با توجه به اینکه داروین نونیس بهعنوان بازیکن جدید لیورپول معرفی شد، یک سؤال مهم در مورد جذب او وجود دارد. آیا تمدید نکردن قرارداد رو به اتمام سادیو مانه و ۸۰ میلیون پوندی که باشگاه برای نونیس خرج میکند اشتباهی از روی بیدقتی است یا حرکتی استادانه است؟
هزینه هنگفت
باشگاهی به بزرگی لیورپول به یکی از بهترین بازیکنان تاریخ خود، مانه، اجازه جدایی میدهد و سپس هزینههای هنگفتی برای جایگزینی او میکند! در ظاهر ممکن است اشتباه به نظر برسد. مانه هر چه باشد بهترین بازیکن تیم در یکسوم پایانی فصل گذشته بود، بازیکنی که در اوج قدرت خود به عنوان یکی از بهترینهای حال حاضر جهان به نظر میرسد. با این حال، او با مبلغی کمتر از نصف مبلغی که باشگاه برای نونیس میپردازد، به یک رقیب اروپایی میپیوندد.
برخی استدلال میکنند که مدیریت قراردادها درست نیست، که لیورپول اشتباه کرد که به مهاجم سنگالی اجازه داد تا به پایان قرارداد فعلی خود نزدیک شود، در حالی که او هنوز تواناییهای زیادی برای ارائه دارد. اما یک استدلال متقابل وجود دارد که خود باشگاه هم به آن معتقد است، و آن اینکه امضای قرارداد با نونیس مرحله مهمی در سیر تکاملی باشگاه فوتبال لیورپول به سمت قله فوتبال جهان است. اگر اراده قاطع برای حفظ مانه وجود داشت جایگاهش حفظ میشد. با نونیس قراردادی امضا شده زیرا باشگاه، با بررسی شواهد، معتقد است که این بهترین راه حل موجود است، نه یک واکنش تند و نسنجیده.
حرکت هوشمندانه
مانه ۳۰ ساله است و حتی اگر آمادگی بدنی قابل توجهی داشته باشد، شکی نیست که در سالهای آینده هر قرارداد جدیدی که امضا کند سیر نزولی خواهد داشت. با نگاهی به اعداد و ارقام، مانه برای ماندن در لیورپول نزدیک به ۴۰۰ هزار پوند در هفته برای یک قرارداد ۴ ساله درخواست کرد. این مبلغ در مجموع، با احتساب پاداش، حدود ۸۳ میلیون پوند میشد. رقمی سرسام آور، اما شبیه به امثال کوین دبروینه، داوید دخئا و کریستیانو رونالدو در لیگ برتر.
بایرن مونیخ به توافقی سه ساله با حدود ۳۶۰ هزار پوند در هفته نزدیک است. که معادل ۵۶ میلیون پوند در طول قرارداد است. در حالی که نونیس در پرتقال حدود ۶ میلیون یورو در فصل درآمد خالص خواهد داشت. این مستلزم دستمزدی در حدود ۱۶۰۰۰۰ تا ۱۸۰۰۰۰ پوند در هفته، بسته به وضعیت مالیاتی او، است. که تقریباً معادل نصف درآمد مانه است. به این معنی که در طی سه سال، لیورپول با فروش مانه و به خدمت گرفتن نونیس، حدود ۳۰ میلیون پوند صرفهجویی خواهد کرد. ۴۰ میلیون پوندی که آنها به خاطر مانه از بایرنمونیخ طلب خواهند کرد را هم اضافه کنید تا ببینید که از هر نظر حرکتی هوشمندانه از نظر مالی است. با توجه به اینکه دستمزد نونیس ۶۵ میلیون پوند کمتر است و اگر ۱۸ میلیون پوند دیگر به عنوان دستمزد اضافی بر اساس عملکرد خوبش دریافت کند، لیورپول حدود ۱۳ میلیون پوند برای جایگزینی مانه با ملیپوش اروگوئهای خواهد پرداخت.
