جایگاه حسن یزدانی در ورزش ایران منحصر بفرد و نتایج او تاثیر مستقیم روی سایر کشتی گیران و حتی تمام ورزشکاران کشورمان دارد و نمونه اش را بارها در المپیک یا بازیهای آسیایی دیده ایم. دیدیم که شکست یزدانی در المپیک ۲۰۲۰ یا شکستهای قبلی او برابر تیلور، چه تاثیر بدی روی همه ورزشکاران و ورزش دوستان داشت.
همه امیدوار بودیم او اولین کسی باشد که بعد از جراحی کتف، به عرصه دنیای قهرمانی بازگشته و با دریافت سه مدال باقیمانده تا المپیک لس آنجلس، الگویی برای امیدواری سایر مصدومان و بازگشت آنها شود. خوشبختانه و خلاف سایرین، یزدانی اینجا هم نشان داد استثناست و بعد از ۱۵ ماه به تشک برگشت و هر دو کشتی قراردادش در لیگ برتر، را با پیروزی پشت سر گذاشت. کاری به نتیجه او یا حتی نوع کشتی گرفتنش نداریم، همین که برگشت و توانست کشتی بگیرد، بزرگترین موفقیت بود.
اما برخی از اینکه قرار بود عبدالرشید سعدالله اف به لیگ برتر ما آمده و برابر حسن یزدانی کشتی بگیرد و این اتفاق نیفتاد، ابراز ناراحتی میکنند! این درست که همه ما منتظر رقابت قهرمان کشورمان با بزرگان دنیا هستیم اما در این شرایط، کشتی گرفتن یزدانی برابر تانک روسها جز ضرر چیزی برای ما نداشت.
پرافتخارترین کشتیگیر فعال حال حاضر جهان با دو طلای المپیک و ۶ طلای جهانی و یک نقره جهان، اگر دچار محرومیت از المپیک ۲۰۲۴ پاریس و مسابقات جهانی ۲۰۲۵ زاگرب نمیشد، الان در کنار الکساندر مدوید با ۱۰ مدال طلای جهان و المپیک، صدرنشین تمام تاریخ بود. چنین قهرمان پرآوازهای را در بهترین حالت نیز به سختی میتوان برد، چه رسد به اینکه یزدانی بعد از ۱۵ ماه و در پی چنان عمل جراحی سنگینی به کشتی برگشته بود.
متاسفانه ما از تاریخ عبرت نمیگیریم. خیلی از مدیران ما درست مثل هواداران به ورزش که کاملا تخصصی است، نگاه میکنند. فقط دوست داریم حسن یزدانی را مقابل سعدالله اف ببینیم و دیگر به جوانب قضیه نگاه نمیکنیم! بعد از قهرمانی المپیک حسن یزدانی به وزن ۸۶ کیلو آمد و در حالی که همه میدانند قهرمانانی در این سطح، سالی یک بار باید برای مهمترین میدان آماده شوند، ما به بهانه جام جهانی کشتی و حضور تیم آمریکا در کرمانشاه، یزدانی را روی تشک فرستادیم.
رقیب او یک جوان آمریکایی گمنام بود که خیلیها فکر میکردند یزدانی بدون آمادگی هم قادر است او را شکست دهد. اما دیدیم که قهرمان شکست نخورده ما وقتی در کرمانشاه مغلوب آن آمریکایی شد، چنان تاثیر بدی در روحیهاش گذاشت که بعدها چهار بار دیگر به او باخت و رنگ یک مدال طلای المپیک و سه طلای جهانی او به نقره تبدیل شد.
حالا اگر قرار بود یزدانی ناآماده برابر سعدالله اف کشتی میگرفت، عیناً همان اتفاق «دیوید تیلور» تکرار شده بود! یزدانی تازه به ۹۷ کیلو آمده، تازه از مصدومیت برگشته و هنوز هیچ کدام از استانداردهای این وزن را ندارد. چطور او را در چنین شرایطی به مصاف مالک ۹۷ کیلوی جهان در یک دهه اخیر، میفرستادیم؟!
همان بهتر که تانک روسها به ایران نیامد وگرنه چه بسا یزدانی را به مصاف او میفرستادند!
اینجا را بخوانید: بازگشت اسطوره با همون همیشگی! حسن یزدانی در کمین باقیمانده رکوردهای تاریخ
