انتصاب یورگن کلوپ بهعنوان سرمربی جدید تیم ملی آلمان، علاوه بر بازگشت یکی از مشهورترین مربیان فوتبال این کشور به نیمکت «مانشافت»، یک مقایسه تاریخی جالب را نیز به همراه دارد؛ مقایسهای که بهخوبی تغییر میزان ثبات روی نیمکت تیم ملی آلمان را نشان میدهد.
از سال ۱۹۲۶ تا ۲۰۰۰، آلمان تنها هفت سرمربی اصلی داشت. اما از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۶، این تیم درگیر هفت دوره مربیگری و تغییر روی نیمکت شده است. تفاوت اصلی اما در مدت زمان حضور این مربیان است.
نیمکت آلمان؛ ۷ مربی در ۷۴ سال
از نخستین سالهای شکلگیری ساختار مدرن مربیگری تیم ملی آلمان تا پایان قرن بیستم، این تیم بهطور معمول به مربیان خود فرصتهای طولانی میداد.
اتو نرتس نخستین مربی این دوره بود و از سال ۱۹۲۶ تا ۱۹۳۶، حدود ۱۰ سال هدایت آلمان را برعهده داشت. پس از او، سپ هربرگر یکی از طولانیترین دورههای مربیگری در تاریخ فوتبال ملی را رقم زد. او از ۱۹۳۶ تا ۱۹۶۴، نزدیک به ۲۸ سال سرمربی آلمان بود؛ دورهای که با قهرمانی تاریخی در جام جهانی ۱۹۵۴ همراه شد.
پس از هربرگر، هلموت شون به مدت حدود ۱۴ سال، از ۱۹۶۴ تا ۱۹۷۸، روی نیمکت آلمان نشست. شون نیز یکی از موفقترین دورههای تاریخ این تیم را رقم زد و آلمان را به قهرمانی اروپا در سال ۱۹۷۲ و قهرمانی جام جهانی ۱۹۷۴ رساند.
بعد از او، یوپ دروال حدود ۶ سال، از ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۴، سرمربی آلمان بود و در سال ۱۹۸۰ قهرمانی اروپا را به دست آورد. فرانتس بکنباوئر نیز از ۱۹۸۴ تا ۱۹۹۰، حدود ۶ سال هدایت تیم را برعهده داشت و با قهرمانی در جام جهانی ۱۹۹۰ به کار خود پایان داد.
پس از بکنباوئر، برتی فوگتس نزدیک به ۸ سال، از ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۸، مربی آلمان بود و این تیم را در سال ۱۹۹۶ به قهرمانی اروپا رساند. در نهایت، اریش ریبک از ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۰ هدایت تیم را برعهده داشت.
به این ترتیب، در بازه زمانی ۱۹۲۶ تا ۲۰۰۰، هفت دوره مربیگری اصلی در تاریخ تیم ملی آلمان ثبت شد؛ دورهای که در تقویم ۷۴ سال را دربر میگیرد و نشاندهنده ثبات قابلتوجه نیمکت این تیم در بخش بزرگی از قرن بیستم است. البته این آمار بهشدت تحت تأثیر دورههای طولانی سپ هربرگر و هلموت شون قرار دارد.
از سال ۲۰۰۰؛ تغییرات بیشتر و دورههای کوتاهتر
در سوی دیگر، از سال ۲۰۰۰ روند کاملاً متفاوتی شکل گرفت.
رودی فولر در سال ۲۰۰۰ هدایت آلمان را برعهده گرفت و تا ۲۰۰۴ در این سمت ماند. او در جام جهانی ۲۰۰۲ آلمان را به فینال رساند، اما پس از حذف تیم در مرحله گروهی یورو ۲۰۰۴ از سمت خود کنارهگیری کرد. پس از او، یورگن کلینزمن از ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۶ سرمربی آلمان بود. کلینزمن تنها حدود دو سال در این سمت حضور داشت، اما تیمش را به مقام سوم جام جهانی ۲۰۰۶ رساند.
یواخیم لو در سال ۲۰۰۶ جانشین کلینزمن شد و طولانیترین دوره مربیگری آلمان در قرن بیستویکم را رقم زد. لو تا سال ۲۰۲۱، نزدیک به ۱۵ سال سرمربی تیم ملی بود و مهمترین افتخار دورانش، قهرمانی در جام جهانی ۲۰۱۴ بود.
پس از پایان دوره لو، تغییرات روی نیمکت سرعت بیشتری گرفت. هانسی فلیک در سال ۲۰۲۱ سرمربی آلمان شد، اما پس از نتایج ضعیف، در سال ۲۰۲۳ از سمت خود برکنار شد. در فاصله جدایی فلیک تا انتخاب مربی بعدی، رودی فولر برای مدت کوتاهی بهعنوان سرمربی موقت هدایت تیم را برعهده گرفت.
سپس یولیان ناگلزمن در سپتامبر ۲۰۲۳ سرمربی آلمان شد و تا پایان جام جهانی ۲۰۲۶ در این سمت ماند. پس از حذف آلمان از این رقابتها، ناگلزمن از سمت خود کنار رفت.
حالا نوبت به یورگن کلوپ رسیده است. فدراسیون فوتبال آلمان در ۲۴ جولای ۲۰۲۶ رسماً اعلام کرد که کلوپ با قراردادی چهار ساله هدایت تیم ملی را برعهده خواهد گرفت و از ۱۵ آگوست ۲۰۲۶ جانشین ناگلزمن میشود. قرارداد او تا جام جهانی ۲۰۳۰ ادامه خواهد داشت.
یک تفاوت تاریخی بزرگ
این مقایسه زمانی بیش از هر چیز، تغییر فرهنگ مدیریتی در تیم ملی آلمان را نشان میدهد.
از سپ هربرگر که نزدیک به ۲۸ سال روی نیمکت آلمان نشست تا یورگن کلوپ که حالا پس از چندین تغییر مربی در فاصلهای کوتاه هدایت این تیم را برعهده گرفته، تاریخ نیمکت آلمان تصویری روشن از حرکت این تیم از «ثبات بلندمدت» به سمت «تغییرات پیاپی» ارائه میدهد.
همچنین بخوانید: کلوپ شفاف بیان کرد: من را نخواهید و خانوادهام را اذیت کنید، از تیم ملی میروم/ آلمان باید شکست دادن تیمهای بالاتر از خودش را ممکن کند
