ابراهیم شکوری، مربی و دستیار حسین عبدی در تیم ملی زیر ۲۳ سال ایران در گفتوگو با روزنامه فدراسیون، اردوی اخیر این تیم در ترکیه را گامی مهم در مسیر آمادهسازی برای بازیهای آسیایی ناگویا دانست و اظهار داشت: اردوی بسیار مفیدی را پشت سر گذاشتیم. با توجه به کیفیت بازیکنانی که در اختیار داریم، تمرینات در سطح مطلوبی برگزار شد و سه دیدار دوستانه نیز مقابل تیمهای ترکیهای انجام دادیم که از نظر فنی برای کادر و بازیکنان بسیار ارزشمند بود. امیدوارم این روند ادامه پیدا کند تا بتوانیم با آمادگی کامل راهی بازیهای آسیایی ناگویا شویم.
او درباره شرایط دشوار تیم ملی امید ایران در مرحله گروهی بازیهای آسیایی گفت: سالهاست که تیم امید نتوانسته به نتایج مورد انتظار برسد و همین مسئله روی جایگاه ایران در سیدبندی مسابقات تأثیر گذاشت. قرار گرفتن در سید سوم باعث شد با تیمهای قدرتمندی مانند امارات، چین و کره شمالی همگروه شویم. بدون تردید گروه سختی پیشرو داریم، اما هدف همه اعضای تیم این است که نماینده شایستهای برای فوتبال ایران باشیم و نتیجهای در شأن کشورمان کسب کنیم.
دستیار حسین عبدی با اشاره به اهمیت موفقیت تیم امید افزود: به اعتقاد من، در شرایط فعلی نتیجهگیری تیم امید حتی اهمیت ویژهتری پیدا کرده است. فوتبال ایران در سالهای اخیر حضور در جام جهانی را تجربه کرده، اما مدتهاست که در رده امید به موفقیت چشمگیری در آسیا نرسیدهایم و از حضور در المپیک نیز دور ماندهایم. امیدوارم با همکاری باشگاهها و حمایت همه ارکان فوتبال، این تیم بتواند این روند را تغییر دهد.
شکوری در ادامه به حضور پررنگ بازیکنان تیم امید در نقلوانتقالات تابستانی اشاره کرد و گفت: استقبال باشگاههای بزرگ از این بازیکنان اتفاقی نیست. بسیاری از این نفرات از پنج، شش سال قبل و در تیمهای پایه، بهویژه در دوره حضور حسین عبدی در رده نوجوانان و جوانان شناسایی و پرورش یافتند. امروز ثمره همان سرمایهگذاری را میبینیم و طبیعی است که باشگاههای مدعی به دنبال جذب چنین استعدادهایی باشند.
او همچنین درباره فعالیت باشگاهها در بازار نقلوانتقالات تأکید داشت: جذب بازیکن تنها بخشی از مسیر است و مهمتر از آن، ایجاد تعادل و هماهنگی در ترکیب تیمهاست. اگر بازیکنان تیم امید در بازیهای آسیایی بدرخشند، بدون شک مسیر حضور آنها در فوتبال حرفهای و حتی لیگهای معتبر خارجی نیز هموارتر خواهد شد.
بیشتر بخوانید: عبدی وعده داد: از ناگویا به المپیک میرسیم