آخرین پرده از نمایش جام جهانی ۲۰۲۶ در استادیوم متلایف یا همان نیویورک/نیوجرسی آمریکا به نمایش درآمد؛ جایی که اسپانیا و آرژانتین به مصاف هم رفتند و لاروخا با برد ۱-۰ برای دومین مرتبه جشن قهرمانی گرفت.
ترکیب اسپانیا: اونای سیمون، پدرو پورو، پائو کوبارسی، آیمریک لاپورت (۹۹- اریک گارسیا)، مارک کوکوریا، رودری (۹۹- مارتین سوبیمندی)، فابین روئیس (۶۲- پدری)، دنی اولمو (۷۵- میکل مرینو)، لامین یامال، الکس بائنا (۷۵- نیکو ویلیامز) و میکل اویارسابال (۶۲- فران تورس).
ترکیب آرژانتین: امیلیانو مارتینس، گونسالو مونتیل (۵۸- ناهوئل مولینا)، کریستین رومرو (۷۱- فاکوندو مدینا)، لیساندرو مارتینس (۴۴- نیکولاس اوتامندی)، نیکولاس تالیافیکو، رودریگو دیپائول (۷۱- جولیانو سیمئونه)، انزو فرناندس، الکسیس مکآلیستر، نیکولاس گونسالس (۴۶- لئاندرو پاردس)، لیونل مسی و خولیان آلوارس (۱۰۲- مارکوس سنسی).
از همان دقایق ابتدایی دو تیم با محور یامال و مسی تلاش کردند تا دروازه یکدیگر را تهدید کنند. یامال در دقیقه ۵ فرصتی تقریباً تکبهتک داشت که مقابل امیلیانو مارتینس موفق نبود.
مالکیت توپ لاروخا بیشتر بود و این تیم سبک بازی همیشگیاش را در فینال جام جهانی هم ادامه داد. این نبرد تاکتیکی با خلق موقعیتهای اندک تا استراحت بین نیمه دنبال شد. اولین ضربه در چارچوب خطرناک نیمه اول را دقیقه ۳۹ دیدیم که میکل اویارسابال شوتی زمینی زد و امیلیانو مارتینس آن را مهار کرد. دقیقه ۴۳ هم شوت پای چپ مارک کوکوریا با اختلاف اندک از کنار دروازه بیرون رفت.
بدترین اتفاق برای آرژانتین در نیمه اول مصدومیت لیساندرو مارتینس بود که اسکالونی مجبور شد او را بیرون بکشد و نیکولاس اوتامندی را وارد زمین کند.
نیمه دوم هم روند بازی با نیمه اول تفاوت چندانی نداشت و در حالی که اسپانیا بیشتر تیم تهاجمی بود، آرژانتین با درگیری بیشتر تلاش میکرد بازی آنها را خراب کند. تا اینکه ارسال لامین یامال و ضربه سر فران تورس، دو بارساییِ اسپانیا در دقیقه ۶۷ اولین موقعیت خطرناک این نیمه را رقم زد؛ ضربه سری که امیلیانو مارتینس در آغوش کشید.
اتفاق عجیب بعدی برای آلبیسلسته مصدومیت کریستین رومرو بود و این مدافع آرژانتین هم دقیقه ۷۱ جای خودش را به ناهوئل مولینا داد.
میکل مرینو هم که خیلیها منتظر حضورش در زمین بودند، در دقیقه ۷۵ به جای دنی اولمو وارد میدان شد و نشان از عطش بیشتر لاروخا برای گلزنی و برنده شدن، داشت. پس از دقایق طولانی، پاس میکل مرینو و ضربه نهایی فران تورس در دقیقه ۸۷ موقعیتی خلق کرد که آنچنان خطرناک نبود. اما شوت دقیقه ۳+۹۰ نیکو ویلیامز سنگینترین ضربه به سوی دروازه آرژانتین بود که باز هم مارتینس برگشت داد.
اتفاق مهم دقیقه پایانی خطای سنگین انزو فرناندس روی پائو کوبارسی بود که داور اسلاوکو وینچیچ کارت زرد دوم را در دقیقه ۳+۹۰ به او نشان داد و اخراجش کرد.
دقیقه ۸+۹۰ ضربه ایستگاهی لامین یامال را هم امیلیانو مارتینس به کرنر فرستاد تا ۹۰ دقیقه با تساوی بدون گل به پایان برسد.
با شروع وقتهای اضافه هم اسپانیا روی دروازه آرژانتین آمد تا با ایجاد موقعیت به گل برتری برسد و اجازه ندهد بازی به پنالتی بکشد. دقیقه ۹۳ هم ارسال پدری با ضربه سر نیکو ویلیامز را امیلیانو مارتینس از فاصله نزدیک مهار کرد. دقیقه ۹۶ نیکو ویلیامز گل زد، اما پیش از گلزنی او داور خطای میکل مرینو روی نیکولاس اوتامندی مدافع آلبیسلسته را گرفته بود. دقیقه ۱۰۳ هم ارسال نیکو ویلیامز را میکل مرینو با ضربه سر به سمت دروازه زد که با اختلاف کم بیرون رفت.
دقیقه ۱۰۶ و فقط ۳۷ ثانیه پس از شروع وقتهای دوم اضافه، سرانجام اسپانیا به خواستهاش رسید؛ ارسال پدرو پورو را نیکو ویلیامز با سر برای فران تورس ساخت و تورس با شوتی محکم سقف دروازه آرژانتین را فرو ریخت. دقیقه ۱۱۳ فران تورس گل دیگری هم در موقعیت تکبهتک زد که در آفساید قرار داشت و این گل مردود شد.
در دقیقه ۱۲۰ ارسال جولیانو سیمئونه را مدافعان اسپانیا به کرنر فرستادند و این موقعیت خطرناک هم تبدیل به گل نشد. لحظاتی بعد هم شوت خطرناک سیمئونه از بالای دروازه بیرون رفت تا کاخ آرزوهای قهرمان دوره قبل فرو بریزد.
در نهایت این اسپانیا بود که برد یک گله را حفظ کرد تا پس از ۱۶ سال در جام جهانی جشن قهرمانی بگیرد.
