در حاشیه مراسم یادبود زنده یاد اکبر عبدی، تصویری نچندان واضح در فضای مجازی منتشر شد که عادل فردوسی پور در دیدار ناگهانی با وزیر ارشاد، عباس صالحی، در موقعیتی قرار می گیرد که گویا به دست او بوسه می زند. انتشار این تصویر نامفهوم واکنش های فراوانی را به ویژه در فضای مجازی به همراه داشت که این موضوع عادل فردوسی پور را ناچار به پاسخ گویی کرد. متن توضیحات فردوسی پور در ویدیوی منتشر شده را در ادامه می خوانید:
سلام خدمت مخاطبین عزیز. در این روزای سخت و دشواری که میگذرانیم، چند دقیقه میخواهم با شما صحبت کنم.
حدود ده روز قبل، در برنامه زنده فوتبال ۳۶۰، چند دقیقه قبل از شروع برنامه متوجه شدم حکم و ابلاغیهای آمده که سایت و اپلیکیشن فوتبال ۳۶۰ مسدود شده. بعد برنامه را از طریق تلگرام و اینستاگرام و یوتیوب باید یکی دو ساعت بعد شروع میکردیم.
در آن صحبتها، رضا جاودانی و امیر حاج رضایی عزیز هم بودند. خب بغض چندین و چندساله من شکست، گریه کردم. شما هم خیلیهایتان همراه با من اشک ریختید، با من همزادپنداری کردید، کلی ویدیو برایم ساختید، پست و استوری، هر جوری بود محبت و مهر خودتان را سمت من روانه کردید. همه اش را دریافت کردم، کلی هم لذت بردم و کیف کردم باهاش.
یکی دو روز بعدش، توی فضای مجازی - که یه وجهه دیگه هم دارد - یک سری شروع کردند ویدیوهایی را از گذشته، به شکل گزینشی و انتخابی منتشر کردند و سعی کردند دامن بزنند و آن دوقطبیای که میخواستند ایجاد کنند.
آخرینش، حضور من در مراسم ختم اکبر عبدی بود. بعد از اینکه من در میان جمعیت وارد مسجد شدم، در ردیف آخر نشستم. دو دقیقه بعدش عباس صالحی، وزیر ارشاد، وارد مسجد شدند. به شکلی که تصادفی در صندلی کنار من نشستند. به کنایه بهشان گفتم: «اگه روزی سایت و اپلیکیشن فوتبال ۳۶۰ رفع فیلتر بشه همه میان گره میزنند به این موضوع» که منظورم این بود حضور ما در کنار همدیگر و نشستن در کنار هم، ربطی به این رفع فیلتر شدن پیدا می کند.
در همین ارتباط: ویدیوی جنجالی عادل فردوسیپور؛ دست وزیر را بوسید؟
و در حین دست دادن و جابهجا شدن روی صندلی، یک دفعه شب دیدم یک ویدیو وایرال شده با تیتر زرد و سخیف و مشمئزکننده: «دستبوسی عادل فردوسیپور از عباس صالحی».
خب، من اگر قرار بود چاپلوس باشم ۹۰ را هنوز روی آنتن داشتم، اگر قرار بود دستبوس باشم، الان سایت فوتبال ۳۶۰ را داشتم و فیلتر نمیکردند. بابا، من همین چند روز قبلش با صدای بلند و رسا گفتم: من بلهقربانگو نبودم، نیستم و نخواهم بود.
آخر چطور ممکن است من بیایم در مسجدی که این همه آدم هست، این همه دوربین هست، تلاش کنم برای بوسیدن دست یک مسئول؟ اصلا چطور همچین چیزی ممکن است؟ چطور میتوانید همچین چیزی را باور کنید؟ چطور این همه حمله میشود سمت من؟
چطوری میشود منی که همیشه سعی کردم در کنار مردم باشم، همیشه سعی کردم که مصلحتاندیشی نکنم، بیایم اینجوری مورد حمله قرار بگیرم؟ کاری که هرگز نکردم. من هرگز، امکان ندارد، من توی زندگی ام دست مسئولی رو - جلوی دوربین، پشت دوربین، اینور، اونور - هرگز نبوسیدم و نخواهم بوسید.
همیشه اصول خودم رو داشتم، پای حرفم ایستادم، کنار مردم بودم. حق من این هجمههای عجیب و غریبی که سمت من آومده نیست. همه میدانند من عاشق کار کردن هستم. همیشه هم گفتم من عاشق کار کردن هستم، ولی نه به هر قیمتی.
اگه شرایطش مهیا باشه، در فوتبال ۳۶۰ به فعالیت خودم ادامه می دهم، در کنار تیم درخشانی که دارم. ولی اگر به هر دلیلی نگذارند که من کار کنم و اصول خودم رو داشته باشم و کنار مردم باشم، یک روزنه، یک دریچه، یک پنجره، یک جایی را پیدا میکنم، سعی میکنم به عشق همیشگی خودم به فوتبال، به برنامهسازی، به رسانه، و در کنار شما مردم عزیز باشم.
خیلی ممنون.
بیشتر بخوانید: واکنش لایو عادل فردوسیپور به فیلتر فوتبال۳۶۰؛ باورم نمیشود/ آقای قلعهنویی گفته بود... +ویدیو