خورخه مسی، پدر لیونل مسی، جمعهشب در شهر روساریو و در ۶۸ سالگی، پس از سالها مبارزه با بیماری درگذشت.
خورخه یکی از اصلیترین عوامل پشت موفقیتهای فوقالعاده پسرش، لیونل، بود و پس از درگذشت او، پیامهای تسلیت و ادای احترام بسیاری منتشر شد. بارسلونا مراتب تسلیت خود را ابراز کرد و نیوولز اولد بویز، باشگاه محبوب خورخه، نیز از اندوه و سوگ عمیق خود سخن گفت.
خورخه که پیشتر در یک کارخانه فولاد کار میکرد، بعدها نقشی بسیار مهم در شکلگیری یکی از بزرگترین دورانهای حرفهای تاریخ فوتبال ایفا کرد. او لئو، کوچکترین فرزند از میان سه پسرش و برادر بزرگتر ماریا سول، را از ششسالگی به نیوولز اولد بویز برد تا فوتبالش را در این باشگاه آغاز کند.
استعداد فوقالعاده ستاره آینده فوتبال از همان ابتدا کاملاً آشکار بود، اما مسی از کمبود هورمون رشد رنج میبرد؛ مشکلی که میتوانست پیش از آنکه دوران حرفهای او حتی آغاز شود، به پایان رویای فوتبالیاش منجر شود.
وقتی نیوولز پرداخت هزینههای درمان او را متوقف کرد، خورخه متوجه شد که باید کاری انجام دهد. او بارسلونا را متقاعد کرد که پسرش را مورد آزمایش قرار دهد و در سپتامبر ۲۰۰۱، زمانی که لیونل ۱۴ ساله بود، او را برای حضور در یک دوره آزمایشی دو هفتهای در باشگاه کاتالان همراهی کرد.
کارلس رکساچ، مدیر وقت بارسلونا، از استعداد مسی متقاعد شده بود و تواناییهای لئو برای او کاملاً آشکار بود. با این حال، بارسلونا در آن مقطع با مشکلات مالی جدی روبهرو بود و دیگر مدیران باشگاه درباره اینکه آیا جذب مسی با توجه به هزینهای که در آن زمان مبلغی قابل توجه محسوب میشد، ارزش دارد یا نه، تردید داشتند.
خورخه که همچنان نگران هزینههای درمان هورمون رشد پسرش بود و باید این هزینهها را تأمین میکرد، بررسی گزینههای دیگر را آغاز کرد. او پیشتر از سوی ریورپلاته، یکی از غولهای فوتبال آرژانتین، جواب رد گرفته بود، اما رئال مادرید و اتلتیکومادرید نیز به جذب مسی علاقهمند شده بودند.
در جلسهای که حالا به یکی از داستانهای افسانهای فوتبال تبدیل شده، در دسامبر ۲۰۰۱ و در یک باشگاه تنیس، قرارداد انتقال مسی به بارسلونا نهایی شد؛ البته روی یک دستمال کاغذی.
کارلس رکساچ در گفتوگو با ESPN درباره آن ماجرا گفت: «خورخه فکر میکرد بارسلونا دارد وقتکشی میکند. من آنجا نبودم و دقیقاً نمیدانم چه اتفاقی افتاده بود، اما وقتی با خورخه ملاقات کردم، متوجه شدم که او از هیچچیز مطمئن نیست. فکر میکنم به بارسلونا اعتماد نداشت و به نظر میرسید مستأصل شده است. بنابراین یک شب در باشگاه تنیس پومپیا با جوزپ ماریا مینگلا و اوراسیو گاجیولی ملاقات کردم و در حالی که با خورخه تلفنی صحبت میکردم، او به من گفت: اگر این موضوع بهزودی حل نشود، ما میرویم. باید به بوینس آیرس برگردم و نمیبینم که اتفاقی در حال رخ دادن باشد. همان لحظه بود که با تصمیمی فوری، همهچیز را نهایی کردم.»
رکساچ روی یک دستمال و به زبان اسپانیایی نوشت: «در بارسلونا، در تاریخ ۱۴ دسامبر ۲۰۰۰، در حضور مینگلا و اوراسیو، کارلس رکساچ، مدیر ورزشی باشگاه فوتبال بارسلونا، بدینوسیله تحت مسئولیت خود و بدون توجه به هرگونه نظر مخالف، با جذب بازیکن، لیونل مسی، موافقت میکند؛ مشروط بر اینکه به مبالغ توافقشده پایبند باشیم.»
