۰ نفر
سه‌شنبه ۳۰ آذر ۱۳۹۵ - ۱۰:۱۲

چه خوش گفت علیرضا منصوریان؛ آنجا که از تفکیک مربیگری و بیزنس گفت! چه درست یادآور شد که مربیگری، «بیزنس‌وردار» نیست! چه زیبا و چه به موقع متذکر شد که عالم بیزنس، از عالم مربیگری و از عالم کوچینگ جداست و این دو عالم با هم جمع نمی‌شوند!

نمیتوان هنگام یارگیری- از لحظه پسند کردن و خریدارانه نگاه کردن- مثل یک «بیزنسمن» وارد معامله شد!

نمیتوان هنگام «ارنج تیم» نگاه بیزنسی داشت! نمیتوان در تعویضها، اصول «بیزنسمندانه» را مدنظر قرار داد! خلاصه کلام اینکه مربیگری یک امر است، «بیزنس» امری دیگر که 180 درجه مباینت و مخالفت دارند! مربی، نباید اهل بیزنس باشد! مربیگری نباید با شائبههای «بیزنسگری» آلوده شود! شرطی کردن حضور! مشروطی کردن بازی! معامله بر سر دقایق بازی!

مربیگری باید خالص باشد! باید پاک باشد! باید قابل دفاع و تردیدناپذیر باشد! باید سرشار باشد از امانتداری و امین بودن! هم امین باشگاه! هم امین بازیکنان! هم امین همه! پاکدست و پاکدل و پاکچشم! همانطور که منصوریان خواسته است! بیهیچ واسطهای در این وسط! بیهیچ درصدبگیر و پورسانتخواهی در این میان! متکی به لیاقت! تکیه زده به استعداد و عرضه خویش!

ذوبآهن جور دیگری بازی میکند! بازی ذوبآهن، نتیجهبخشتر از بازیهای هر تیم دیگری است! ذوبآهن به غایت ساده بازی میکند! از فرط سادگی، بازی ذوبآهن که همیشه از «بیزنس» دور بوده و فراری و گریزان بوده، واجد پیچیدگیها شده است!

ذوبآهن، حتی تحت تأثیر «تکانههای» تغییر مربی هم خود را نباخت و سر سوزنی وا نداد!

تیم مجتبی حسینی- تیم ذوبآهن- کارنامهدار شده است! مجتبی حسینی از ذوبآهن، تیم دیگری ساخته است و از بازیکنانش هم بازیکنان دیگری! ذوبآهن در غیاب حدادیفر و بدون هادی محمدی، کاوه رضایی و مسعود حسنزاده، بدل به تیمی شده است که میبینیم! تیمی که 5 بازی را با 5 برد به پایان میبرد! تیمی که در 5 بازی، 15 امتیاز میگیرد! تیمی که در این 5 مسابقه 11 گل میزند و فقط یک گل میخورد! تیمی که پرسپولیس را شکست میدهد! تیمی که در لیگ آسیا هم حریف و صاحب حرف است!

درباره ذوبآهن، باید عمیقتر بود! درباره تیمی که اصفهان و اصفهانیان را به وجد آورده باید ژرفنگرتر بود! ذوبآهن- باشگاه و تیم فوتبال آقای آذری- در یک روند ویژه به اینجا رسیده است! «آناتومی» این پروسه، چرایی این ترقی باید دستور کار یک پروژه تحقیقاتی باشد! یک درسنامه مدیریتی!

ذوبآهن، در غیاب یحیی گلمحمدی، هم میبرد و هم فوتبال متفاوتی بازی میکند! در تیمی که یحیی ندارد! ردپای گلمحمدی قابل رؤیت است! هنوز فوتبال هدفمند! هنوز چینش مکمل! هنوز مالکیت توپ! هنوز استفاده از تمام عرض و طول زمین! هنوز فرصت باز فردی را منظور اصلی قرار دادن! هنوز قدرت بازی تیمی را در اولویت دانستن! کاری کردن که مهدی رجبزاده بهترین بازیهای عمرش را میکند و کاری کردن که گمنامترین جوان لیگ (مهران درخشانمهر) هم بهترین بازیاش را عرضه میدارد؛ 20 سال کوچکتر از کاپیتان!

در بازی ذوبآهن، نکته نوپدیدی وجود ندارد! مجتبی حسینی، انگار خود یحیی گلمحمدی بوده و هست! زبان فوتبال «آقا مجتبی» همان زبان پیشین تیم ذوبآهن است! تیمی که اصلیترین یارانش را ندارد! اما تیم قویتر دارد! تیمی که فهم مشترک و درک مشترک دارد، اما «ادا»ی مشترک و اطوار کنار زمین هیچ ندارد!

برچسب‌ها

برگزیده‌ها

خبرویژه

پربازدیدترین

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
7 + 0 =
Topic[id:62, title:اخبار-قدیمی] - __ [] __
Topic[id:62, title:اخبار-قدیمی] - __ [] __
Topic[id:62, title:اخبار-قدیمی] - __ [] __
Topic[id:62, title:اخبار-قدیمی] - __ [] __
Topic[id:62, title:اخبار-قدیمی] - __ [] __

پربازدیدترین

Topic[id:62, title:اخبار-قدیمی] - __ [] __
Topic[id:62, title:اخبار-قدیمی] - __ [] __

آخرین عناوین

Topic[id:62, title:اخبار-قدیمی] - __ [] __
Topic[id:62, title:اخبار-قدیمی] - __ [] __
بلیط هواپیما