جمله ثابت صحبت های اهالی فوتبال «هیچکس از تیم بزرگتر نیست» و کاربرد اصلی این جمله برای مقابله با بازیکن سالاری است. بازیکن سالاری که ریشه بیشتر مشکلات باشگاه ها و تیم ملی ماست.
وقتی یک یا چند بازیکن بدلیل جایگاه، کارنامه، اسم و رسم، محبوبیت، سابقه و نفوذشان، بیش از حد معمول در تصمیمات تیم و باشگاه اثرگذار میشوند، اقتدار مربی و مدیر یا قوانین تیم تحت تاثیر آنها قرار می گیرد.
سهراب که علاوه بر کسب نتایج قابل قبول در لیگ و نتیجه ای عالی در آسیا نشان داده به مسایل فنی اشراف کامل دارد، در مدیریت رختکن هم فرد توانمندی است. او بخوبی در مواجهه با کوشکی و برخورد با صالح حردانی عمل کرد و پیش از آنهم در نقل انتقالات و داستانهای رامین رضاییان، نشان داد راه موفقیت را بلد است.
ارزش کار سهراب جایی بیشتر نمایان می شود که می دانیم پنجره استقلال بسته است و او عملا نمیتواند جایگزینی برای آنها انتخاب کند ولی او نظم تیمی را ارجح دانسته و تا اینجا نتیجه آنرا هم گرفته است.
همان شب که سهراب در بازی اول لیگ نخبگان کولاک کرد و برد، جواد نکونام که از نظر تجربه بازی و مربیگری از او جلوتر است، ناکام شد. آن هم از ناحیه مشکل همیشگی قلب دفاع و سوتی های شجاع که تاکنون هیچ مربی در تراکتور نتوانسته او را نیمکت نشین کند.
اگر مربیان ما بتوانند در عمل هم ثابت کنند که هیچ بازیکنی از تیم بزرگتر نیست، براحتی میتوانند فرامین تاکتیکی و فنی خود را در تیم اجرایی کنند. حالا باید دید زور نکونام به شجاع برای حل مشکل تیم، می رسد؟
مسعود تلاشان - باشگاه خبرنگاران آزاد
شما همراهان دستبهقلم خبرورزشی هم میتوانید برای ارتباط با باشگاه خبرنگاران و ارسال یادداشت، روی این لینک کلیک فرمایید.
