگاه خیلیها میتوانست مهمان ناخوانده نیمه نهایی هم باشد، جایی که جامداران مدعی با دههها افتخار و سابقه، از شروع هر جام مدعی فتح آن هستند.
اما دیدیم که بازی چه سرانجامی داشت. از لحظه سوت پایان تا همین الان حرف و حدیثها در مورد اتفاقات پیرامونی این مسابقه تمام نشده و از قوانین داوری گرفته تا تمایلات فیفا و برگزارکنندگان و چیزهایی که هرگز نمیشود آن را اثبات کرد، همه و همه به عنوان دلیل شکست نروژ معرفی شدهاند.
اما اگر قرار باشد صرفاً نگاهی فنی به این مسابقه داشته باشیم، شاید بتوان بهتر دلیل برتری انگلیس و حذف نروژ را درک کرد. نروژ که نه به لحاظ پیشینه فوتبالی، نه زیرساختها و باشگاههایش، نه تعدد ستاره و اسطوره و نه شخصیت و اعتبار تیمی، و خلاصه تمام آنچه باعث میشود یک تیم برتری روانی نسبت به حریفش داشته باشد، هیچ عاملی برای برتری مقابل انگلیس نداشت.
حتی پتانسیل ناشناخته بودن نیز دیگر شامل حال وایکینگها نمیشد. ۵ بازی در این جام جهانی، ۴ پیروزی و یک شکست -برابر فرانسه بدون دو ستاره اصلی- تقریباً همه دنیا را متوجه زنگ خطر نروژ کرده بود. پس توماس توخل با لشکر ستارههایش آنالیز کامل از نروژ داشت و در هر پارامتر، انگلیس نسبت به حریفش میچربید.
فراموش نکنیم دو ستاره اصلی نروژ یعنی هالند و اودگارد در لیگ جزیره بازی میکنند. نروژ که در شروع با روش قبلی خود یعنی ۴-۲-۱-۳ به میدان آمد و در کنار هالند، دو مهاجم دیگر هم گذاشته بود، برابر انگلیس که ۴-۲-۳-۱ به میدان آمده و بلینگهام را کمی عقبتر کشید که نشان از احتیاط مربی آلمانی میداد.
از لحظه شروع مسابقه شاهد خیمه سنگین نروژ روی دروازه انگلیس بودیم. جالب اینکه نروژیها در فوتبال کلاسیک انگلیسی، تیم برتر زمین بودند! تخصص مردان جزیره در بازی هوایی است اما نروژ در دفاع و حمله، تیم برتر زمین، در آسمان بود! دیدیم که عجله وایکینگها برای پیروزی، به گل برتری هم منجر شد اما...
گل برتری نروژ بعد مساوی، به دلیل خطای هالند مردود اعلام شد. پیش از آن، نروژیها نسبت به برخورد توپ به دوربین عنکبوتی ورزشگاه اعتراض داشتند که همان توپ آمده و گل شده، اما اینگونه اتفاقات غیر قابل پیشبینی و در صورت وقوع نیز، شرایط برای هر دو تیم یکسان است. پشت هر دو صحنه، تجربه کمتر نروژ نسبت به بازیکنان سه شیر عیان شد.
هرچه به دقایق پایانی مسابقه نزدیکتر شدیم، عجله نروژ برای زدن گل پیروزی بیشتر به چشم آمد و به ضرر این تیم شد. در حالی که وایکینگها به لحاظ قوای جسمانی و قد و قامت، برتری محسوسی نسبت به سه شیرها داشتند اما این نروژ بود که نمیخواست بازی ابتدا به وقتهای اضافه و سپس به ضربات پنالتی برود. دلیلش هرچه بود، این عجله در گردش توپ در زمین کاملاً مشخص و استرس ناشی از آن، لحظه به لحظه که به پایان بازی نزدیکتر میشدیم، تاثیر منفی بیشتری روی کار نروژ داشت.
مشخص نبود که نروژ چرا اینقدر اصرار داشت که زودتر کار انگلیس را تمام کند. چه بسا اگر آنها با روش بازی با برزیل پیش می رفتند، به اعتبار داشتن هالند آن جلو، راحتتر به نتیجه میرسیدند. البته که در فوتبال نمی توان اتفاق نیفتاده را فرض قرار داد. به هر دلیل، سرمربی نروژ این برنامه را برای تیمش برگزید و همین حضور نروژ در جمع هشت تیم برتر دنیا باعث شد از حالا به بعد، دیگر کسی به نروژ به چشم یک تیم درجه ۳ اروپایی نگاه نکند.
بیشتر بخوانید: کلکل تجاری در حاشیه جام جهانی؛ وایکینگهای پرنده بازی را باختند و در بیزینس برنده شدند! +عکس