رقابتهای لیگ برتر از جمعه ۲۳ مردادماه آغاز میشود؛ لیگی که بعید است واجد ویژگیهایی مانند کیفیت فنی بالا یا حتی استقبال پرشور تماشاگران باشد. همه میدانیم از فوتبالی که اقتصادش با بحران دستوپنجه نرم میکند، ورزشگاههایش هنوز با استانداردهای روز فاصله دارند و باشگاههایش با مشکلات مالی و مدیریتی دستبهگریبان هستند، نمیتوان انتظار معجزه داشت.
از دل چنین لیگی، قرار نیست یک بهشت فوتبالی متولد شود.
از سوی دیگر، تا جام ملتهای آسیا ۲۰۲۷ هم زمان زیادی باقی نمانده است. زمستان امسال، تیم ملی باید وارد مهمترین آزمون چهار سال اخیر خود شود؛ اما از همین حالا میتوان حدس زد خبری از اردوهای سطح بالا، بازیهای تدارکاتی بزرگ و برنامهریزی حرفهای نخواهد بود.
نه اسپانیا مقصد اردوی تیم ملی است، نه فرانسه و آرژانتین در فهرست حریفان تدارکاتی قرار دارند. تیمی که در جام جهانی حضور داشت هم قرار نیست یکشبه متحول شود و پوست بیندازد.
پس چه چیزی تغییر کرده است؟ تقریباً هیچ چیز.
همهچیز بر همان پاشنهای میچرخد که سالهاست فوتبال ایران را از رسیدن به یک موفقیت بزرگ دور نگه داشته است. بنابراین اگر هر مربیای قصد دارد هدایت تیم ملی را بر عهده بگیرد، بهتر است از همین امروز بداند با چه واقعیتی روبهروست که بعداً هیچ عذر و بهانهای از آنها پذیرفته نخواهد شد.
بیشتر بخوانید: آخرین خبر از وضعیت امیر قلعهنویی در تیم ملی
