به نظر می‌رسد تغییر نسل در تیم ملی فوتبال ایران همچنان بیشتر از آنکه یک برنامه جدی و هدفمند باشد، به تصمیم‌هایی مقطعی و موردی محدود شده است. فهرست جدید تیم ملی و دعوت نشدن چند بازیکن باتجربه و پا به سن گذاشته، این امیدواری را ایجاد کرد که امیر قلعه‌نویی بالاخره به فکر جوان‌گرایی افتاده و قرار است با نگاهی تازه، مسیر متفاوتی را برای آینده تیم ملی ترسیم کند؛ اما صحبت‌های اخیر سرمربی تیم ملی تا حدود زیادی این خوش‌بینی را زیر سؤال برد.
قلعه‌نویی در تازه‌ترین اظهاراتش تأکید کرده بازیکنانی که در گذشته برای تیم ملی زحمت کشیده‌اند، همچنان در تفکرات او حضور دارند و اگر از نظر فنی و آمادگی شرایط مناسبی داشته باشند، سن نمی‌تواند مانع دعوتشان شود. شاید در نگاه اول این حرف منطقی به نظر برسد، چراکه هیچ بازیکنی نباید صرفاً به دلیل سن از تیم ملی کنار گذاشته شود، اما مسئله اصلی جای دیگری است؛ آیا قرار است تیم ملی همچنان با همان تفکرات و همان معیارهای گذشته اداره شود یا قرار است برای آینده فوتبال ایران تصمیم‌های تازه‌ای گرفته شود؟
سرمربی تیم ملی از تغییر نسل به‌عنوان اتفاقی طبیعی یاد می‌کند و می‌گوید بهترین‌ها باید به تیم ملی دعوت شوند، اما این توضیحات نمی‌تواند نگرانی درباره تداوم نگاه محافظه‌کارانه به ترکیب تیم ملی را برطرف کند. وقتی بازیکنان قدیمی همچنان در تفکرات سرمربی حضور پررنگی دارند، طبیعی است که جوان‌ها برای رسیدن به جایگاه ثابت با مسیر دشوارتری مواجه شوند.
البته کنار گذاشتن چند بازیکن مسن در فهرست اخیر اتفاق مثبتی بود، اما نباید یک تصمیم را به معنای تغییر رویکرد کلی کادر فنی تلقی کرد. تیم ملی برای حضور قدرتمند در جام جهانی به خون تازه، انگیزه و بازیکنانی نیاز دارد که بتوانند چند سال آینده فوتبال ایران را بسازند، نه اینکه صرفاً با تکیه بر نام‌ها و خاطرات گذشته، ترکیب تیم ملی را حفظ کنند.
مشکل اینجاست که از صحبت‌های قلعه‌نویی هنوز نشانه روشنی از یک پروژه جدی برای عبور از نسل قدیم دیده نمی‌شود. ظاهراً قرار نیست بازیکنان قدیمی به‌سادگی از معادلات تیم ملی خارج شوند و جوان‌گرایی هم تا اطلاع ثانوی باید در کنار همان تفکرات قدیمی پیش برود!
در همین باره بخوانید: تیم ملی را تحقیر کردند، صدایشان هم درنیامد؛ فقط بلدند برای منتقدان و رسانه‌ها شاخ‌وشانه بکشند!