از اواخر دهه نود شمسی تا همین سه فصل پیش که پرسپولیس قهرمان لیگ برتر شد، تیم های استقلال، تراکتور و سپاهان، به عنوان مدعیان همیشگی قهرمانی طی ائتلافی نانوشته با مواضعی هماهنگ در مقابل پرسپولیس اقدام می کردند؛ کارهایی که با آوردن پرچم ژاپن به ورزشگاه شروع شد و با تبریک قهرمانی به آبی ها در فصلی که پرسپولیس با گل گولسیانی قهرمان شده بود، ادامه یافت.
عهد اخوت این سه تیم با قهرمانی های متوالی قرمزها محکم تر می شد، تا جاییکه وقتی آن ها در مقابل یکدیگر از داوری ضربه می خوردند، کاری به هم و داوری نداشته و اشتباهات داوری به نفع پرسپولیس بزرگنمایی می شد! به عنوان مثال در فصل ۹۹-۹۸، پیش از صدرنشینی آبی ها با استراماچونی، داور در بازی سپاهان مقابل استقلال، هند واضح کیروش استنلی را پنالتی تشخیص نداد تا دو امتیاز آبی ها بپرد، اما تماشاگران استقلال این اشتباه داوری را به مانند اشتباهات گرفته شده به نفع قرمز ها، در بوق و کرنا نکردند.
سه فصل قبل هم در بازی رفت استقلال مقابل طلایی پوشان اصفهان، اگر داور آن پنالتی اشتباه را به ضرر آبی ها نمی گرفت، با وجود گل آفساید پرسپولیس، تیم نکونام قهرمان می شد، اما طرفداران استقلال، آن پنالتی را فراموش کرده و فقط گل آفساید پرسپولیس را می دیدند. اما در پایان فصل نیمه تمام سال گذشته، دعوا بر سر سهمیه آسیایی و اعلام قهرمان، این ائتلاف گذشته را شکست و به نظر می رسد اتحاد جدیدی را شکل داده است.
درخواست تاجرنیا برای اعطای جام قهرمانی به این تیم، مواضع رقبای اصلی آن ها را به هم نزدیک تر کرده است؛ بعد از بیانه های هماهنگ پرسپولیس، تراکتور و سپاهان در مخالفت با قهرمان اعلام شدن استقلال، مشخص شد نه آن ائتلاف سه در مقابل یک گذشته، دائمی بوده و نه همگرایی فعلی این سه باشگاه، ابدی است. تنها موردی که رقبای قدیمی را به هم نزدیک کرده یا از هم دور می کند، ذینفع بودن یا نبودن از عضویت در چنین ائتلاف های شکننده ای است!
عبدالقادر پوزیده| باشگاه خبرنگاران آزاد
شما همراهان دست‌به‌قلم خبرورزشی هم می‌توانید برای ارتباط با باشگاه خبرنگاران و ارسال یادداشت، روی این لینک کلیک فرمایید.