در حالی که هیچ تضمینی در فوتبال وجود ندارد، اما از نظر منطقی میتوان درک کرد که سه سال دیگر مانه ۳۳ ساله و نونیس ۲۵ ساله خواهد شد. از نظر فوتبالی اما هنوز ریسک بزرگی است. هیچ تضمینی وجود ندارد که نونیس با همان کیفیتی که از او انتظار میرود بازی کند در صورتیکه این تضمین در مورد مانه وجود دارد، چرا که فرمش در چند ماه اخیر این موضوع را ثابت میکند. اما برای چه مدت؟ آیا این وضعیت در ۳۰ سالگی او هم ادامه پیدا میکند؟
ریسک لیورپول
لیورپول این ریسک را میپذیرد. اما این یک قمار حسابشده است. به دو دلیل: یکی اعتقاد آنها به تجزیه و تحلیلی که در حال حاضر روی تمام خریدهای جدید انجام میدهند. آنها نقاط قوت و ضعف نونیس را میشناسند، میدانند که او کجا میتواند پیشرفت کند، کجا میتوان از طریق او به دستاوردهایی دست یافت. آنها مربیای به نام یورگن کلوپ دارند که توانایی بالایی در پرورش بازیکنان در کلاس جهانی را از خود نشان داده است، تواناییای که شاید فقط پپ گواردیولا و کارلو آنچلوتی در نسل فعلی مربیان مشابه آن را داشته باشند.
بنابراین حتی اگر نونیس خام باشد، آنها مربیای دارند که میتواند به سرعت او را به استعدادی کاملتر تبدیل کند. همان کاری که با مانه، صلاح و تقریباً همه بازیکنان لیورپول انجام داد. نونیس میتواند یک تمامکننده طبیعیتر نسبت به مانه باشد، که برای تیمی که این فصل به شدت تلاش میکرد تا در فینالها گل بزند نکته مهمی است. آنها در هر سه فینالی که فصل گذشته بازی کردند، با وجود ۷۶ شوت، گل نزدند. فینال لیگ قهرمانان اروپا دردناکترین تجربه آنها بود. آنها بدون شک باید تیم متوسط مادریدی را شکست میدادند. یک تمامکننده غریزی میتوانست نتیجه را عوض کند. قرمزهای مرسیساید بدون شک جادوی مانه را از دست خواهند داد. اما از نقطه نظر مالی، این معاملات کاملاً منطقی هستند. آنها ساختار دستمزدهایشان را حفظ کردهاند، برعکس وضعیت کابوسواری که منچستریونایتد در سالهای اخیر از آن رنج برده است.
کاملاً منطقی
رابی فاولر در نشریه «میرِر» این مورد را به درستی نوشته: «من نمیخواهم بیرحم باشم، اما یونایتد میتوانست در فصلهای اخیر کتابی در مورد اینکه چگونه نقل و انتقالات انجام ندهیم بنویسد. آنها ساختار دستمزد خود را به خاطر بازیکنانی مانند الکسیس سانچس شکستند و این نشاندهنده همه چیزهای اشتباهیست که در اولدترافورد اتفاق افتاده است. لیورپول با فروش مانه برای خرید نونیس ساختار مالی خود را حفظ کرده و یونایتد باید از آنها درس بگیرد.»
به گفته فاولر و به گفته افراد درون باشگاه، آنچه لیورپول انجام داده نگاه کردن به چشماندازی وسیعتر است. آنها در حال تکامل هستند تا در اوج جهان باقی بمانند. برای ماندن در میان نخبگان باید یک روند طبیعی برای جایگزینی بازیکنان وجود داشته باشد، قبل از اینکه نیاز مبرم به جایگزینی حس بشود. چهرههای جدید باید در میدان قرار بگیرند. این برای لیورپول در دهههای ۶۰، ۷۰ و ۸۰ جواب میداد، و حالا بالاخره پس از ۳۰ سال عقب افتادن از بهترین باشگاههای جهان، آنها به موقعیتی بازگشتهاند که بهدقت در مسیر رسیدن به کمال برنامهریزی کنند و در اوج بمانند.
هیچکدام از این حرفها تضمین نمیکند که نونیس صد در صد موفق میشود و یا جای خالی مانه حس نمیشود. اما کاملاً منطقی به نظر میرسد. حداقل اینکه لیورپول در موقعیتی مانند یونایتد قرار نخواهد گرفت که بودجه دستمزدهای بازیکنانش از کنترل خارج شود. و اگر جادوی کلوپ در توسعه بازیکنان کارساز باشد، هواداران لیورپول متوجه تحولی که باعث جوانتر و قویتر شدن تیم است، میشوند. ژوتا، دیاس، کوناته، تسیمیکاس و کاروالیو همگی در دو فصل گذشته وارد باشگاه شدهاند تا تیم را قویتر کنند و میانگین سنی را کاهش بدهند. این روند با نونیس ادامه دارد. و با وجود همه ترسهای هواداران از جدایی مانه، این روندی است که بسیار منطقی به نظر میرسد.