البته برانکو با پرسپولیس و با دستهای خالی تا فینال و یک قدمی جام آسیا هم رفت ولی نیمکت خالی و شرایط عجیب حاکم بر آن روزهای پرسپولیس که مصدومیتها هم بیداد میکرد سبب شد تا برانکویی که همه جامهای داخلی را با پرسپولیس تجربه کرده بود، در عین شایستگی نتواند جام قهرمانی آسیا را به موزه باشگاه پرسپولیس اهدا کند.
چند سال بعد که برانکوی محبوب سرخها از پرسپولیس خداحافظی کرد یک گزینه خوش فکر داخلی عنان کار را در دست گرفت و در طول سالهای پیاپی توانست همان اعتماد و محبوبیت را برای باشگاه پرسپولیس کسب کند و البته همان فرصتهای مناسب و مفیدی که به برانکو داده شد به او هم داده شد تا یحیی هم جواب این اعتماد را به بهترین شکل ممکن بدهد و پنج دوره پیاپی پرسپولیس به قهرمانی لیگ دست یابد (که در رقم خوردن این پنج گانه یحیی سهم بسزایی داشت)
در فصل اخیر هم باز با یحیی گلمحمدی تجربه یک قهرمانی در لیگ و یک قهرمانی در حذفی و یک سوپرکاپ به ارمغان آمد و اینبار، یحیی، پروفسور جدید سرخها شد و به اوج محبوبیت رسید.
یحیی گل محمدی که تنها فقط جام حذفی را در کارنامه اش برای پرسپولیس کم داشت اخیراً این جام را هم کسب کرد تا مثل برانکو سلطان جامهای داخلی باشد ، اخیراً اما در خبرها داشتیم که احتمالا قراردادی سه ساله با یحیی گل محمدی بسته میشود که باید آن را به فال نیک گرفت(این اعتماد مدیران پرسپولیس) که البته طبیعی هم هست.
پس از این همه قهرمانیهای داخلی با برانکو و گل محمدی قطعاً هواداران پرسپولیس انتظاراتشان بالاتر رفته و از این لحظه به بعد چشم انتظار درخشش پرسپولیس در آسیا با گل محمدی ای که شایستگی رقم زدن اتفاقات بهتری را دارد، هستند.
اخیراً در فینال حذفی وقتی برای تهیه گزارش، بین تماشاچیان پرسپولیسی قرار گرفتیم، اکثرا کمی نگران شرایط فعلی در لیگ قهرمانان آسیا بودند که البته بیجا هم نیست؛ آنها با شور و حال خاصی میگفتند دیگر باید به فکر جام آسیایی بود ولی از طرفی با این فوق ستارههای باشگاههای عربی چه کنیم؟!
حضور کریستیانو رونالدو در النصر و سایر تک ستارههای غول مانند دنیا! در سایر باشگاههای عربی و این آخری هم حضور غیر منتظره و غافلگیر کننده کریم بنزما در الاتحاد عربستان، حکایت از این دارد که اعراب عزم خود را برای بالاتر بردن سطح لیگ شان و مخصوصاً درخشش در لیگ قهرمانان آسیا در فصول آینده جزم کردهاند اما این دلیل نمیشود که از درخشش و حتی حضور مجدد در فینال آسیا ناامید باشیم، هرچند کاری بسیار سخت است اما مسلما محال نیست، یادمان نرود که یک تیم آماده و متحد با ذهنیت برنده به مراتب اثر گذارتر و قدرتمندتر از تک ستارههای اسمی و مدعی در یک تیم هستند (هرچند تقابل با آنها هم تدابیر و برنامههای ویژهای را میطلبد) اما فوتبال یک ورزش تیمی و گروهی است که با یک برنامه دقیق و درست و حساب شده و خریدهای هوشمندانه و نهایتا از همه مهمتر خودباوری میتوان سوپراستارهای حال حاضر تیمهای عربی را هم تا حد خوبی مهار کرد و قطعاً قدرت ۲۲ ساق متحد و آماده به یک یا دو جفت ساق هنرمند فوق ستارگان یک تیم (که به صورت پراکنده در تیمهای عربی هستند) میچربد و غنی تر و قوی تر است.
از همین الان شخص گل محمدی که قرار است دوره جدیدی را برای پرسپولیس شروع کند خوب به این مهم واقف است که از لحاظ روحی به شدت باید روی تیم پرسپولیس کار کند و اعتماد به نفس به مراتب بیشتر از قبل را برای مردان جام طلب خود تزریق کند و از طرفی هم به فکر پلنهای جدید و پیشرفت روز افزون برای شرایط تیم پرسپولیس باشد، هر چند به فکر جذب ستارههای جدید و آماده داخلی هم باید بود. ستارههایی که بتوانند مثل فصول قبل مفید به فایده باشند .
گلمحمدی مخصوصاً باید به فکر خط حمله زهردارتری برای تیمش مقابل تیمهای متمول و تا دندان مسلح حریفان باشد ..
کلام آخر اینکه ؛ یادمان نرود که در فصل جدید ، پرسپولیس، سپاهان، تراکتور و نساجی، نمایندگان ایران در لیگ قهرمانان هستند و از دست اندرکاران و مسئولان لیگ هم کمترین انتظار ، حمایت و پشتیبانی بیشتر و بهتر از گذشته برای حضور موفق تر نمایندگان مان در قهرمانان آسیاست.
چه خوب است که تعامل با مدیران باشگاهها و سازمان لیگ و فدراسیون فوتبال از همین الان برقرار باشد تا نمایشی آبرومندانه مقابل ابرستارههای جدید لیگ قهرمانان آسیا همچون رونالدو بنزما، کانته و غیره داشته باشیم .
ما میتوانیم یک بار دیگر قدرت بالای استعدادهای فوتبالمان را به رخ باشگاههایی که حسابی بوی دلارهای نفتی میدهند بکشیم تا ثابت کنیم علاوه بر معجزه دلارهای نفتی، معجزه استعداد و خودباوری و هنر فوتبالی هم میتواند تیمی ایرانی را بر بام آسیا بنشاند و فاتح این جنگ نابرابر کند.
پس حالا نوبت یکهتازی در آسیاست ، آقا یحیی!
وحیدرضا عبدی نژاد| باشگاه خبرنگاران آزاد
