۰ نفر
چهارشنبه ۴ اسفند ۱۳۹۵ - ۰۹:۴۰

استقلال به چه عاملی باخت؟ پس از شش برد پی‌درپی، سریال پیروزی‌های استقلال چگونه قطع و پاره شد؟ الاهلی، از قدرت فائقه‌اش استفاده كرد و دو بار گل زد و 2 گل همسان و همشكل زد، ‌یا عوامل دیگری- از جمله اشتباه محاسبه خود استقلال- این نتیجه را روی دست تیم آقای منصوریان باقی گذاشت؟

1-اول باید پذیرفت كه باخت بیمعنایی بود! قبل از هر چیز باید دانست كه این نتیجه قابل اجتناب بود! استقلال در دو لحظه كه به نظر میرسد همه چیز را به كام خود میبیند، روی نوعی از غفلت و روی نوعی از راحتی خیال گل خورد و مزد عدم تمركزش در لحظههای خاص دفاعی را گرفت!

استقلال، درست از آنجا آسیبپذیر شد كه نقطه قوتش بود! بازی بلند توسط حریف! نبرد آسمانخراشهای آبی در دالان 18 قدم خودی! بیعمل و بیواكنش نشان دادن دفاع استقلال، در جوار خط دروازه! در واقع فیل دروازه استقلال، دوباره یاد هندوستان كرد!  مهارتهای دفاعی دروازهبان استقلال را باز هم دیدیم كه اینبار خودش را در شوتگیری نشان میداد؛ در كنارش عدم تسلط در خروج از دروازه و یا واكنشهای نامؤثر و دیرهنگام را هم دیدیم!

2- این سؤال دوباره خودش را مطرح كرد و به چشمها كشید: ...یك تیم، یك تیپ گل را چگونه نمیخورد؟ یك تیم قدرت دفاعیاش را در خارج شدن از دروازه، چگونه به رخ میكشد؟ یا به رخ نمیكشد؟ یا نیازی به مشت كردن توپ توأم با پروازهای بلند ندارد؟

در یك كلام؛ استقلال به برتری مطلق، حتی به برتری نسبی حریف نباخت! استقلال باخت چون در بازی عادیاش و در عادتهای حركتیاش به اشتباه دست برد! مثلاً این اشتباه كه از سرعت بازی خود كاست! و یا این اشتباه كه وزن حركتی تیمش را كاهش داد و به یواش حركت كردن (چیزی در مایههای اسلوموشن) روی آورد! حركتی كه خلاف نظم بازی استقلال بود! فوتبالی كه با ذهنیت شكل گرفته در این تیم هماهنگی و همخوانی نداشت!

3- باخت بدی بود! باختن همیشه بد است! باخت خوب نداریم! باختن خوب وجود خارجی ندارد! اما این باخت بههنگام بود! اگر قرار بود استقلال، یك جا ببازد كه به خودش بیاید، زمانش همین الان بود!

همین الان كه رگههای محو و خفیفی از خودباوری زیاده از حد كه مقدمه غرور است، در حال به چشم خوردن بود!

همین الان كه استقلال حق انتخاب دارد! انتخابی میان بازی چالشی كه به بردهای ششگانهاش منجر شد یا بازی ایستا و غیرمجادلهای شیك و مجلسی كه توپ را از پای یاران منصوریان دور كرد و دورتر هم خواهد كرد! نمایش غلط و انتخاب اشتباه و ترجیح نابجای نیمه اول كه در دقایق پایانی بازی هم تكرار شد تا یك برد با تساوی و یك تساوی با یك باخت عوض شود!

در یك كلام؛ استقلال نه به الهلال كه بیشتر و بیشتر به خودش باخت! آن هم چه باختنی؛ از ترس شكست، مغلوب شدن! چیزی نظیر خودكشی از ترس مرگ!

با دیدن آساموا جیان، هول كردن! با دیدن آساموا جیان، دستپاچه شدن! با دیدن آساموا جیان، خودزنی كردن و به جای بردن، به سوی باخت رفتن!

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
3 + 0 =
Topic[id:62, title:اخبار-قدیمی] - __ [] __
Topic[id:62, title:اخبار-قدیمی] - __ [] __
Topic[id:62, title:اخبار-قدیمی] - __ [] __
Topic[id:62, title:اخبار-قدیمی] - __ [] __
Topic[id:62, title:اخبار-قدیمی] - __ [] __

آخرین عناوین

Topic[id:62, title:اخبار-قدیمی] - __ [] __
Topic[id:62, title:اخبار-قدیمی] - __ [] __

ویدیو

Topic[id:62, title:اخبار-قدیمی] - __ [] __
Topic[id:62, title:اخبار-قدیمی] - __ [] __

پربازدیدترین