این سند، اگرچه شیوه تنظیم آن کاملاً غیرمعمول بود، از نظر قانونی الزامآور محسوب میشد و به امضای رکساچ و دو چهره دیگر بارسلونا، مینگلا و گاجیولی، رسید. این دستمال دو سال پیش در یک حراجی به مبلغ خیرهکننده ۷۶۲ هزار و ۴۰۰ پوند به فروش رسید.
از آن مقطع به بعد، خورخه در آن واحد مدیر برنامه، محرم اسرار و پدر لیونل بود.
در حالی که سلِیا، مادر لئو، به همراه سه فرزند دیگر خانواده به روساریو بازگشتند، خورخه در بارسلونا کنار پسر طلاییاش ماند. او حتی اصرار داشت پسرش به جای اقامت در کنار دیگر کودکان در لاماسیا، با خودش در یک آپارتمان در شهر زندگی کند.
مسی در سال ۲۰۰۷ در گفتوگو با رادیو دل پلاتا گفت: «پدرم همیشه کنارم بود. گاهی وقتی به بارسلونا رسیدیم، خودم را در اتاقم حبس میکردم و گریه میکردم. پدرم هم گاهی بدون اینکه من ببینمش، همین کار را میکرد؛ یا فکر میکرد من او را نمیبینم. وانمود میکردیم هر دو خوب هستیم، اما نبودیم. حتی وقتی حالمان بد میشد، پدرم از من میپرسید که میخواهم چه کار کنم؛ میخواهم بمانم یا برگردم. من میخواستم بمانم و او هم کنارم ماند.»
در حالی که مسی مسیر پیشرفت خود را در لاماسیا ادامه میداد، خورخه در سال ۲۰۰۴ نخستین قرارداد حرفهای پسرش را مذاکره کرد. دو سال بعد نیز بارسلونا مجبور شد در برابر علاقه جدی اینتر برای جذب ستاره جوان خود مقاومت کند.
هرچه شهرت لئو بیشتر میشد، ظرفیت درآمدزایی او نیز افزایش پیدا میکرد و از آنجا که یک سوپرایجنت در کنار خود نداشت، این خورخه بود که مسئولیت استفاده حداکثری از این فرصتها را بر عهده داشت. این ستاره آرژانتینی در طول دوران درخشان حرفهای خود با برندهایی مانند آدیداس، پپسی، بادوایزر و کونامی، قراردادهای پرسودی امضا کرد. در سال ۲۰۱۷، خورخه قراردادی چهار ساله به ارزش ۵۵۵ میلیون یورو، معادل حدود ۴۸۰ میلیون پوند در آن زمان، برای پسرش مذاکره کرد؛ قراردادی که مسی را به پردرآمدترین ورزشکار تاریخ تبدیل کرد.
لئو پس از آن دو فصل فراموشنشدنی را در پاریسنژرمن سپری کرد و سه سال پیش، خورخه بار دیگر در شکلگیری یک قرارداد تاریخی دیگر برای پسرش نقش داشت.
مسی علاوه بر دستمزد پایه خود در اینترمیامی، سهمی از قرارداد حق پخش اپل تیوی با لیگ MLS نیز دریافت میکند؛ مبلغی که گفته میشود برای این فوقستاره جهانی حدود ۵۰ میلیون دلار (۳۷ میلیون پوند) ارزش دارد. همچنین در سال ۲۰۲۳، شرکت سرمایهگذاری «پلی تایم» راهاندازی شد؛ یک منبع درآمدی دیگر برای برند مسی.
خورخه پیش از مرگش برای مدتی طولانی با بیماری دستوپنجه نرم میکرد و نتوانست پسرش را در جام جهانی این تابستان تماشا کند؛ موضوعی که گفته میشود در فوران احساسات مسی در جریان پیروزی تیمش در نخستین بازی این تورنمنت بیتأثیر نبوده است.
پدر لئو میراث بزرگی از خود به جا گذاشت؛ مردی که نقش مهمی در پرورش آنچه بسیاری او را بزرگترین فوتبالیست تاریخ میدانند، ایفا کرد.
نیوولز اولد بویز در ادای احترام به خورخه نوشت: «خورخه حامی و فردی بود که به همراه همسرش، سلِیا، با بینش، جدیت و محبت، مسیر حرفهای بزرگترین بازیکن تاریخ را تقویت کردند. حمایت همیشگی او و رهبریاش در پشت صحنه، برای همراهی با هر قدم از مسیر حرفهای لیونل، نقشی اساسی داشت.»
بیشتر بخوانید: خورخه مسی پدر لیونل مسی درگذشت
