به گزارش روزنامه خبرورزشی، ديگو پابلو سيمئونه، سرمربي آرژانتيني باشگاه اتلتيكومادريد، پنجمين سال حضورش روي نيمكت مربيگري اين تيم را در شرايطي آغاز ميكند كه تيمش در رقابتهاي اين فصل لاليگا، مثل فصول پيش موفق ظاهر نشده است. روزنامه ماركا به همين بهانه گفتوگوي مفصلي را با اين مربي انجام داده.
* در هنگام شروع كار در اتلتيكو فكرش را ميكرديد كه 5 سال اينجا بمانيد؟
راستش هيچ وقت اين شرايط را تصور نميكردم. من در زمان حال زندگي ميكنم و روز به روز پيش ميروم. بهترين راه اين است كه بدون نگاه كردن به كارهايي كه انجام ميدهيد، به انجامشان ادامه دهيد. خيلي از بازيكنان از آن زمان تا حالا در تيم ماندهاند: گابي، فيليپه، خوانفران، گودين، كوكه و سائول كه آن موقع بچه بود. اميدوارم كسي را فراموش نكرده باشم.
* سيمئونه امروز در مقايسه با سيمئونه 5 سال پيش چه تغييراتي كرده؟
صحبت كردن در اين باره سخت است. فكر نميكنم خيلي عوض شده باشم. به ويژه به عنوان يك انسان. البته كسي كه از بيرون تو را نگاه ميكند، ممكن است نظر ديگري داشته باشد ولي از ديد اطرافيانم، همان آدم هميشگي هستم. به عنوان يك سرمربي قطعاً بهتر شدهام. چون فوتباليستهايم مرا مبدل به مربي بهتري كردهاند. اين فرصت را يافتم تا ايدههايم را با بازيكنانم پرورش دهم. سخت است بتوانم چنين تجربهاي را در كارنامه مربيگريام تكرار كنم.
* فكر ميكني كه اتلتيكوي شما تبديل به يك الگو براي ساير تيمها شده؟
فكر ميكنم به نحوي از تيمهاي ديگر دعوت كردهايم كه شانسشان را امتحان كنند. قبلاً تيمهاي كمتري هيجان رقابت كردن داشتند ولي ما اين حس را به آنها منتقل كرديم. دو يا سه سال پيش ميگفتيم لاليگا خستهكننده است و امروز ميبينيم كه اينطور نيست. شرايط طوري شد كه همه ميگويند اگر اتلتيكو توانست، چرا ويارئال نتواند؟ چرا سوسيهداد نتواند؟ چرا سويا نتواند؟ مطمئنم والنسيا به روزهاي اوجش بازخواهد گشت. رقابت سالم همين است.
* در لاليگا كاركشته شدهاي. نظرت در مورد شغلت چيست؟
سخت است بتواني ساليان سال در يك تيم بماني. در همه دنيا همين است؛ به جز آرسنال. احتمالش كم است كه دائماً پيشرفت كني و جزو مدعيان باقي بماني. بهترين راه از نظر من اين است كه نگاه نكني كه قبلاً چهكار كردهاي و به دنبال چالشهاي بيشتري باشي. فصل گذشته در همين زمان ما 7 امتياز بيشتر از الانمان در لاليگا داشتيم ولي تيممان تا اين اندازه منسجم نبود.
* خودت را مثل ونگر نميبيني؟ سالهاي طولاني در يك تيم.
چطور ميتوانم چنين آناليزي داشته باشم؟ گفتم كه دو سال قرارداد دارم و گفتم كه روزي اينتر را هدايت خواهم كرد. از آن روز به بعد همه مرا در حال جدايي از اتلتيكو ميبينند اما ممكن است تمديد كنم. سخت است در آينده بتوانم تيمي بهتر از اتلتيكو پيدا كنم. پس چرا نبايد در جايي كه دوست دارم بمانم؟ اينجا شرايطم خوب است و همه از من توقع دارند. شايد اينجا همان جايي است كه دنيا برايم تدارك ديده بود. سخت است بگويي كه ميخواهي 10 سال بماني. چون هر زمان ممكن است اخراج شوم. سخت هم هست كه بگويم كه فردا ميروم. انرژي و احساساتم مرا هدايت ميكنند و اين را بازيكنانم به من ميدهند. چالش فعلي من اين است كه جوانترها بتوانند قدرتي بيابند كه در جمع بزرگان باشند. من با سائول، كاراسكو، خيمنس، ورساليكو، كورئا و كوكهها ميجنگم.
* بعد از فينال ميلان تصميم به كاستن از مدت قراردادت گرفتي.
بارها با اعضاي كادر فني در اين باره صحبت كرديم؛ سالي خاص بود. سالي كه در فينال ليگ قهرمانان اروپا ضربه سختي خورديم. طبيعي است؛ ضربه خورديم چون در ضربات پنالتي يك بازي فينال را باختيم. ما نه از هدفمان دور شدهايم و نه نزديك هستيم. با شناختي كه از شاگردانم دارم، ميتوانيم موفق شويم.
* قرارداد بسياري از بازيكنان تيم تمديد شده. فكر نميكنيد كه برخي از آنها بيش از حد ريلكس كار را دنبال ميكنند؟
همه با احساسات كار ميكنند. يك فوتباليست وقتي به زمين ميرود، به اين فكر نميكند كه چقدر درآمد دارد، اين مربي و سيستم بازي است كه انگيزه را در بازيكن ايجاد ميكند تا بهتر كار كند. بعيد ميدانم كه يك بازيكن بعد از تمديد قراردادش، انگيزههايش را از دست بدهد. يك بازيكن با درآمد بيشتر فروتنياش را از دست نميدهد.
* نمي ترسي كه تيمتان به چمپيونزليگ 2018-2017 نرسد؟
وقتي آمدم، به مديران تيم گفتم هدف ما اين است كه سوم يا چهارم شويم. آنها به من گفتند: «ما 15امتياز با اين جايگاه فاصله داريم ولي ممكن است.» واقعيت همين بود كه ما زياد دور نبوديم. تيم خوب كار كرد و الان هم تيم خوبي داريم. هميشه ترس و ترديد وجود دارد ولي ما ترسي نداريم.
* بدترين چيز، دوري از اعضاي خانواده است، نه؟
براي خيليها مهم نيست. ولي من 5 سال است كه به صورت مداوم در كنار فرزندانم نبودم. آنها به من ميگويند بيا و در آرژانتين مربيگري كن. ولي من ميگويم اگر اينجا هستم، به اين خاطر است كه دوست دارم اينجا باشم. اين شرايط فعلي زندگيام است. ميدانستم كه به اينجا ميآيم و سران باشگاه هم اين فرصت را برايم فراهم كردند. بعد از آن هم زندگي حرفهاي من و هم اوضاع باشگاه تغيير كرد.
* بهترين و بدترين تجربهتان در اتلتيكو چه بوده؟
قهرماني در لاليگا بهترين تجربهام بود. سالها بعد در كتابها ميخوانيم كه اتلتيكو در شرايطي قهرمان شد كه رقابت با رئال و بارسا عملاً غيرممكن بود. اين لحظهاي تاريخي براي تيم بود. بدترينش هم ناكامي در دومين فينال ليگ قهرمانان اروپا در ميلان بود. من مسئوليت سنگيني روي شانههايم دارم و بعد از فينال ميلان اين مسئوليت بيشتر شد. خودخواه نيستم ولي حس ميكنم كه همه جام را مال ما ميدانستند و مسئوليت تيم بر عهده من بود. ولي نشد كه قهرمان شويم. بار سنگيني روي دوشم قرار دارد.