پرسپولیس ۲۷ مهر با پیکان بازی دارد و ۲ آبان هم در تهران میزبان استقلال تاجیکستان است. فاصله ۵ روزه منطقی است و پرسپولیس هم حداقل تا امروز اعتراضی نداشته اما به هر حال خطر مصدومیت همچنان پرسپولیسیها را تهدید میکند. این فصل هیچ تیمی به اندازه پرسپولیس مصدوم نداشته و در صورت ادامه این روند، یحیی با مشکلات زیادی مواجه میشود.
در لیگ برتر از قرمزها یک امتیاز کسر شد که البته آنها مثل سپاهان به کمیته استیناف اعتراض کردهاند و اگر رای را عوض کنند، دوباره صدرنشین میشوند! (سپاهان هم اگر حکم را برگرداند، صدرنشین میشود!)
فشردگی بازیهای پرسپولیس نسبت به تیمهای عربی اصلا زیاد نیست اما مثلاً نسبت به استقلال که در آسیا نیست، زیاد است. تیم گلمحمدی البته نسبت به رقیب دیرینه مهرههای زیادی دارد اما به هر حال مصدومانش زیاد شده و اگر این روند با توجه به وضعیت چمنها ادامه پیدا کند، مثل زمان برانکو میشود که در لیگ قهرمانان آسیا تنها ۱۰ بازیکن بزرگسال داشت! پرسپولیس همین حالا هم دروازهبان ذخیره و مهاجم ذخیره ندارد و به همین دلیل یحیی معمولا از هافبکها در خط حمله استفاده میکند.
در بازی با گلگهر، پرسپولیس با همان روش همیشگی به میدان رفت و بد هم کار نکرد اما بازیهای سنگینتری در آبانماه انتظار این تیم را میکشد و گلمحمدی و دستیارانش حتما باید ماجرای مصدومیتها را بهطور ویژه بررسی کنند و جلوی تکرار آنها را بگیرند. برای پرسپولیس، آسیا مهمتر از لیگ برتر است و استقلال تاجیکستان را هم نباید دستکم بگیرد. یحیی نشان داده اگر دستش پر باشد (مثل فصل گذشته) خوب نتیجه میگیرد اما با کمبود بازیکن شرایط فرق میکند.
در خط حمله مشکل شهاب زاهدی با گلی که زد، تا حدی حل شد اما باز هم قضاوت در مورد او زود است و این مهاجم را باید در بازیهای سنگینتر و به خصوص لیگ قهرمانان آسیا قضاوت کرد. درون دروازه هم هنوز نگرانیهایی در مورد وضعیت بیرانوند وجود دارد و در خط دفاعی اوضاع بد نیست اما همه اینها منوط به آن است که هافبکهای پرسپولیس دوباره مصدوم نشوند و البته ترابی، امیری و سرلک هم به میادین برگردند. با توجه به قانون سقف بودجه پرسپولیس دیگر نمیتواند بازیکن بخرد و نکته اینجاست که جوانهای این تیم هم چنگی به دل نمیزنند یا حداقل یحیی به آنها اعتماد نمیکند؛ درست برخلاف یکی مثل مورایس که امثال محمدجواد حسیننژاد، آریا یوسفی و محمد قربانی را رو کرده و این سه نفر در لیگ برتر میدرخشند. پرسپولیس هم میتوانست حداقل درون دروازه و خط حمله به جوانها اعتماد کند تا ذخیرههای مناسبی برای روز مبادا داشته باشد.
